Visolie bevat een grote hoeveelheid omega 3 en heeft meerdere positieve effecten op het lichaam. Ontdek hier de deugden van visolie.
Looking for an awesome, touching lesson to teach your students about accepting each other, while incorporating visualizing reading strategy?
Deugdenkaart waardering
Welke deugden kun je bij jezelf benoemen om je veerkracht te versterken? Wat is je de afgelopen tijd gelukt? Wat heeft je overeind gehouden?
Living Roots 2024: Passie, genialiteit en geheugen zijn de belangrijkste deugden die Ceccotti Collezioni begeleiden bij het vormgeven van zijn nieuwe creaties 2024: Passie is de belangrijkste waarde achter het ontwerponderzoek van Ceccotti Collezioni, wanneer hij zich bezighoudt met het uitwerken van nieuwe vormen en objecten.Genialiteit omvat die producten die voortkomen uit een bestaand idee,
Manie De proloog is een juweeltje en maakte me meteen nieuwsgierig naar het verhaal van Aris. Het sluit prachtig aan bij het laatste hoofdstuk ‘Veritas’: het kringetje is rond... Wanneer je de laatste bladzijde gelezen hebt, weet je hoe knap deze titel gekozen is: 'Manie'. Manie is een periode van overdreven opgewektheid, waarbij je de werkelijkheid uit het oog verliest. Soms kunnen ingrijpende gebeurtenissen een manie uitlokken en het is niet ongebruikelijk dat de euforische tijden afwisselen met tijden van depressies. Dat is wat er gebeurt met de hoofdpersoon, Aris Papadakis. “Het kan dus nog slechter, dacht Aris terwijl hij door de regen zijn spullen over de grachten sleepte, op zoek naar een schuilplek. Hij belde zijn moeder, maar die nam niet op, waarna hij besloot om onder de dichtstbijzijnde brug te schuilen. Te moe en uit het veld geslagen om op zoek te gaan naar alternatieven koos Aris ervoor om het de nacht door te brengen, liggend op de meegenomen tassen kleding, tussen de zacht koerende duiven.” Mark Leenards heeft gebruik gemaakt van de betekenis van de ‘zeven deugden’ en heeft daarom de hoofdstukken de volgende titels gegeven: Fides, Fortitudo, Temperantia, Prudentia, Iustitia, Spes en Caritas. Alleen hoofdstuk zes en hoofdstuk tien hebben een titel die niet in dat rijtje past: Kracht en Veritas. ‘Kracht’ is hier goed gekozen omdat het kracht was dat Aris bracht naar waar het uiteindelijk ook voor hem eindigde, hoe vreemd dat ook mag klinken. “Thia had er vaak uitgebreid over verteld en sindsdien stond het hoog op zijn bucket list. Een dag later kwam hij aan in de snikhete woestijn op een uur rijden van de canyon. Het was de perfecte plek om zijn hoofd leeg te maken na enkele bewogen maanden waarin hij twee keer was ontslagen, twee relaties waren beëindigd en tot twee keer toe was ontsnapt aan een strafrechtelijke vervolging. De Grand Canyon was overweldigend en gaf Aris een gevoel van oerkracht.” Veritas hoort niet in het rijtje van de zeven deugden, maar pas er wel goed bij: Geloof (Fides), Moed (Fortitudo), Gematigdheid (Temperantia), Voorzichtigheid (Prudentia), Rechtvaardigheid (Iustitia), Hoop (Spes) en Liefde (Caritas): hier past naar mijn mening Waarheid (Veritas) goed bij. Aris probeert op een sluwe manier zijn stempel te drukken op het leven van anderen, om hierdoor te stijgen op de levensladder. Wanneer hij na een dieptepunt bereikt te hebben probeert weer op te klimmen om zijn leven op orde te krijgen ervaart hij tegenslagen en dat valt hem zwaar. In ieder bedrijf zijn er medewerkers met ongeveer hetzelfde opleidingsniveau – de verschillende levensrijken – en begeleiders die hen helpen hen te bekwamen. Dit is in essentie het idee van hiërarchieën, een levensladder die omhoog en omlaag reikt en die vele ervaringen aanbiedt die we nodig hebben om hogerop te komen. Het is duidelijk dat Mark Leenards goed thuis is in de financiële wereld zoals deze beschreven is. Risico’s zijn er volop, ze zijn er ook om genomen te worden, maar je moet wel met je hoofd bij de les blijven en je niet mee laten slepen door ‘wat zou kunnen zijn’. Aris komt op mij over als een zachtmoedig en lichtelijk gestoord figuur, iemand die niet bekwaam is voor het werk dat hij wil gaat doen en datgene wat men van hem verwacht groeit hem boven het hoofd. Ook mooi om te zien is hoe de maan een belangrijk onderwerp in dit boek is: de vriendin van Aris, Thia wordt het ‘Maanmeisje’ genoemd en zijn nieuwe vriendin heet Luna. ‘Manisch zijn’ komt heeft volgens sommigen te maken met de maan. De auteur heeft een prettige schrijfstijl en dat zorgt er ook voor dat je het boek snel uitgelezen hebt. Mark Leenards heeft met ‘Manie’ een knap debuut afgeleverd. INKIJKEXEMPLAAR De auteur: ‘Manie’ is de debuutroman van Mark Leenards (1983). Als ondernemer in de financiële wereld schreef hij vooral financiële columns, maar is daarnaast van jongs af aan hobbydichter. Hij begon op zijn dertiende met beleggen en werd op 23-jarige leeftijd de jongste fondsmanager van Europa. Sindsdien was hij, niet altijd met de beste timing, betrokken bij diverse initiatieven in de financiële sector en in zijn vrije tijd ontwikkelaar van bord- en online spellen, waaronder het langst bestaande online multiplayer economiespel ter wereld, Miniconomy. Hij maakte kennis met de ‘donkere kant’ van de financiële wereld en besloot mede daardoor in 2017 een platform te bouwen waarop vertrouwen in personen en bedrijven gemeten werd. Spellen, risico’s, pech en geluk, goed en kwaad; het komt allemaal terug in 'Manie'. Door het schrijven van dit boek stelt Leenards zichzelf en de lezer de vraag in hoeverre "geluk" al vastligt of volledig beïnvloedbaar is. ‘Manie’ koop u bij: webwinkel Boekscout Boekgegevens: Titel: Manie Auteur: Mark Leenards Genre: roman Uitgave: paperback, 186 pagina's Uitgever: BoekScout, mei 2022 ISBN: 9789464505542 Met dank aan de auteur voor het toezenden van een recensie-exemplaar (bron info: Boekscout)
In de voorbije weken stonden we, maar ook in de komende weken staan we uitvoerig stil bij het fundament van het christelijk leven, de nederigheid, de deugd der deugden en de daaruit voortvloeiende intenties van ons doen en laten. Samen met de Heiligen willen we dit belangrijke onderwerp verder uitdiepen, omdat onze geestelijke vijand in de strijd tegen deze deugd, op uiterst geraffineerde wijze werkt om ons te vangen in de strik van eerzucht, hoogmoed, die mensen ongeschikt maakt voor het koninkrijk der hemelen. Eerzucht, de geesteshouding waarmee mensen God beroven van de eer die Hem toekomst, door in wat ze doen, zeggen of denken, er naar te streven door medemensen te worden geprezen en verheerlijkt. Het was om deze reden dat Jezus met betrekking tot de Farizeeën zei, dat zij (vlg. Mattheüs 6, 1) geen recht op loon hadden bij Zijn hemelse Vader. Maar juist omdat we allemaal gevoelig zijn voor complimenten, eer, aanzien en erkenning, is het ook voor ons steeds weer belangrijk, de intentie waaruit we handelen of spreken te onderzoeken om te bezien of we, in wat we doen en zeggen, nog wel echt Gods meerdere eer en glorie zoeken. In die zin zijn we, zo leert ons de heilige Alfonsus Rodriguez, eigenlijk steeds opnieuw geroepen om, zoals een scherpschutter zich voor het schieten concentreert op zijn doel en tijdens het schieten één oog dichtknijpt zodat hij niet wordt afgeleid door de wereld, voorafgaande aan al ons werken en spreken, onze mening te zuiveren en vanuit een zuivere intentie, ons geestelijk oog te richten op ons doel, God. Het is belangrijk, zo schrijft Alfonsus, al onmiddellijk, bij het begin van de dag, te focussen op ons doel, want: “Om de dag goed te beginnen is het belangrijk al ‘s morgens, bij het ontwaken, al onze werken op te dragen aan God, en tot onze geestelijke vijand te zeggen als hij zich opdringt: “helaas, ge zijt te laat, de eer mijner werken is al weggeschonken aan Hem die alleen alle lof en dankbaarheid waardig is en toekomt”. Dat we dan ook allen met de blik van een scherpschutter, iedere dag opnieuw, al wat we doen met een zuivere intentie mogen verrichten. Dat al onze woorden, onze gedachten, ons doen en ons laten, mogen zijn tot meerdere eer en glorie van Hem, God, mens geworden in Jezus, door onze vriendschap met Hem te verkiezen boven alle schijngeluk die de wereld te bieden heeft om in Zijn Liefde, Zijn waardering te kunnen leven. Zijn Liefde, Zijn waardering, onze kracht en waarachtige blijvende vreugde. Zijn Liefde, die voor degenen die de band van vriendschap met Hem op deze wereld koesteren boven alles, in hun diepste innerlijk, ondervonden wordt. Zijn Liefde, Zijn kracht, Zijn vreugde, Zijn vrede, die, voor degenen die de band van vriendschap met Hem koesteren en bewaren tot op de dag van hun heengaan, dan ook zal voortduren tot in de eeuwen der eeuwen. Fr. B.C. Beemster
Ook in deze Wijsheid der Heiligen, willen we ons, zoals in de voorbije weken, verder verdiepen in de nederigheid, de deugd der deugden, het fundament van het christelijk leven. De deugd, zonder welke er überhaupt geen christelijk leven kan bestaan. De deugd waarover God ons door de brieven van de apostelen Petrus (1Petr. 5, 5) én Jacobus (Jac. 4, 6) leert: “God weerstaat de hoogmoedige, maar aan de nederige schenkt Hij Zijn genade”. En juist omdat onze geestelijke vijand weet dat de deugd van nederigheid de grondslag is van heel het christelijk leven en omdat hij als geen ander weet dat ieder mens gevoelig is voor aandacht en eerbewijzen, probeert hij steeds opnieuw mensen er met strelende gedachten toe te brengen, dat zij zichzelf verheffen boven anderen, zoals de Farizeeër in de tempel, die met opgeheven hoofd stond te ‘bidden’ en zei (Luc. 18,11): “God ik dank U, dat ik niet ben zoals de rest van de mensen, rovers, onrechtvaardigen, echtbrekers, of ook als die tollenaar daar”. De tollenaar, die zijn blik niet durfde opslaan naar de hemel, die zichzelf op de borst klopte en zei (Lc. 18, 13) : “God wees mij, zondaar, genadig”. De rouwmoedige tollenaar over wie Jezus zegt (Lc. 18, 14): “Maar Ik zeg u, deze ging gerechtvaardigd naar huis en de andere (de Farizeeër) niet”. Om dan ook niet in de zo gevaarlijke val van zelfverheerlijking te trappen, is het heel belangrijk, zo leren ons de Heiligen unaniem, dat we, wat betreft ons gedrag, onze blikken naar binnen richten en niet naar buiten, tenzij om naar mensen op te zien die waarachtige voorbeelden zijn van eerlijke, nederige, stichtende christelijke deugdzaamheid, de Heiligen. Wat betreft de strelende gedachten waarmee onze geestelijke vijand ons tot Farizeïsche zelfverheerlijking probeert te brengen is het belangrijk te bedenken, dat we daarmee te strijden zullen hebben totdat we deze wereld verlaten. Zelfverheerlijking, de zucht naar eer en aandacht van medemensen, de zo gevaarlijke bekoring, die ergens nog gevaarlijker wordt naarmate mensen op hogere leeftijd komen en al grote vorderingen in het christelijk leven hebben gemaakt. Om deze reden noemen de Heiligen de eerzucht ook wel een storm in de haven. Zo leert ons de heilige Alfonsus Rodriguez, dat, zoals zeevaarders, wanneer zij in de buurt van de kust komen, om te voorkomen dat het schip in het zicht van de haven alsnog vergaat, extra dienen te waken voor klippen en zandbanken, zo dienen ook degenen die op gevorderde leeftijd zijn gekomen, extra waakzaam te zijn voor deze bekoring. Want dikwijls is het gebeurd, dat zij die de onstuimige wereldzee voorspoedig en gelukkig hadden doorkliefd, na alle stormen van de helse geest te hebben weerstaan, op het laatste moment, uit al te groot vertrouwen, na hun behaalde overwinningen, als gevolg van onbedachtzaamheid en door hoogmoed gegrepen, in het zicht van de haven, een betreurenswaardige schipbreuk hebben geleden. Maar op gevorderde leeftijd of niet, iedereen, jong of oud, dient waakzaam te zijn en met name degenen die aan het zielenheil van de naasten werken. Want met name zij, méér nog dan anderen, zijn aan deze gevaarlijke bekoring blootgesteld. Want hoe verleidelijk is het niet voor geloofsverkondigers om, zonder de volle waarheid te noemen, de boodschap zo te brengen dat zij door allen geprezen worden? Vandaar ook dat de heilige Alfonsus Rodriguez schrijft: “Dat met name zij die een geestelijk ambt bekleden, hen aan wie God veel heeft toevertrouwd, bijzonder op hun hoede dienen te zijn”. Hij, Alfonus, leert dat de profeet Hosea juist over hen schrijft (Hos. 2, 7): “Ik heb hun mijn goud en mijn zilver gegeven en zij hebben mijn goud en mijn zilver aan Baal ten offer gebracht”. Maar wat voor de geloofsverkondigers in het bijzonder geldt, geldt voor ons allen. Vandaar dat de apostel Paulus aan de christenen van Korinthe schreef (2Kor. 2, 17): “Want wij doen niet zoals zo velen, die echtbreuk bedrijven ten opzichte van Gods woord, maar wij verkondigen het met oprechtheid, als uit God, voor het aanschijn van God in Christus”. Laten wij dan steeds weer onze blik naar binnen richten en opzien naar het Kruis, om in de waardering, de Liefde en de kracht te kunnen leven van Hem, die heel Zijn onderricht samenvatte met de woorden (Mt. 11, 29): “Leert van Mij, Ik ben zachtmoedig en nederig van hart”, Jezus, God. Zijn waardering, Zijn Liefde, Zijn kracht, die voor degenen die de band van vriendschap met Hem op deze wereld in oprechte nederigheid koesteren, in hun diepste innerlijk, ondervonden wordt. Zijn waardering, Zijn Liefde, Zijn kracht, die voor degenen die de band van vriendschap met Hem koesteren en bewaren tot op de dag van hun heengaan, dan ook zal voortduren tot in de eeuwen der eeuwen. Fr. B.C. Beemster
