1923-50 Dönemine Genel Bakış. Mustafa Kemal Atatürk Dönemi Buradaki zamansal belirleme, dönemin siyasi arka planıyla ilişkili. Cumhuriyet’in kuruluşundan çok, partili siyasal düzene geçişe kadar olan evreye genel olarak bir bakış. Dönem uluslaşma sürecinin sancılı siyasi ve sosyal gelişmelerini içeriyor.  “Türkiye Cumhuriyeti yeni bir toplumsal, siyasi ve ekonomik çehreye bürünmekteyken Atatürk ve arkadaşları, bu kabuk değiştirme sürecinde kültürel alandaki gelişmelere büyük önem vermişlerdir. Onlar için Cumhuriyet'in kültürel kimliğini ortaya koyabilmesi bir zorunluluk taşımaktadır. Kültürel alandaki gelişmelere, Cumhuriyet'in varlığının ana şartı olarak bakmaktadırlar. Atatürk, 22 Ocak 1923'de Bursa Şark Sineması'nda yaptığı konuşmada: "Bir millet ki resim yapmaz, bir millet ki heykel yapmaz, bir millet ki fennin icab ettirdiği şeyleri yapmaz; itiraf etmeli ki o milletin tarik-i terakkide yeri yoktur."demekteydi. Dönemin Maarif Vekili Mustafa Necati ise güzel sanatların önemini şu şekilde vurgulamaktaydı: "Bir yandan bizim gibi devrim geçiren ulusların ülküsü, ülküleri sanat yapıtlarıyla saptanır. Yine o yolla gelecek kuşaklara aktarılır." [İNAN, M. Rauf; Mustafa Necati, T.İş Bankası Kültür Yayınları, Ankara, 1980, s.137] (…)Cumhuriyet'in ilk yıllarında devletin sanat ve sanatçılardan bazı beklentileri olmuştur. Bunların en önemlisi, sanatçıların yapıtları yoluyla Cumhuriyet ilke ve inkılaplarını ve yakın geçmişte yaşanmış olan kahramanlıklarla dolu Kurtuluş Savaşı'nı gelecek nesillere aktarmaları ve toplumu bu yönde etkilemeleridir. 1923'de 7. Galatasaray Sergisi'nin açılışında Atatürk'ü temsilen bulunan Hamdullah Suphi Bey, bu beklentileri açıkça dile getirmiş ve sanatçılarımızın ulusal konuları ele almalarını istemiştir. Nitekim, 1924'de düzenlenen bir sonraki sergide, ulusal konulara ağırlık verildiği ve yapıtların pek çoğunun resmi kurumlar tarafından satın alındığı görülür. Devlet, bu beklentiler doğrultusunda bazı girişimlerde bulunduğu gibi, sanatın gelişebileceği bir ortama zemin hazırlama çabası içerisine de girmiştir. Güzel Sanatlar Akademisi yenilenmiş, 1924 yılından itibaren sanatçılara Avrupa bursu verilerek yurtdışında eğitimlerini tamamlamaları sağlanmıştır. Ayrıca 1926 tarihli bir kararla, Ankara'da açılan sergilerin resmi sergi kabul edilmesi ve ödüller verilerek belli sayıda yapıtın bir müze kurmak üzere satın alınması ön görülmüştür. Bu son girişim aynı zamanda, Ankara'nın sanat etkinlikleri açısından hareketlenmesi yönünde bir gelişmeye kaynaklık etmiştir ve devletin sanata olan desteğini belli ölçütlere bağlama arayışının bir neticesidir. 1932'de kurulan halkevleri ise, toplumun kültür ve sanata olan duyarlılığının gelişimi açısından olduğu kadar, sanatçılara sergi açabilecekleri mekan sağlamaları nedeniyle de önemlidirler.” (Cumhuriyet Dönemi Türk Resmi. Lebriz.com) Yukarıda belirtilen bu ortam içinde, Cumhuriyet Türkiyesi’nin yeniliğe ve çağdaş dünyaya açılma politikasını, sanatta en günceli yakalama şeklinde yorumlayan sanatçılar, aradaki açığı kapatma ve batının sanat hareketine eklemlenme kaygısını da taşımışlardır. Nazmi Ziya başta olmak üzere İbrahim Çalı ve Hikmet Onat’ın İstanbul’un değişik yörelerini konu alan peyzajları, daha sonra 1928 kuşağı olarak bilinen Müstakiller Grubunun çalışmalarına da zaman zaman yansıyacaktır. Çallı kuşağının renkçi tutumu yanında Müstakiller’ in çizgiye ve kuruluşa, yapısalcılığa öncelik veren resimleri, Refik Epikman, Cevat Dereli, Ali Avni Çelebi, Zeki Kocamemi, Muhittin Sebati’de olduğu gibi kübist inşacı kökenli eğilimlerden kaynaklanır. İlk kadın ressamlarımızdan Hale Asaf ile Mahmut Cüda’nın resimlerinde de bu eğilimlerin payı seçilebilir. Müstakilleri genel olarak betimleyecek bir olgu da akademizme karşı çıkıştır diyebiliriz.  Yaşamının büyük bölümünü Paris’te geçiren ve Fransa’da ölen Fikret Muallâ’ya, özgür kişilikçi anlayışların yurt dışındaki temsilcileri arasında özel bir yer vermek gerekecektir. Bu sanatçı, 1940’lı yıllarda Fransa’ya göçen Abidin Dino, Mübin Orhon, Nejat Devrim, Avni Arbaş, Selim Turan gibi ressamların yer aldığı grup içinde, ününü yurt dışına da taşırmış olan sayılı ressamlarımızdan biridir. 1933 de kurulan “D Grubu” izlenimci teknikleri reddediyor, kompozisyonu kübist ve konstrüktivist anlayışlardan esinlenen, desenin sağlamlığına dayalı bir düzen ve yapı üzerine oturtmayı amaçlıyordu. Milli Şef Dönemi 1940 yılları Türk resminde toplumsal gerçekçi akım paralelinde çalışan ressamlar açısından da önem taşır. Nuri İyem ve arkadaşlarının Yeniler ya da Liman Ressamları adıyla kurdukları grup, önceleri bu ortak anlayış çevresinde çalışmış, daha sonra grubun dağılmasıyla kişisel düzlemde bu çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Yeniler, D Grubunun biçimciliğine karşı  hayatın gerçekçiliğini, toplumsal temaları öne çıkarıyordu. Çağdaş Türk resminde yöresel eğilimlerin öncüleri de gene bu dönemde ortaya çıkmıştır. Başta Turgut Zaim olmak üzere, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Nurullah Berk, Cemal Tollu gibi sanatçılar, resim sanatımıza ulusal bir kaynakla beslenen özgün yöresel eğilimleri temel almış ve çalışmalarını daha çok bu yönde sürdürmüşlerdir. Böylece 1933’te kurulmuş olan D Grubu’nun çağdaş yenilikçi eğilimlere uyum sağlamayı amaçlayan programı karşısında, yeni bir seçenek oluşturulmuş oluyordu. Ne var ki, bu seçenek, toplu bir hareket ya da ilkeleri saptanmış bir program niteliği taşımıyordu. İkinci Dünya savaşı sonrasında, 1950’li yıllara doğru, Bedri Rahmi atölyesinden yetişecek bir başka grup olan 10’lar Grubu hocalarının yerel kültür kaynaklarına dikkati çeken uyarılarından hareketle, köklü bir resim kültürü üstüne kurulu yöresel gözlem yeteneğini geliştirecek ve her biri bağımsız araştırma bilinçlerinden kaynaklanan yönelişlerin temsilcileri olacaklardır. “Cumhuriyet'in ilk yıllarının ve kısmen İkinci Dünya Savaşı yıllarının genel karakteristiği olan grup halinde hareket etme ve sergiler açma eğilimi, savaşı izleyen dönemde yerini belirgin bir şekilde kişisel çabalara bırakmaya başlamıştır.”Lebriz.com” Yararlanılan kaynaklar:  Axis 2000 Gelişim Hacette  Lebriz.com

Bedri Rahmi Eyüboğlu (1911-1975) "Vagon Restoran" Kağıt üzerine guaj, imzalı. 25x17 cm. | Turkish Painter

28 Nadir fotoğraflar, 17-20 Ağustos 1937 Trakya Manevraları’nda Kahraman Türk ordusunun muhteşem resmi geçidi: Yabancı askerler Şanlı Türk ordusunu izliyor Yabancı askerler Türk ordusunu hayr…

85x110 cm, tuval üz. akrilik, 2011

Klasik Türk Sanatları Vakfı resmi web sitesi

Telefon kapak fotoğrafı, ekran resmi, Türk, Osmanlı, Türkiye

Cumhuriyet'in 100. yıl dönümü dolayısıyla Türk donanması, tarihinin en büyük resmi geçidini İstanbul Boğaz'ında yaptı. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, resmi geçidi Vahdettin Köşkü'nden izledi.

Marka Tescil: Marka tescili, bir işletmenin ürünlerini veya hizmetlerini diğerlerinden ayırt etmek amacıyla kullandığı işaretleri resmi olarak kaydetme sürecidir. Türk Patent ve Marka Kurumu…

Mamas & Papas, Bagi , Uppababy, Avionaut markalarının Türkiye Resmi Distribütör Satış Mağazası. 2003 yılından itibaren anne bebek sektöründe faaliyet göstermeye başlayan Sersa İthalat, Dünyaca ünlü markaları kaliteli hizmet anlayışıyla Türk tüketicisinin beğenisine sunmaktadır.Uluslararası düzeyde kendisini ispatlamış

Beşiktaş'ın Dervişi Süleyman Seba Türk spor tarihinin yaşayan en saygın ismi olduğu konusunda tüm spor kamuoyunun görüş birliği içerisinde bulunduğu Seba, hem Türk futbol tarihinin son 70 yılının yaşayan canlı tanığı hem de Beşiktaş tarihinde “Şeref Bey”,“Baba Hakkı” ile birlikte oluşan sacayağının yaşayan efsanesidir.Seba; bugün,o geleneğin son temsilcisi olarak, Beşiktaş Kulübü'nün resmi sitesinde“Beşiktaş Duruşu”diye kabul edilen değerleri, kişiliğinde cisimleştirmiş bir abide olarak anılıyor

Yurt dışı pazarlarda Türk malı imajının güçlendirilmesi amacıyla geleneksel tarım ürünlerine yönelik Ticaret Bakanlığı’nca yapılan ticari kalite denetimine şeftali ve brokoli de dahil oldu. ANKARA (İGFA) – Ticaret Bakanlığı’nın hazırladığı “Bazı Tarım Ürünlerinin İhracatında ve İthalatında Ticari Kalite Denetimi Tebliği’nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ” bugünkü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdi. Düzenleme kapsamında şeftaliyle ilgili standart değişikliği […]

#turks #turkıc #turkish #culture #world #aesthetic #toys #turkishmythology #Barbie #lego #animation #yadastone #fantasyworld #centralasia #turkey #eastturkistan #sincan #tarkan #hun

TANRI TÜRKÜ KORUSUN TÜRK ZATEN YÜCEDİR

Sakarya zaferinin anısına Kaymakam Hurşit Bey tarafından 1923 yılında yaptırılmıştır. Sekizgen bir temel üzerine ahşap mimari biçiminde üç katlı olarak inşa edilen kule,1960 yılında restore edilmiştir.2001 yılında tekrar restoresi sırasında yanan kule aslına uygun olarak yeniden inşa edilmiştir. Kulenin yapım aşamasında hoş bir anısıda bulunmaktadır. Anı dönemin kaymakamı Hurşit bey ile Türk ustalar arasında geçmiştir. Hurşit bey Türk ustaların Ermeni ustalar gibi hızlı çalışmadıklarını görmüş ve Türk ustalara sormuştur: Sizler neden diğer ustalar gibi hızlı çalışmıyorsunuz. Onlar sizden daha çabuk hareket ediyorlar bunun sebebi nedir? Türk ustalarda bu soru üzerine Kaymakam Hurşit beye: Kaymakamım diğer ustalar şarap içip geliyorlar bu nedenle üşümüyorlar.Biz şarap içmediğimiz için üşüyoruz ve yavaş çalışıyoruz.Bunun üzerine Hurşit bey bir sürahi pekmez getirterek ustalara şöyle demiştir: "Ustalar bizim şarabımız da pekmezdir.Siz de bunu için. Böylece üşümez ve daha hızlı çalışırsınız" demiştir. (Kaymakamlık resmi sitesinden alınmıştır) *** The tower of victory was built by Kaimakam Hursit Bey in 1923, in memory of Sakarya Victory on the hill at the top of the town is landmark of Goynuk.

On’lar Grubu Türk Resminde 1950’li yıllar, geleneksel sanatlardan yola çıkarak bir Türk resmi kimliği yaratma çabalarının yoğunluk kazandığı bir dönem oldu. Ulusal değerlere yönelmek, geleneksel sanatlardan esinlenmek, Türk resim sanatını özgün bir kimlikle evrensel değerlere ulaştırmak gibi düşünceler, tuvallerde renk ve biçim kazanmaya başladı. Bu yıllarda Güzel Sanatlar Akademisi’nde hocalık yapan Bedri Rahmi Eyüboğlu, bu düşünceyi savunanların başındadır. Bedri Rahmi, renkli ve güçlü kişiliğiyle sanatçı ve aydınlar arasında etkilidir, öğrencilerini de söz konusu düşünceler doğrultusunda eğitmektedir. Bedri Rahmi, Batı resmini yadsımamaktadır; Batı resminin teknik özelliklerini geleneksel sanatlarımızın kaynaklarıyla birleştirmek, Türk resim sanatını özgün bir kimliğe kavuşturmak, daha da önemlisi Batı resmini taklit etmekten kurtarmak amacındadır. O yıllara kadar Türk ressamlarını güçlü biçimde etkilemiş olan Dufy, Lhote, Bonnard gibi ressamların verdiği esin, yerini giderek geleneksel Türk motiflerine bırakır. Bedri Rahmi, bu yaklaşımı kendi sanatında uyguladığı gibi, öğrencilerine de benimsetir. On’lar Grubu, bu ortamda Bedri Rahmi’nin öğrencileri tarafından kurulmuştur. Grubun sergileri ve hazırladıkları « Genç Ressamlar » adlı kitap için Bedri Rahmi’nin yazdığı yazılarda, yeni ve gerçek Türk resmini halılar, kilimler, hat ve minyatür sanatının verdiği esinlerin oluşturacağı düşüncesi savunulur. Bu düşünceler ve sergi etkinlikleri çok geçmeden yankısını bulur ve Türk ressamlarının büyük çoğunluğu bu coşkulu harekete katılır. Artık tuvallerde hat sanatı örnekleri, kilim motifleri, minyatür çağrışımları, çini desenleri yaygınlaşmıştır. Sanatçılar bir sentez arama çabalarının yanı sıra, bireysel üsluplarını da bulmanın arayışı içindedirler. Bu çabalar Bedri Rahmi Atölyesi’ni yoğun, hummalı bir çalışma ortamına, adeta bir resim laboratuvarına dönüştürür. O yıllarda Elif Naci’nin « Türk resminin kaynakları Alpler’ın ötesinde değil, Toroslar’ın eteğinde aranmalıdır » sözü On’lar Grubu’nun sloganı olmuştur. T.L. Kıymet Giray Sanat anlayışları Bedri Rahmi sanat ve resim anlayışını kalıcı kılmak amacıyla, öğrencilerinin ortak bir tavır etrafında birleşmelerini sağlamaya çalıştı. Türk resim ve heykel sanatında 1950’li yıllar, kimlik arayışlarının iyice belirginleştiği bir dönemdir. Resim ve heykel sanatının öğretime açılarak yasallık kazanmasının ardından, 67 yıl gibi kısa bir süre geçmiş olmasına rağmen, bu dönemde üç ayrı ressamlar birliği kuruldu, farklı anlayış ve arayışlarla sanat hareketine ivme kazandırıldı. Bu süre içinde Türk sanatçılardan Batı’nın çağdaş akımlarına paralel doğrultuda eserler üretmeleri ve kültürümüze yeni katılan resim ve heykeli halka benimsetmeleri beklendi. Sanatçılar zor koşullarda, ilgiden yoksun ve güçlükler içinde çalışmalarına rağmen, büyük bir tutkuyla resim ve heykel yapmayı sürdürdüler. Bu süreçte sanatın sorunları tartışmalara yol açtı: «modern », «çağdaş », «Türk resmi », «Batı resmi », « yerellik », « ulusal sanat », « evrensel sanat» vb canlı tartışmaların odağında yeralan temel kavramlardı. Bu tartışmaların bir başka odağı da, sanatı dar bir çevrenin beğenisi ve uğraşı olmaktan çıkarıp, geniş kitlelere benimsetmenin nasıl mümkün olacağıydı. Peyami Safa’nın bir yazısında «Halk moderni teknikte seviyor. Fakat sanatta ondan ürküyor» sözleri, sanatçı ve halk arasındaki uzaklığı, yapılmak istenenle anlaşılan arasındaki zıtlığı da ifade ediyordu. Halkın sergilere ilgi göstermemesi, sanatçıyı, sanatını paylaşamamaya, dolayısıyla yalnızlığa itiyordu. Bu engeli kırmak için an yoğunlaşmış, « milli » «non-figüratif » kavram birleştirmeyi amaç edinen çabalar ortaya çıkmıştı. Batılı sanatçıları taklit etmenin şiddetle eleştirilmesi, sanatçıların “taklit” tuzağından kurtulma çabaları geleneksel el sanatlarının taşıdığı soyut değerlerin, çağdaş resim sanatına kaynak oluşturabileceği düşüncesini ön plana çıkardı. Bu düşüncelerin en etkili savunucusu olan Bedri Rahmi, eserlerinde, vazgeçilmez halk sanatının figür ve motifle resimlerinin odağına almıştı. Bedri Rahmi, bu sanatsal yaklaşımın kalıcılılığını sağlamak amacıyla, bir sanatçı grubun ortak dayanışması ve temel sanat görüşü olması için de çabası ediyordu. On’lar Grubu, sanatçının düşüncelerini benimseyen öğrencilerince  bu ortamda oluşmuştu. 1946’da Akademi salonlarında ilk sergilerini açar varlıklarını duyurmuşlar sından ve aydınlardan oluşan tepkiler almışlardı. Grubu kurucu üyeleri, Fikret Elpe,  Mustafa Esirkuş, Leyla Gamsız, Nedim Günsür, Sayı Kıyıcı Güzelson, Mehmet Pesen, Hulusi Sarptürk, Ivy Stangali, Fahrünnisa Sönmez ve Maryan Özcilyan’dı. Çok geçmeden  birçok genç sanatçı grubun etkinliklerinde yer aldı. 1946’dan 1955’e kadar On’lar Grubu, Türk resim sanatında güçlü bir yer edinecekti. K.Giray On'lar grubu üyesi Mehmet Pesen Haydarpaşa Lisesi'nde resim öğretmenimdi. Aynı zamanda Sanat Tarihi dersimizi veriyordu.  Sanata olan ilgimi başlatan kişidir. Kendisini saygı ve rahmetle anıyorum. B.Berksan. Onlar Grubu ve Grubun Kayıp Üyesi Ivy Stangali