After seeing Dune: Part 2 all we want to do is read more books like Dune! If you enjoyed the film, then check out these classic sci-fi novels.

Moja przygoda z postem dr Dąbrowskiej trwa nadal, chociaż chyli się już ku końcowi (tutaj można poczytać więcej: KLIK  Przez ten cały czas n...

W każdej czytelni lub księgarni przydało by się miejsce, gdzie można w spokoju poczytać. W tej jest ono z tektury – różnego rodzaju sofy. Zdjęcia dzięki flickr.com.

Romans, fantastyka, kryminał, literatura faktu, czy też coś z górnej półki? Urlop to najlepsza pora, żeby nadrobić czytelnicze zaległości albo poczytać dla przyjemności. Dla naszych Czytelników przygotowaliśmy przegląd najciekawszych propozycji wakacyjnych lektur.

Życie polega na tym, żeby zawsze znaleźć czas, nawet gdy go kompletnie nie ma, żeby tak najzwyczajniej usiąść z kubkiem herbaty albo kawy i poczytać dobrą książkę, powiedzieć: to była dobra książka... Popatrzeć na kogoś z zachwytem i nie bać się powiedzieć pewnych rzeczy. Żyje się tylko raz.

Schab gotowany w całości w sosie własnym to bardzo delikatne, ale przepyszne mięso. A do tego soczyste i miękkie :) Taki schab gotowany w sosie własnym to ciekawa propozycja na świąteczny stół podczas Bożego Narodzenia lub Wielkanocy. Schab gotowany w sosie własnym jest tak dobry, że można go robić bez względu na okazję. Może być na przykład smacznym zamiennikiem sklepowej wędliny. Bez żadnych konserwantów i innych dodatków gotowany schab w sosie własnym jest idealny do świeżego i chrupiącego chleba :) Przepis na schab gotowany w całości w sosie własnym jest prosty i sprawdzony. Nie musisz mieć specjalnych nadprzyrodzonych mocy, aby go ugotować. To tylko kilka łatwych kroków. Schabu nie musisz marynować, bo gotuje się go od razu. Lista składników nie jest długa, a większość to przyprawy. Przepis na schab gotowany w całości ma tylko jeden minus. Trzeba poczekać, aż się ugotuje. W tym czasie możesz się zrelaksować, poczytać lub obejrzeć odcinek serialu :) Schab gotowany w całości w sosie własnym jest soczysty, miękki i po prostu przepyszny. Czy zrobisz go od święta, czy bez okazji, będzie smakował. Zapamiętaj lub zapisz więc ten smakowity przepis na schab gotowany w całości w sosie własnym :)

Anyżek ma wspaniały słodkawo - korzenny zapach, który mnie ostatnio bardzo urzekł. Szczególnie lubię jego smak w letnich zupach owocowych, słodkich chłodnikach i kompotach. Używany jest też do aromatyzowania ciast (np. pierników), chleba, syropów, grzanego wina. Ja dodałam go powideł jagodowych i tą kompozycją smaków chciałam się z Wami podzielić... Anyż pochodzi z Chin a występuje też w Wietnamie. Kwiaty anyżu dojrzewając tworzą suche owoce w kształcie gwiazdki. Przyprawą są właśnie owe gwiazdy jak i nasiona w nich zawarte. Anyż występuje też w postaci zmielonej. Oprócz zastosowania w kuchni, ma też działanie lecznicze, działa wzmacniająco na przewód pokarmowy, łagodzi kaszel. Pobudza apetyt i reguluje trawienie. Odstrasza komary! Powidła, dżemy i konfitury... czy warto je dziś robić? Przecież owoce tracą wiele wartości podczas ich dłuższego gotowania. Czy nie lepiej np. świeże jagódki zamrozić i w jednej chwili przygotować w postaci gęstego syropu do naleśników, lodów i omletów, jak np. było w przypadku Placuszków z ricotty? Ja lubię konfitury za ich gęstą konsystencję, która wspaniale utrzymuje się rozsmarowana na chlebie, na warstwie mascarpone. Dobrą konsystencję powideł można uzyskać stosując różnego rodzaju "żelfixy". Mają one tą zaletę, że owoców nie trzeba długo gotować (wystarczą 3 minuty), owoce zatopione w galaretce są jędrne, całe, soczyste i nie rozgotowane. Można też do nich dodać znacznie mniej cukru. Jednak wszystko to dzieje się dużym kosztem, gdyż większość tych specyfików żelujących zawiera substancje konserwujące. Może jednak znacie takie, które ich nie zawierają? Nasze powidła jedliśmy w towarzystwie szwajcarskiego sera Gruyère - kompozycja bardzo przypadła nam do smaku. A o szwajcarskich serach można poczytać w ciekawym opracowaniu na blogu "Bea w Kuchni".

Witajcie (prawie) w listopadzie! Ostatni wpis o ulubieńcach pojawił się końcem sierpnia, a mnie wydaje się jakby to było zaledwie wczoraj. W międzyczasie zużyłam i wciąż używam kilku świetnych produktów i wiecie co? Niespecjalnie mam ochotę wymieniać je na coś nowego. Mam wrażenie, że tej jesieni w moje ręce wpadają same perełki, z całego serca polecam je więc dalej. Zapraszam na ulubieńców. Zacznijmy od zapachu. Pamiętacie wpis o perfumach na jesień? Wspominałam tam od L'Ombre Dans L'eau od Diptyque. Pisałam, że to miłość i że czuję się w tych perfumach świetnie. Nadal tak jest, kompletnie przepadłam za sprawą tej świeżutkiej, zielonkawej róży z naręczem porzeczek w tle. To piękny, jesienny kobiecy zapach, gorąco polecam przetestować go na własnej skórze. Phenome w dalszym ciągu pozostaje jedną z moich ulubionych marek w ogóle. Fresh Mint Peel Pumice, czyli pumeks do stóp w postaci gęstej pasty o cudownym świeżym zapach mięty i zielonej herbaty, to chyba największe zaskoczenie ostatnich tygodni. Jest na prawdę genialny! Oparty o naturalne drobinki ścierne, wody roślinne i organiczne ekstrakty, świetnie wygładza skórę stóp, a do tego zmiękcza ją i nawilża. Dodatkowo wspaniale relaksuje i chłodzi, więc jeśli macie problem ze zmęczonymi, opuchniętymi stopami nie zwlekajcie ani chwili. Pumeks jest szalenie wydajny i sprawdzi się świetnie na różnych partiach ciała. Krem nawilżający Phenome Luscious ma bogaty, naturalny skład, lekką, szybko wchłaniającą się konsystencję i piękny zapach. Sprawdza się idealnie jako codzienny krem nawilżający i stopniowo poprawia kondycję skóry, pozostawiając ją zdrową i promienną. Uwielbiam, jeden z najlepszych kremów jakie znam! - więcej na jego temat poczytacie w ostatnim pielęgnacyjnym wpisie. Z niecierpliwością czekałam, by w końcu móc napisać coś na jego temat. 4.1 coffee eye polskiej marki fridge by yDe to po prostu kosmetyk fenomen. Każdy słoiczek przygotowywany jest indywidualnie na zamówienie klienta, przechowujemy go w lodówce, a jego okres ważności to 2,5 miesiąca. Coffee eye jest wyjątkowy ze względu na wysoką zawartość ekstraktu z kawy arabica, dodatkowo wzmocnionego dawką naturalnego pochodzenia kofeiny. Skład jest naturalny, krótki i co najważniejsze, składniki są świeże, tak świeże jak nigdy dotąd. Polecam poczytać więcej o marce (Fridge pozyskuje wiele ze składników swoich kosmetyków ze swojej własnej plantacji ulokowanej na terenie starej posiadłości cystersów oliwskich). Wszystko to o czym wspomniałam byłoby jednak nieistotne, gdyby nie fakt, że krem jest cudowny - po prostu uzależniający! Ma bardzo przyjemny, naturalny zapach kawy, genialnie sprawdza się jako krem nawilżający, przeciwzmarszczkowy, a do tego łagodzi efekty nieprzespanej nocy, redukując obrzęki. Jest też w 100% naturalny, nie zawiera konserwantów, alkoholu czy związków syntetycznych. I działa! Jak dla mnie absolutny MUST HAVE i nie chcę już innego! Organique naprawczo-łagodzące serum do ciała z kozim mlekiem i liczi, obecnie jest już zużyte i teraz zastąpiłam je masłem do ciała z tej samej serii. Nie do końca wiedziałam czego się po nim spodziewać, na szczęście okazało się skoncentrowane i silnie nawilżające, więc doskonale sprawdziło się solo. Uwielbiam kosmetyki z kozim mlekiem, na ogół świetnie spisują się w przypadku skóry wrażliwej i tak też jest w tym przypadku. Serum ma aksamitną formułę (zaraz po aplikacji odrobinę się lepi, ale wchłania się bardzo szybko), bardzo przyjemny zapach, Mocno nawilża, likwiduje uczucie szorstkości w miejscach szczególnie na nie narażonych, a skóra po użyciu jest miękka i sprężysta. To chyba moja ulubiona seria Organiuqe i bardzo chętnie do niej wrócę. Na koniec, jesienne pewniaki. Essie w odcienu Licorice (czerń), Wicked (bardzo ciemne wino), Hip-Anema (nasycona, soczysta czerwnień). Licorice i Hip-anema mają fenomenalne krycie i spokojnie radzą sobie przy jednej warstwie, Wicked jest trochę inny, ma żelowo-kremowa formułę więc trzeba nałożyć dwie warstwy, ale zapewniam, że kolor jest absolutnie piękny i niespotykany. Wracam do tych lakierów co rok i ich jakość wciąż jest na medal. A jak tam Wasi ulubieńcy? Znalazłyście coś ciekawego ostatnio? Koniecznie dajcie znać, czy coś z moich propozycji Was zaciekawiło! pozdrawiam Kinga

Uwielbiam takie posty, bo ... uwielbiam gromadzić nowości. W przeciągu ostatnich kilku tygodni systematycznie uzupełniałam braki w szeregach mojej pielęgnacji - większość kosmetyków, których używam obecnie dobija już dna, więc, jakże by inaczej, czas najwyższy spróbować czegoś nowego. Wszystkie produkty, które tu widzicie są naturalne, a większość z nich to polskie marki, które znam i lubię. Jedne poczekają na swoją kolej w szufladzie z zapasami (wcaale nie ma tam tłoku, naprawdę), inne są już w użyciu, i jak dotąd spisują się świetnie. Jeśli więc chcecie poznać kilka wstępnych opinii i jesteście ciekawe, co w najbliższym czasie będzie pojawiać się na blogu, zapraszam do dalszej części wpisu. Zacznę od rodzynka w całym towarzystwie. Hermes Un Jardin Sur le Nil chodził mi po głowie od wiosny, a tego lata ochota na coś nowego, świeżego i zielonego w końcu skłoniła mnie do zakupu. Ogród na Nilu jest bardzo naturalny, zielony, z nutami soczystego mango i cierpkich cytrusów, traw i sitowia. Orzeźwia, ochładza i jest wspaniałym wyborem w najgorętsze dni. Produktów John Masters Organics używam już od jakiegoś czasu, ale nie pokazywałam ich jeszcze na blogu. Zdecydowałam się na duet szampon+odżywka i niestety, szampon wieczorny pierwiosnek (przeznaczony do włosów suchych), raczej nie jest kosmetykiem do którego będę wracać. Okazał się zbyt delikatny, za słabo oczyszcza i jest mało wydajny. Inaczej sprawa ma się z intensywną odżywką lawenda i awokado - ta od razu przypadła mi do gustu. Ma relaksujący zapach, jest lekka, ładnie nawilża i nie przeciąża włosów. Miłą niespodzianką okazała się też malinowa pomadka ochronna JMO, którą sklep Ogranicall.pl dorzucił do zakupów. Dobrze nawilża, smakowicie pachnie i ma świetny skład i zabieram ją ze sobą dosłownie wszędzie. Niedawno marka Phenome postanowiła obdarować mnie kilkoma ze swoich bestsellerów - o ile produkty Phenome dobrze znam i bardzo lubię, tej czwórki nie miałam okazji używać wcześniej. Balsam modelujący Smoothing jest już w użyciu i, wstępnie, bardzo go polubiłam (odpowiednio treściwy, świetnie nawilża i ujędrnia skórę). Niebawem przyjdzie kolej na krem nawilżający Nourishing (jeden z najpopularniejszych produktów marki) i Ideal Skin Protector - krem wzmacniająco-ochronny z naturalnym filtrem SPF 10. Na ten drugi liczę w szczególności, gdyż wydaje się być czymś, co moja skóra powinna polubić - ma łagodzić podrażnienia, uspokajać naczynka i wyrównać koloryt naskórka. Ostatnim kosmetykiem jest nawilżający olejek do twarzy Replentishing. Cóż, wiecie jak kocham olejki, więc wprost nie mogę się doczekać pierwszych testów! Od paru miesięcy byłam wierna i (z wzajemnością) zakochana w różanej piance oczyszczającej Phenome, wiedziałam więc, że gdy tylko skończę moje opakowanie, ciężko będzie znaleźć coś lepszego, lub przynajmniej dorównującego jej działaniem. Zdecydowałam się na Aesop Fabulous Face Cleanser, delikatny żel dedykowany skórze wrażliwej, który w składzie ma mnóstwo dobroczynnych olejków i ekstraktów. Baardzo podekscytowana, zaczęłam używać żelu kilka dni temu. Początkowo byłam zachwycona - kosmetyk ma niezwykle przyjemną konsystencję, świetny ziołowy zapach, dobrze oczyszcza i nie podrażnia skóry. Im dłużej go stosuję, tym bardziej mam jednak wrażenie, że nie jest tak delikatny jak oczekiwałam (choć od ostatecznego werdyktu na razie się wstrzymuję). Pat&Rub zafundowało ostatnio świetną promocję, dzięki której udało mi się zgarnąć balsam i żel do mycia z cudownie pachnącej serii otulającej. Oba kosmetyki spisują się wspaniale i pachną przepięknie (karmel, cytryna i wanilia!). Jako że Pat&Rub znika z rynku (choć kosmetyki mają wciąż być dostępne pod inną marką - Naturativ), podejrzewam, że do końca wakacji zafunduje jeszcze kilka fajnych promocji - zdecydowanie warto skorzystać. Najnowsze zakupy to oczyszczający żel do twarzy Organique (poczeka aż skończę Aesop) oraz tonik oczarowy, w którym pokładam spore nadzieje - tym bardziej, że ma spore grono zwolenniczek. I to wszystko. Dajcie znać czy coś Was zainteresowało, a może o czymś chcecie poczytać w pierwszej kolejności? pozdrawiam Kinga

Przygodę z marką Phenome zaczęłam, jak na moją osobę, nietypowo, bo od scrubu cukrowego. Sama nie wiem dlaczego zdecydowałam się właśnie na ten kosmetyk, w końcu peelingi do ciała nie goszczą w moim domu często. Wcześniej ten punkt pielęgnacji odhaczałam przy użyciu rękawicy lub specjalnej gąbki, a kosmetyki do tego celu przeznaczone, były w moim mniemaniu rzeczą zbędną. Rytuał ten jednak, mimo że powtarzany regularnie, był dla mnie tak atrakcyjny jak mycie zębów. Ponieważ ofertę marki chciałam poznać od dłuższego czasu, stwierdziłam, że zafunduję sobie odrobinę luksusu i wybiorę sobie zdzierak z prawdziwego zdarzenia. Taki który nie tylko wygładzi, ale i wypielęgnuje ciało, a do tego umili kąpiel ładnym zapachem. Jeśli pamiętacie jeszcze moich grudniowych ulubieńców, zapewne domyślacie się, że peeling Nourishing oczekiwania te spełnił z nawiązką. Dla tych którzy nie mieli jeszcze do czynienia z Phenome zaskoczeniem może być informacja, że to polska marka. Patrząc na opakowania kosmetyków, zawierające informacje w całości w języku angielskim, trudno jednak oprzeć się wrażeniu, że ambicje założycieli sięgają dalej niż rodzimy rynek kosmetyczny. I całkiem słusznie, bo mają się czym chwalić. Phenome to nie tylko organiczne, naturalne kosmetyki, to cała filozofia, zakładająca, w wielkim skrócie, dbanie o siebie bez jakiejkolwiek szkody dla innych. Marka prezentuje spójny wizerunek firmy dbającej o środowisko, deklarując nie testowanie na zwierzętach, ale również dbanie o to aby surowce pozyskiwane do produkcji kosmetyków nie przyczyniały się do zmniejszania ich zasobów. Opakowania kosmetyków wykonywane są z produktów pochodzących z recyclingu, biodegradowalnych, bądź nadających się do powtórnego przetworzenia. Phenome prowadzi nawet zbiórkę zużytych opakowań, w zamian za które klientom przyznawane są punkty (program 'Return to Phenome'). O wszystkim tym można szczegółowo poczytać na oficjalnej stronie marki. Nie ukrywam, że kupując kosmetyki rzadko myślę o powyższych kwestiach, w tym przypadku wspominam o nich jednak nie bez powodu. Produkty Phenome nie są tanie, ale jeśli mam moje ciężko zarobione pieniądze trwonić na kosmetyki, w tym przypadku mam przynajmniej pewność, że nie płacę tylko za markę, ale za pracę i wysiłek jaka stoi za wyprodukowaniem przykładowego słoiczka kremu. I robię to bez wyrzutów sumienia. Tym bardziej, że produkty z którymi miałam styczność do tej pory, okazały się być absolutnie świetne. Seria Pure Sugarcane, w skład której wchodzi omawiany scrub cukrowy, przeznaczona jest do każdego rodzaju skóry, w szczególności tej zmęczonej i pozbawionej elastyczności. Charakteryzuje się ona pięknym zapachem, który jest połączeniem wanilii, kwiatów i cytrusów.... przysięgam, że gdyby wyprodukowano perfumy o tym aromacie psikałabym się nimi jak szalona. Jest uzależniający! Produkt przychodzi do Nas kartonowym opakowaniu, które kryje solidny słój z ciemnego szkła. W środku czeka peeling z brązowym cukrem w roli głównej. Towarzyszy mu kompleks organicznych olejów roślinnych na czele z olejkiem makadamia, migdałowym, jojoba i oliwą z oliwek. (cała reszta wypisana rozstała na zdjęciu poniżej). Najbardziej lubię używać tej mieszanki tuż przed wieczorną kąpielą. Nie stosuję peelingu na suchą skórę, gdyż wtedy drobinki cukru nie trzymają się ciała tak dobrze i cześć produktu się marnuje. W moim przypadku najlepiej działa masowanie delikatnie wcześniej zwilżonej skóry - peeling zyskuje trochę przyczepności, a drobinki cukru nie rozpuszczają się tak szybko jak przy kontakcie z mokrą jej powierzchnią. Aby dopełnić pachnący rytuał, na koniec zanurzam się w wannie z ciepłą wodą. I tę część mogłabym przedłużać bez końca. Może to zabrzmi banalnie, ale po takiej rozgrzewającej, aromatycznej kąpieli (olejki przy kontakcie z wodą dostają niezłego kopa i zapach wypełnia całą łazienkę ze zdwojoną siłą), na prawdę czuję się zrelaksowana jak po wizycie w luksusowym salonie SPA. Skóra na całym ciele jest gładka, miękka i pięknie pachnie. W moim przypadku nie potrzebna jest jej też dodatkowa dawka nawilżenia, bo oleje zawarte w peelingu spełniają się w tej funkcji wystarczająco. Wybacz rękawico peelingująca, ale odchodzisz do lamusa :) Absolutnie uwielbiam ten kosmetyk, a do wszystkich jego walorów dołączyłabym jeszcze wydajność. Używam go raz lub dwa w tygodniu od jakichś sześciu tygodni, a w słoiku wciąż jest sporo produktu. Cena regularna to 139 zł, więc nie jest to tania przyjemność. Niemniej jednak, moim zdaniem warto, ze wszystkich powodów wspomnianych przeze mnie wcześniej. Poza tym Phenome ma w zwyczaju często raczyć klientów promocjami, więc jeżeli jesteście zainteresowane, radzę poczekać na jedną z nich ... ... a czekać musicie aż do jutra (15.01) bo przed chwilą wyczytałam, że w sklepie internetowym oraz wybranych stacjonarnych, będzie obowiązywać rabat 40% na wszystkie kosmetyki do pielęgnacji ciała :) Ciekawa jestem jaki jest Wasz stosunek do marki Phenome, znacie, macie swoich ulubieńców? pozdrawiam Rose&Vanilla

Co przed nami ukrywają, żebyśmy umierali na raka Dlaczego stare skuteczne metody na raka, stosowane przez naszych przodków, poszły w odstawkę? Dlaczego pewne plemiona ciągle je stosują i nigdy nie dotknął ich problem nowotworów? Zmierzmy się z wiedzą, która może odmienić nasze życie. Zanim jednak przejdę do raka, zacznę niewinnie, o witaminach. Pamiętacie lekcje biologii, na których maglowano nas z „ADKA”? Dla tych, którzy przeszywali wzrokiem Anię z pierwszej ławki, bądź dłubali sobie akurat linijką w paznokciach, zrobię krótkie przypomnienie. Otóż cała filozofia polega na tym, że witaminy A, D, E i K rozpuszczają się w tłuszczach. Konkluzja jest prościutka – jedząc np. pomidory, kalafiora czy szpinak powinniśmy je łączyć z tłuszczem (polać oliwą, usmażyć). Krąży mi po głowie wiele takich smaczków. Np. aby mieć sprawne oczy – wystarczy jadać zaledwie marchewkę dziennie, albo żeby mieć gładką i nawilżoną skórę – wystarczy garstka pestek słonecznika. To jednak tylko kilka drobnych ciekawostek, a tematyka zdrowia (opartego na sposobie naszego odżywiania) jest o wiele szersza. Żeby ją poznać nie wystarcza jedynie uważnie przebrnąć przez nasz obowiązkowy (ubogi pod względem nauki o zdrowiu) system edukacyjny. Dziwnym jednak trafem pewne tematy są pomijane również w późniejszym kształceniu, nawet na kierunkach medycznych. Dlaczego? Myślę, że odpowiedź znajdziecie sami. Przechodzę więc do meritum. Witamina „U” – jak Uzdrowienie Obecnie mało kto zdaje sobie sprawę z jej istnienia. Nie pamiętamy o tym, że w latach 70 ubiegłego wieku była na nią moda, poparta zresztą zbawiennymi skutkami jej zażywania. Witaminę U produkowała wtedy francuska firma Beytout, lecz z nieznanych przyczyn nagle zaprzestała jej wytwarzania. To spowodowało, że słuch o L-metylo-metionino-sulfonianie (którego potoczną nazwą jest właśnie witamina U) zaginął. Wielka szkoda – bo witamina U ma niezwykłe umiejętności: – przyspiesza gojenie ran (jej działanie jest w dodatku 3-krotnie szybsze niż innych specyfików!), – leczy wrzody żołądka i co niesamowite – okazuje się, że również raka. Skoro jednak witamina U nie jest dostępna w aptekach, do tego przez wiele lat panowała głucha cisza na jej temat, to skąd mielibyśmy mieć o niej pojęcie i dostarczać ją organizmowi? Ha, sprawa nie jest przegrana! Nie jesteśmy skazani na brak witaminy U, ponieważ na szczęście, najzwyczajniej w świecie jest ona składnikiem… białej kapusty (co ważne nie samej kapusty, a konkretnie jej soku). Przyznajmy się jednak, jak często mamy do czynienia z tym warzywem? Jednym z sensowniejszych źródeł o witaminie U (i wielu innych cudach jedzenia) jest książka „Leczenie poprzez żywienie” autorstwa Jadwigi Kempisty, o której mówiłam już przy okazji walki z trądzikiem (klik). Możecie też poczytać o „Juicemanie” np. tutaj (klik). Witamina „C” – niuanse, których nie znałeś Nie będę się tutaj jakoś specjalnie długo rozwodzić, w zasadzie każdy wie o istnieniu witaminy C, jej właściwościach zdrowotnych i w jakimś tam stopniu ją spożywa. Do niedawna również myślałam, że ją znam. „Pocytrynię herbatę i styknie, zdrowie murowane”. Nie zdawałam sobie jednak sprawy, że na witaminę C składają się dwa składniki – C1 oraz C2 i prawidłowo działają w naszym organizmie tylko wtedy, gdy dostarczymy je jednocześnie. C1 pochodzi ze środka cytryny, a C2 z jego skórki – tej białej, znajdującej się tuż pod żółtą. Obydwie witaminy są w stanie utrzymać się w organizmie cały dzień, pojedyncza zaś witamina (czyli głównie C1, którą spożywamy właśnie najczęściej poprzez wciśnięcie odrobiny cytryny do herbaty) utrzymuje się w organizmie jedynie ok. 2 godzin. Później po prostu wydalamy ją z moczem. Oczywiste jest, że zwyczajnie nie wykorzystujemy wtedy jej dobrodziejstwa Jaki jest jednak związek między witaminą C a rakiem? Otóż, witamina ta służy nam nie tylko w profilaktyce różnych chorób czy przy wzmacnianiu organizmu, ale też do aktywizacji innych niesamowitych substancji np. witaminy B17. A B17 dotyczy raka niewątpliwie. Witamina „B17” – rak na opak Szczerze mówiąc, nie wiedziałam jak się za nią zabrać. Temat B17 zwanej też amigdaliną czy letrilem (czasem też gorzkimi migdałami) jest niezwykle ekscytujący, ale zarazem bardzo drażliwy i delikatny. Niektórzy śmiałkowie w wyniku propagowania amigdaliny, jako leku na raka, mieli nawet problem z prawem (klik) Gdybyście zaczęli szukać wiadomości o B17 szybko zetknęlibyście się z nazwiskami – Ernesta T. Krebsa i jego kontynuatora G. Edwarda Griffina. Zaczęło się od tego, że pierwszy z panów w wyniku wieloletnich badań biochemicznych doszedł do rewolucyjnego wniosku na temat bezpośredniej przyczyny występowania nowotworu. Badania pokazały, że rak jest najzwyczajniej w świecie skutkiem niedoboru witaminy B17. Krebs pozyskiwał tę witaminę z pestek moreli i sprawdzał jak działa ona na komórki rakowe. Co się okazało? B17 zawiera cyjanek potasu. Tak – truciznę! Ale, co fantastyczne, nie jest on szkodliwy dla organizmu. Jak to jest możliwe? Cyjanek jest bowiem nieaktywny dopóty, dopóki jest w cząsteczce B17. Uaktywnienie go może nastąpić tylko i wyłącznie w wyniku kontaktu tej cząsteczki z komórkami rakowymi. Wówczas precyzyjnie i natychmiastowo je zabija! Skuteczność działania witaminy B17 warto przeanalizować na przykładach. Zwróćcie przy tym uwagę, że od jakiegoś czasu nastąpił gwałtowny wzrost zachorowalności na nowotwory. Jaka jest tego przyczyna? „Dowód, który dr Krebs zaprezentował na przestrzeni lat dla poparcia swego twierdzenia o ”utraconej” witaminie B17 w naszych dietach jest bardzo prosty. Parę wieków temu zwykliśmy jadać chleb z domieszką nasion prosa i lnu, bogatych w witaminę B17, a teraz chleb pszeniczny i żytni, który jadamy nie ma jej w ogóle. Przez cale generacje nasze babcie zwykły dodawać pokruszone nasiona śliwek, czereśni, jabłek, moreli i innych roślin botanicznej rodziny Rosaceae do swych domowych konfitur i dżemów. Babcia pewnie nie wiedziała, dlaczego to robi, ale nasiona wszystkich tych owoców są jednym z najpotężniejszych źródeł witaminy B17 na świecie. W tropikach, ogromne ilości B17 znajduje się w gorzkiej kassawie, znanej również jako tropikalny maniok. Badania dowiodły, że plemię z Himalajów znane jako Hunza, nigdy nie znało przypadku zachorowania na raka, czy serce ponieważ trzyma się swojej tradycyjnej diety, która jest wyjątkowo obfita zarówno w morele jak i w proso. Jednakże, po zastosowaniu zachodniej diety Hunzowie stają się podobnie podatni na te choroby, jak i reszta z nas (…).” Więcej szczegółów na ten temat wyszperacie w artykule zamieszczonym w serwisie www.eioba.pl/…/witamina-b17ami… Możecie też sięgnąć do źródła, czyli do książki „Świat bez raka” napisanej przez G. Edwarda Griffina. Podsumowując, te trzy naturalnie występujące w jedzeniu witaminy (U, C, B17) nie są przypadkowe. Mają wspólny mianownik – wiele wskazuje na to, że są skuteczne przy zapobieganiu oraz w walce z rakiem. Wiadomo również, że wiele standardowych (konwencjonalnych, czyli oficjalnie przyjętych przez państwo) metod leczenia nowotworów nie przynosi efektów. Bierzemy chemię, naświetlamy się lub tniemy guzy. Przeżywamy katorgę… a to cholerstwo stale wraca. Temat nowotworów wywołuje panikę, czarne statystyki stale rosną. Ale czy zastanawiał się ktoś nad powodem takiego stanu rzeczy? Czy konwencjonalne leczenie raka likwiduje PRZYCZYNY choroby? Otóż nie. Usuwa tylko OBJAWY. A co, gdybyśmy zmienili ten pokręcony świat i zaczęli się leczyć metodami naturalnymi, a może nawet zrezygnowali z lekarstw? Kto by na nas wtedy zarabiał te swoje miliardy? simplywe.pl/co-przed-nami-u…