Les ideeën voor kleuterjuffen en kleutermeesters.
Free Grade One math printable activity worksheet.
Opdrachten bij de tangram van Juf Joyce Kuenen. Pluspunt rekenen.
Simpel, maar o zo lekker! Extra pluspunt; je maakt het in 35 minuten.
Werkbladen, opdrachten en spelletjes rond rekenen met geld van Juf Joyce Kuenen. Pluspunt rekenmethode.
Opdrachten, werkbladen en spelletjes rond splitsen en dubbelen van Juf Joyce Kuenen. Pluspunt rekenmethode.
Werkbladen, spelletjes en opdrachten om de tafels te oefenen Juf Joyce Kuenen. Tafeltjes. keersommen, Pluspunt rekenmethode.
Opdrachten, werkbladen, bouwplannen, plattegronden en spelletjes over rekenen met blokken, blokjes van Juf Joyce Kuenen. Pluspunt rekenmethode.
Werkbladen, spelletjes, opdrachten, tafelspaarkaarten en diploma's om de tafels te oefenen Juf Joyce Kuenen. Tafeltjes. keersommen, Pluspunt rekenmethode.
Maak binnen een handomdraai een overheerlijke bonenstoof met chorizo. Groot pluspunt: het is een eenpansgerecht, dus lekker weinig afwas!
Een groot pluspunt aan de recreatiewoning te Hattem is dat deze bewerkstelligd is met een garage. Voor meer projecten bekijk onze website.
Een heerlijke luchtige kokoscake met extra veel kokos. Weinig moeite met een groots effect, dat is het grootste pluspunt van deze cake.
MiniLoco is een spel dat de kinderen zelf kunnen spelen en controleren. Bij de methode Pluspunt (rekenen) heb ik per blok MiniLoco-kaart...
Opdrachten, spelletjes, flitsfilmpjes en werkbladen om de oriëntatie op de getallen 0 tot en met 20 en de getallenlijn te oefenen van Juf Joyce Kuenen. Pluspunt rekenmethode.
Het zit misschien wel in een van de mooiste panden van Bern, Drip Roasters. En binnen mag het er ook zeker wezen. De koffiebar is klein, maar ontzettend knus. Fijn pluspunt: je drinkt er koffie uit de eigen branderij. Kijk, dat maakt ons altijd nóg nieuwsgieriger om een kijkje te nemen.
In de methode pluspunt staat een heel leuk spel om de tafels te oefenen. Het is een vorm van het spel Vier op een rij. Wat heb je nodig Spelbord 2 gekleurde pionnen 2 gekleurde potloden Wat zijn de spelregels Je kunt het spel één tegen één of twee tegen twee spelen. Speler begint. Hij […]
Op een druilerige vrijdagmiddag ga ik lunchen met vriendin Paulien. Ik mag de locatie uitzoeken en kies met volle overtuiging voor het Veerkwartier in Haarlem. Lekker net buiten de stad en middenin de natuur. Een extra pluspunt: het eten is er regionaal en 100% eerlijk. En het interieur… had zomaar de mijne kunnen wezen 😉 Het […]
Het boek Comme convenu ! is bestemd voor iedereen die Frans wil leren voor beroepsdoeleinden. “Comme convenu” betekent “zoals afgesproken” en verwijst naar de vele professionele afspraken die je maakt met collega’s en klanten. Je gebruikt deze uitdrukking ook vaak om een gesprek af te sluiten of ter inleiding van een mail. Taal en communicatie draaien met andere woorden rond tal van afspraken: gespreksconventies waar native speakers mee vertrouwd zijn. Het boek Comme convenu ! reikt je de middelen aan om volgens deze afspraken vlot en professioneel te communiceren in een Franstalige werkomgeving. Comme convenu ! richt zich tot een brede waaier aan beroepsprofielen en bevat geen sectorgebonden vakterminologie. Je leert in de eerste plaats efficiënt communiceren in algemene werksituaties: vergaderen, verkopen, presenteren, een project leiden, solliciteren, ... Ook minder zakelijke gesprekssituaties zoals small talk, discussies over de actualiteit, evenementen en websites komen aan bod. Communicatie is in dit boek opgevat als een gevarieerde reeks taalhandelingen, die elk verfijnd worden in typische uitdrukkingen, kant-en-klare zinsblokken en vooral succesvolle strategieën. Kwaliteit in taalproducties bepaal je immers niet enkel door correct taalgebruik maar ook door efficiëntie .Om te vergaderen moet je bijvoorbeeld vloeiend kunnen overleggen met anderen en in staat zijn om argumenten te weerleggen. Maar om te solliciteren moet je vooral je ervaring dynamisch en positief verwoorden. En bij een presentatie moet je wervend spreken. Maar wat als je plots de juiste woorden niet vindt? Valse vrienden (verwarrende woorden in het Nederlands of het Engels) krijgen ook de nodige aandacht. Comme convenu ! beoogt duidelijke, duurzame doelstellingen uit te drukken in ‘kennen’ en ‘kunnen’. Het boek bereidt je voor op het niveau B2 van het Europees referentiekader en is uitermate geschikt voor Nederlandstalige cursisten in het hoger onderwijs en in bedrijven. De online oefeningen in Sofia zijn een zeer belangrijk pluspunt bij dit handboek.
Deze plek in huis, waar de eettafel staat, wordt het meeste gebruikt. Het is niet alleen een eettafel, maar hier wordt eindeloos geknutseld; ik zet er vaak mijn laptop neer; er wordt huiswerk gemaakt en hier drinken we koffie met elkaar of met gasten. Juist omdat we hier veel tijd doorbrengen, wilde ik de wanden een bijzondere kleur geven. Deze kleur roze zit er nu een paar maanden op, en hij blijft steeds verrassen. Zeker nu de houten jaloezieën hangen, verandert de kleur de hele dag door. Graag wilde ik de raamkozijnen donker verven, om de woonruimte wat meer pit te geven. Vandaar dat ik nu ook koos voor antraciet kleurige jaloezieën. Waar menig bekende riep dat het dan véél te donker in huis zou worden, is dat helemaal niet zo! Doordat je de jaloezieën draait, kan het zonlicht juist ook heel mooi gefiltert naar binnen schijnen. Kijk eens naar dit licht op een zonnige middag, terwijl de jaloezieën nagenoeg dicht gedraaid zijn. Indeling: De oude houten tafel met het donkere eetbankje verhuisden mee vanuit het oude huis. De zwarte kinderstoelen vulde ik aan met een paar lekkere stoelen met stoffen bekleding. Zo ontstaat een mooie mix van natuurlijke materialen. De rotan lamp hing ik a-symmetrisch boven de tafel, voor een speels effect. Aan de eettafel plaatsten we een hogere houten tafel. Deze gebruikten we in onze tijdelijke woning als aanrecht met kooktoestel erop. Nu hij aan de eettafel staat, vind ik dit een fijn geborgen gevoel geven, het schermt de ruimte een beetje af. Maar omdat beide tafels van hout zijn, wilde ik hier nog iets mee doen. Van de wasmeubels boven, had ik nog een partij bejmat tegels over, dus heb ik de bartafel hiermee betegeld. Doordat dit authentieke handgemaakte tegels zijn, is de kleur en vorm van elke tegel anders. Juist doordat het tafelblad hierdoor niet helemaal recht en imperfect is, geeft het zoveel meer sfeer! Het groen is denk ik ook een tijdloze kleur waar werkelijk alles wat je erop plaatst mooi tot zijn recht komt. Dit blog kwam tot stand in samenwerking met Joe Benelli. Omdat ik erg tevreden ben over hun producten, deel ik dit graag met je. Wij zijn super tevreden over de service en snelheid van de levering. Ook een dik pluspunt is de montage van de jaloezieën. Waar het monteren van producten bij ons meestal niet het beste in elkaar naar boven brengt, was het in dit geval echt zo voor elkaar!
Februari 2016, een ijskoude zonnige dag. Samen met vier dames en hun mening trokken we een dagje uit om trouwjurken te gaan passen. Gewapend met Pinterestplaatjes en een 'no go'-lijst had ik mijn vuurdoop in de eerste winkel. Heel speciaal om je in zo'n witte, grote jurk te hijsen. Veel gepast, veel geleerd. Het resultaat? Raak, maar net niet in de roos. Een tweede bruidswinkel deden we 's namiddags. Daar besliste de verkoopster meteen dat ik niet wist wat ik wilde, stak me in jurken die helemaal niet flatteerden en draaide de afspraak op een sisser uit. Gelukkig kan ik tegen een stootje, maar een topervaring was het allerminst. Wat zocht ik? Geen kant, geen blingbling en geen dunne doorkijkstoffen. Meteen kon/kan je 90 procent van het huidige bruidscollecties aan de kant schuiven. Ik wilde wel graag tule, maar die hing bijna altijd vast aan een kanten jurk. Bovendien was ik "al veel te laat op het seizoen" om nog uitgebreid te kunnen kiezen. (Je kan toch het hele jaar door trouwen?). Een rugdecolleté - kenmerkend bij zowat alle jurken nu - wilde ik wel heel graag. Later, in een derde winkel, paste ik opnieuw. Uiteindelijk nam ik een optie op een pasjurk van Rosa Clara. Net voor ik die zou bevestigen kwam er een plan b uit de lucht vallen. In de vorm van Greet, met tonnen naai-ervaring en minstens even veel geduld. Zij had bijna dertig jaar geleden mijn moeders trouwjurk gemaakt. Zelf een hele jurk maken, doet ze nu niet meer, maar ze zag het wél zitten om mij te begeleiden. Plots zou ik mijn eigen trouwjurk naaien. Vroeger had ik altijd verkondigd dat ik dat zou doen, maar toen de verlovingsring rond mijn vinger zat, dacht ik dat het met een jurk uit de winkel al gek genoeg zou zijn. Maar het kon dus toch: mijn eigen jurk naaien! Een echt 'Say yes to the dress'-moment heb ik dus nooit gehad. Geen fonkelende oogjes wanneer je met dé jurk uit het pashokje stapt. Geen waterlanders bij het vrouwelijke gezelschap. Door het passen wist ik wel welke vorm ik nodig had. Ik had altijd gedacht dat voor mijn brede heupen een wijde A-lijn de enige optie was. Bij korte kleedjes is dat inderdaad het geval, maar bij bruidsjurken telt dat duidelijk niet. Een smalle rok deed me op slag enkele kilo's minder lijken, mooi meegenomen. De ingrediënten op mijn verlanglijstje: tule, een rugdecolleté en stof met reliëf. Die laatste vonden we snel. De stof lijkt gemaakt van kleine schubjes, geeft wat mee en zat heel gemakkelijk. Geen traditionele stof ook, een fijn pluspunt. De zijde voor mijn onderrok bleek dezelfde te zijn als die van de Natan-jurk van koningin Mathilde bij haar huwelijk. Welkom koninklijke allures. Een eenvoudige jurk, dat lijkt in een wip afgewerkt. Niets is minder waar. Greet zorgde voor het patroon op maat en een pasmodel, maar na de nodige aanpassingen was ik aan zet. Driegen, overlocken, merkjes zetten: ik denk niet dat ik ooit al op zo'n korte tijd zoveel technieken bijleerde. Ik ben dan ook een selfmade naaister en mankeer heel wat technische bagage en inzicht. Als ik gewoon iets voor mezelf naai, knijp ik ook al eens een oogje dicht. Maar nu moest het allemaal perfect zijn, dus ik probeerde en tornde los tot het juist was. Hoeveel uren ik heb genaaid - en zitten babbelen - geen idee. Maar gezellig was het zeker! Heel lang hingen het bovenstuk, de tule en de onderrok niet aan elkaar. Niet bevorderlijk voor een twijfelaar als ik. Pas naar het einde toe kon ik eindelijk passen in één geheel. Spannend, want een zelfgemaakte jurk kan je niet zomaar terug in de rekken hangen als het je ding niet blijkt. Het idee voor de gedraaide sjaal haalde ik van een bruidsjurk die ik in de eerste winkel gepast had en toen meteen een 'yes' kreeg van de dames. Ik had dan wel een gouden truitje dat perfect matchte, maar de sjaal had toch dat tikkeltje meer. We maakten een soort cilinder met daarin een dubbele draai en zetten de plooitjes met enkele steken vast. De sjaal gaf welkome warmte op de frisse oktoberochtend en door wat extra volume bracht het mijn silhouet meer in evenwicht (lees: daar was de befaamde X-vorm). Het hoefde niet te strak te vallen en de sjaal ziet er dan ook op elke foto anders uit. De reacties? Zalig! Als je man - ik kan dat nu zeggen hé - op slag begint te huilen als je de trap afkomt, kan het niet anders dan helemaal juist zitten. Met haar, make-up, rode lippen, juwelen, nieuwe bril en bruidsboeket klopt het plaatje. Ik kreeg vaak te horen dat het helemaal Jozefien was, wat ik een heel fijn compliment vond en vind. Eenvoudige lijnen en toch genoeg bruidsfactor door de tule. Wat een geluk dat ik die optie in de derde winkel niet bevestigd had! O ja. De jurk was dan wel het DIY-project dat het meeste tijd innam, maar eigenlijk was het slechts eentje in de rij. Onze dag was zo veel mogelijk homemade. We bedachten en drukten zelf de uitnodigingen, schreven een eigen magazine, maakten lampkapjes met foto's down memory lane, drukten goodie bags voor het menu, timmerden een persoonlijke light box, vulden honderden potjes met vetplant als bedankje, zaagden menublokjes, bouwden de zaal van nul op, lieten vrienden onze ceremonie invullen, knutselden de aankleding van de zaal... Ook de naaimachine draaide overuren met een kleedje en schoentjes voor de jongste uit de suite, vijftien zelfgemaakte strikken voor de mannen en kleine meneertjes uit de suite en als kers op de taart een zelfgemaakte strik, pochet en manchetknopen voor mijn bruidegom. Veel werk, maar o zo veel voldoening. Ik geniet nog helemaal na. Onze dag was hartverwarmend! De making-of van mijn trouwjurk betekent in één adem ook het einde van Les Mademoiselles. Na acht fijne jaren kan ik mijn blog met een hoogtepunt afronden. Natuurlijk blijf ik blogs lezen, natuurlijk blijf ik naaien en natuurlijk is er ook nog Instagram. Maar het blogverhaal, dat heeft nu een mooi einde gekregen. Dankjewel!
