:) bu ikisi o kadar zıt şeyler gibi gözüküyor ki. cesur olandan hırçın, sesli olmasını beklersin.. akla bunları getirir, mücadeleci.. sessiz de her şeye göz yuman.. asla! aslında asalet diyebiliriz cesur ve sessiz olma haline:) bence tam bir asalet, zarafet*** cesur ama sessiz.. neden? çünkü fırtınasının kimseye, sevdiklerine zarar vermesini istemiyor, sevgisi öfkesinden büyük:) demin beni üzen bir olay yaşandı, haklı olduğum bir nokta vardı ve karşımdaki de bunu fark edebilecek olgunluk ve anlayış düzeyine sahipti. sadece sessizce fark etmesini sakinleşmesini bekledim. sakinleşti. geçti. durgunlaștı. fakat olması gereken tam olarak bu mu? buna alınmalı mıyım? Bu olmayı kabul etmeli miyim?

“Bazen en alışkın hissettiğin yer aslında en az ait olduğun yerdir.”