Τι σημαίνουν τα ονόματα των Ολύμπιων Θεών. Ουσιαστικά, για όλα, υπάρχει μία «κρυφή» ετυμολογία αλλά και συμβολισμός.
Το Βασιλικό Γυμνάσιο της Μίεζας ιδρύθηκε για να ασκήσουν το πνεύμα και το σώμα τους ο Αλέξανδρος και οι επίλεκτοι παίδες των Μακεδόνων..
1. Εμπιστευθείτε τον καλό χαρακτήρα περισσότερο από τις υποσχέσεις. 2. Μη μιλάτε ψευδώς. 3. Να κάνετε καλά πράγματα. 4. Μην είστε βιαστικοί στο να κάνετε φίλους, αλλά μην τους εγκαταλείπετε, εφόσον γίνετε φίλοι. 5. Μάθετε να υπακούτε την εντολή πριν δώσετε εντολές. 6. Κατά την παροχή συμβουλών, δεν συνιστούμε αυτό που είναι το πιο ευχάριστο, αλλά το πιο χρήσιμο. 7. Η λογική σκέψη ας είναι ο ανώτατος διοικητής σας. 8. Μην συνδέεστε με ανθρώπους που κάνουν κακά πράγματα. 9. Τιμάτε τους θεούς. 10. Να λαμβάνετε υπόψη τους γονείς σας. Συνεχίζω να ακούω αυτή την ψαλμωδία, που διατυπώνονται με διάφορους τρόπους: "Οι Δέκα Εντολές είναι το θεμέλιο της δυτικής ηθικής, της αμερικανικής κυβέρνησης και του Συντάγματος". Λέγοντας κάτι τέτοιο, οι άνθρωποι ουσιαστικά συνδέουν το Μωυσή με την επινόηση της ηθικής, της δημοκρατίας και των πολιτικών δικαιωμάτων, κάτι που είναι, φυσικά, παράλογο. Αλλά ο παραλογισμός που κρύβεται πίσω από την άποψη αυτή έχει επισκιαστεί από την αδικία, γιατί υπάρχει και ο άλλος νομοθέτης… ο οποίος είναι πολύ πιο σημαντικός για εμάς… αυτός, που στις ιδέες και στις ενέργειές του βρίσκονται τα θεμέλια της αμερικανικής κυβέρνησης, και του οποίου οι δικές του Δέκα Εντολές εξαπλώθηκαν ευρέως και επηρέασαν τους μεγαλύτερους πολιτισμούς της Δύσης, όπως την Ελλάδα και τη Ρώμη, και για πάνω από μισή χιλιετία πριν από τους νόμους του Μωυσή άσκησαν μια σχεδόν καθολική κοινωνική επιρροή. Στην πραγματικότητα, από τη στιγμή που οι Δέκα Εντολές του Μωυσή είχαν πραγματικές πιθανότητες να είναι το θεμέλιο για οτιδήποτε στη δυτική κοινωνία, η δημοκρατία και τα πολιτικά (και τα ανθρώπινα δικαιώματα) δικαιώματα είχαν όλα πεθάνει, ποτέ να μην αναστηθούν μέχρι τα ιδεώδη του αληθινού ήρωα μας, ο πραγματικός άνθρωπος στους οποίους οφείλουμε όλοι σεβασμό, ανακαλύφθηκαν και εφαρμόζονται σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε «σύγχρονες δημοκρατικές αρχές." Ο νομοθέτης για τον οποίο μιλάω είναι ο Σόλων ο Αθηναίος. Ο Σόλων γεννήθηκε, πιστεύουμε, γύρω στο 638 π.Χ., και έζησε μέχρι περίπου το 558π.Χ. , αλλά η χρονολογία που έχει για μας τη μεγαλύτερη σημασία είναι η χρονιά κατά την οποία εξελέγη νομοθέτης για τη δημιουργία ενός συντάγματος για την Αθήνα, το 594 π.Χ. Πόσο σημαντικός είναι αυτός ο άνθρωπος; Ας δούμε τι χρωστάμε σε αυτόν, σε σύγκριση με τον θρυλικό συγγραφέα (ή εντέλει, σύμφωνα με το θρύλο, τον πομπότων ιουδαιο-χριστιανικών Δέκα Εντολών). Ο Σόλων είναι ο ιδρυτής της δυτικής δημοκρατίας και ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που συνέλαβε την ιδέα των ίσων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες. Οι ιδέες του, παρότι δεν αναπτύχθηκαν στη μορφή που έχουν σήμερα, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διεκδίκησης από τον Μωυσή. Ο Σόλων ήταν ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία της Δύσης που επιδόθηκε στη συγγραφή ενός δημόσιου πολιτικού συντάγματος. Κανείς Μωυσής στην εβραϊκή ιστορία δεν προέβη σε μια αντίστοιχη ενέργεια. Ο Σόλων υποστήριξε όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και καθήκον του κάθε πολίτη να αμύνεται έναντι του κράτους - σε αυτόν οφείλουμε τη δεύτερη τροποποίηση. Τίποτα ανάλογο δεν διακρίνεται στις Δέκα Εντολές του Μωυσή. Ο Σόλων θέσπισε νόμους που υπερασπίζονταν τις αρχές και τη σημασία της ατομικής ιδιοκτησίας, ενθάρρυναν την οικονομική κατάσταση διαφόρων επαγγελμάτων και τεχνών, και τη διαμόρφωση μια ισχυρής μεσαίας τάξης - τα ιδανικά που βρίσκονται στην καρδιά της αμερικανικής ευημερίας, ιδέες που σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορούν να πιστωθούν στον Μωυσή. Ο Σόλων είναι ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που κατάργησε τη γέννηση, ως βάση για την ανάληψη κυβερνητικών αξιωμάτων, και συνέβαλε στη δημιουργία δημοκρατικών συνελεύσεων, ανοικτών σε όλους τους άρρενες πολίτες, ώστε κανένας νόμος να μην μπορεί να ισχύσει χωρίς την πλειοψηφία του συνόλου. Η έννοια της εκχώρησης πλήρων πολιτικών δικαιωμάτων στη γυναίκα δεν θα παρατηρηθεί τότε αλλά και σε κανέναν πολιτισμό της σύγχρονης Ευρώπης για πολλά χρόνια ακόμα, αλλά στην Αγία Γραφή η έννοια της δημοκρατίας δεν αναδεικνύεται ποτέ. Ο Σόλων επινόησε το δικαίωμα της έφεσης και της δίκης από ενόρκους, σύμφωνα με την οποία μία συνέλευση πολιτών που επιλέγεται τυχαία, ανεξάρτητα από αξιώματα, πλούτη ή καταγωγή, δίνει όλες τις νομικές ετυμηγορίες. Μπορεί ο Μωυσής να διεκδικήσει τίποτα τόσο θεμελιώδες όσο αυτές οι ρυθμίσεις, οι οποίες είναι απολύτως απαραίτητες για την σύγχρονη κοινωνία; Η έννοια της παραπομπής ενός κυβερνητικού υπαλλήλου στο δικαστήριο για κακοδιαχείριση οφείλεται στον Σόλωνα. Διαβάζουμε τίποτα αντίστοιχο για τον Μωυσή; Η ιδέα να επιτραπεί η είσοδος στην χώρα σε αλλοδαπούς που κατέχουν μια χρήσιμη τέχνη και να γίνουν πολίτες της, αποτελεί επίσης μια πρωτότυπη επινόηση του Σόλωνα. Πράγματι, η σύγχρονη έννοια της ιθαγένειας χρωστά την ύπαρξή της στις ιδέες αυτές. Δεν υπάρχει τίποτα αντίστοιχο στην Αγία Γραφή. Και σαν το δικό μας George Washington, ο Σόλων αρνήθηκε την προσφορά να γίνει κυβερνήτης της χώρας του, δίνοντας σε αυτήν Σύνταγμα - σε αντίθεση με τον Μωυσή που έδωσε νόμους αλλά συνέχιζε να κυριαρχεί. Και η ανιδιοτελής δημιουργία του αθηναϊκού συντάγματος από το Σόλωνα χάραξε την πορεία που οδήγησε στην άνοδο της πρώτης καθολικής δημοκρατίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν στην Αθήνα του Σόλωνα, όχι στην Αγία Γραφή, όπου οι ιδρυτές μας ζήτησαν καθοδήγηση για την οικοδόμηση ενός νέου κράτους. Ο Μωυσής δεν μπορεί να διεκδικήσει την ευθύνη για αυτό. Αν είχαμε και το Σόλωνα και όχι το Μωυσή, θα ήταν πολύ πιθανό να βρισκόμαστε εδώ που είμαστε σήμερα. Αλλά αν είχαμε τον Μωυσή και όχι το Σόλωνα, πιθανά, η δημοκρατία να μην υφίστατο. Τόσο μεγάλη στήριξη προσέφερε στο Σύνταγμά μας. Οι Δέκα Εντολές του Μωυσή δεν έχουν καμία σχέση με αυτό, ενώ το Σύνταγμα του Σόλωνα σχετίζεται άμεσα. Αλλά τι γίνεται με την ηθική; Ας εξετάσουμε τις Δέκα Εντολές που προσφέρονται από καθέναν από αυτούς τους άνδρες και ας συγκρίνουμε την αξία και τη σημασία τους στη Δυτική κοινωνία. Φυσικά, οι ιδέες τους δεν είναι πρωτότυπες. Ο Μωυσής, απλώς, δανείζεται ιδέες που είχε ήδη χαράξει στην πέτρα, αιώνες πριν, ο Χαμουραμπί, βασιλιάς της Βαβυλώνας (και σε αντίθεση με τα υποτιθέμενα δισκία του Μωυσή, η Πέτρα του Χαμουραμπί εξακολουθεί να υφίσταται και να εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου). Από την άλλη πλευρά, οι δέκα ηθικές Dicta (λόγοι) αντανακλούν σε μια βελτιωμένη εκδοχή αρχαία μαθήματα σοφίας, ήδη γνωστά στην εποχή του Σόλωνα. Και στις δύο περιπτώσεις η σύνδεση αυτών των ανδρών με τις ηθικές παραινέσεις τους είναι πιο πιθανή ως θρύλος παρά ως γεγονός. Παρόλα αυτά, η ύπαρξη σεβασμού για τα λεγόμενά τους στους αντίστοιχους πολιτισμούς ήταν και είναι ακόμα πραγματική. Έτσι, οδηγούμαστε σε τρία ερωτήματα: Ποια λίστα Δέκα Εντολών βρίσκεται περισσότερο στην καρδιά των σύγχρονων δυτικών ηθικών ιδεωδών; Ποια από τις δύο εμπεριέχει έννοιες που είναι περισσότερο υπεύθυνες για την τρέχουσα κοινωνική επιτυχία και την ανθρωπότητα; Και ποια είναι πιο βαθιά τοποθετημένη στη βάση για μια ελεύθερη κοινωνία; Οι Δέκα Εντολές του Μωυσή (Δευτερονόμιο 5:6-21, Έξοδος 20:3-16) εμφανίζονται ως εξής - και προτίθεμαι να παραλείψω την γενναιόδωρη και απροκάλυπτα-θρησκευτική γλώσσα που περιβάλλει στην πραγματικότητα το αρχικό κείμενο, καθώς και τη σιωπηρή αποδοχή της δουλείας, όπως εμφανίζεται στην τέταρτη εντολή,, αφού τίποτα από αυτά δεν μπορεί να θεωρηθεί έστω και ελάχιστα κατάλληλο για την πολιτική στήριξη μιας ελεύθερης δημοκρατίας: 1. Δεν υπάρχουν άλλοι θεοί εκτός από μένα [ο Θεός των Εβραίων]. 2. Δεν θα κατασκευάσεις για σένα είδωλα και κανενός είδους ομοίωμα που να αντιπροσωπεύει ο,τιδήποτε βρίσκεται ψηλά στον ουρανό ή εδώ κάτω στη γη ή μέσα στα νερά, κάτω απ` τη γη. Δεν θα τα προσκυνάς ούτε θα τα λατρεύεις, γιατί εγώ ο ΚΥΡΙΟΣ, ο Θεός σου, είμαι Θεός που απαιτώ αποκλειστικότητα. 3. Μην χρησιμοποιήσετε μάταια το όνομα του Θεού σας [ο Θεός των Εβραίων]. 4. Μην κάνετε καμία εργασία την έβδομη ημέρα της εβδομάδας. 5. Τίμα τους γονείς σου. 6. Μην σκοτώσεις. 7. Μην μοιχεύσεις. 8. Μην κλέψεις. 9. Μην δίνετε ψευδή μαρτυρία εναντίον του άλλου. 10. Μην επιθυμείτε τη γυναίκα κάποιου άλλου ή ο,τιδήποτε που ανήκει στον άλλο. Τώρα, μπορούμε να δούμε αμέσως ότι η κοινωνία μας είναι εξ ολοκλήρου αντίθετη με τις τέσσερις πρώτες, και, κυρίως, με την τελευταία από αυτές τις δέκα. Ως καπιταλιστική κοινωνία, χλευάζουμε την ιδέα να κλείσουμε από επιλογή μας τα καταστήματα μια ημέρα αγοραστικής κίνησης. Και ο κυριότερος στόχος μας είναι η επιθυμία – η επιθυμία είναι η κινητήριος δύναμη που οδηγεί στην επιτυχία και την ευημερία. Η φράση «αναζητώντας το αμερικανικό όνειρο», το οποίο βρίσκεται στην καρδιά του κοινωνικού κόσμου μας, κρύβει στον πυρήνα του την ιδέα του σφετερισμού της επιτυχίας των άλλων. Μας παρακινεί να το ταυτίσουμε με τη δική μας βιομηχανία, και οφείλουμε όλη τη μνημειώδη εθνική επιτυχία μας σε αυτό. Τέλος, τα ιδανικά της θρησκευτικής ελευθερίας και της ελευθερίας του λόγου, απαραίτητα σε κάθε πραγματική κοινωνία των πολιτών, μας υποχρεώνουν να αποστρεφόμαστε τις πρώτες τρεις εντολές. Έτσι, ήδη το ήμισυ των δογμάτων του Μωυσή δεν μπορεί να είναι το θεμέλιο της σύγχρονης κοινωνίας μας - αντίθετα, είναι ανάθεμα στις σύγχρονες ιδέες. Από τις υπόλοιπες εντολές, μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι η αποφυγή της μοιχείας δεν συνέβαλε στην ανάπτυξη των πολιτικών δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών (παρά την μεγάλη προσπάθεια, δεν υπάρχει καμία τροποποίηση για την μοιχεία). Φυσικά, θεωρείται ως ανήθικη - αλλά έτσι ήταν πάντα, σε όλες τις κοινωνίες, και πριν από την εποχή του Μωυσή, για τον απλούστατο λόγο ότι, όπως το ψέμα, η κλοπή, και η δολοφονία, προξενεί κακό στους άλλους. Έτσι, αυτές οι εντολές είναι περιττές, δεδομένου ότι είναι επιφανειακές. Πιο χρήσιμο θα ήταν να συνοψιστούν με τρεις μόνο λέξεις: μην προκαλείτε κακό. Αυτά τα λόγια αποτελούν την πρώτη εντολή ενός άλλου Έλληνα ηθικολόγου του οποίου η κοινωνική συμβολή βρίσκεται στην καρδιά της σύγχρονης πραγματικότητας: αναφέρομαι στον ιδρυτή της επιστημονικής ιατρικής, τον Ιπποκράτη. Τέλος, έχουμε μείνει με μία μόνο εντολή, να τιμάμε τους γονείς μας. Αυτό βέβαια ήταν μια θεμελιακή αρχή κάθε κοινωνίας, όπως τότε που δημιουργήθηκαν "κοινωνίες". Ωστόσο, η μεγαλύτερη ανάπτυξη των πολιτικών δικαιωμάτων και της ηθικής συνείδησης στην ανθρώπινη ιστορία συνέβη, όχι ως αποτέλεσμα υπακοής, αλλά, αντιθέτως, ανυπακοής αυτής της εντολής: οι κοινωνικές επαναστάσεις της δεκαετίας του εξήντα, φυσικά μισητές από τους συντηρητικούς και ακόμα με αιχμή του δόρατος εξεγερμένους εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Ωστόσο, εξασφάλισαν τα ηθικά δικαιώματα των γυναικών και των μειονοτήτων - κάτι το πρωτόγνωρο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Επίσης, με την παρεμπόδιση του πολέμου του Βιετνάμ, τα παιδιά μας εμφανίζονται για πρώτη φορά ως ένα μαζικό λαϊκό κίνημα για την υπεράσπιση του ίδιου της πασιφισμού που μπορεί μεν να εισήχθη από τους Χριστιανούς, χωρίς ωστόσο στην πραγματικότητα να παλέψουν γι΄αυτό. Μπορεί μάλιστα να ισχυριστεί κανείς ότι η ολόκληρο το ηθικό μας σύστημα, βασίζεται στο ήθος ατόμων που σκέφτονται για τον εαυτό τους, για εξέγερση και ηθική αυτονομία, για την τόλμη να σταθούν απέναντι ακόμα και στους ηλικιωμένους, όταν η συνείδηση μας αναγκάζει. Έτσι, φαίνεται ότι ακόμη και αυτή η εντολή δεν βρίσκεται στην καρδιά της σύγχρονης κοινωνίας μας – αποτελεί σε μεγάλο βαθμό έναν αναχρονισμό, από τον οποίο απουσιάζουν οι ουσιώδεις αποχρώσεις που απαιτεί και προωθεί μια βαθύτερη ηθική. Ας στραφούμε τώρα στις Δέκα Εντολές του Σόλωνα (Διογένης Λαέρτιος, Βίοι Φιλοσόφων Επιφανών, 1,60), οι οποίες διατυπώνονται ως εξής: 1. Εμπιστευθείτε τον καλό χαρακτήρα περισσότερο από τις υποσχέσεις. 2. Μη μιλάτε ψευδώς. 3. Να κάνετε καλά πράγματα. 4. Μην είστε βιαστικοί στο να κάνετε φίλους, αλλά μην τους εγκαταλείπετε, εφόσον γίνετε φίλοι. 5. Μάθετε να υπακούτε την εντολή πριν δώσετε εντολές. 6. Κατά την παροχή συμβουλών, δεν συνιστούμε αυτό που είναι το πιο ευχάριστο, αλλά το πιο χρήσιμο. 7. Η λογική σκέψη ας είναι ο ανώτατος διοικητής σας. 8. Μην συνδέεστε με ανθρώπους που κάνουν κακά πράγματα. 9. Τιμάτε τους θεούς. 10. Να λαμβάνετε υπόψη τους γονείς σας. Σε αντίθεση με τις εντολές του Μωυσή, καμία από τις παραπάνω εντολές δεν είναι ξεπερασμένη ή αντιθετική στη σύγχρονη ηθική ή πολιτική σκέψη. Η καθεμιά από αυτές θα μπορούσε να εφαρμοστεί από τον οποιοδήποτε σήμερα, από κάθε θρησκεία - με εξαίρεση ίσως μόνο μία. Και πράγματι, υπάρχει κάτι πολύ πιο βαθύ σε αυτές τις εντολές. Είναι πολύ πιο χρήσιμες ως παραινέσεις για να ζει κανείς τη ζωή του. Μπορεί η κοινωνία, μπορεί μια κυβέρνηση, να κυριαρχεί και να ευημερήσει αν δεν καταφέρουμε να διατηρήσουμε την πρώτη εντολή του Μωυσή; Με τη δική μας γραπτή δήλωση για θρησκευτική ελευθερία για όλους, έχουμε στοιχηματίσει ολόκληρο το εθνικό πεπρωμένο μας στην πεποίθηση ότι όχι μόνο μπορούμε να προχωρήσουμε χωρίς αυτή, αλλά ότι οφείλουμε να την καταργήσουμε εντελώς. Όμως τι θα γινόταν αν αποτύχουμε να διατηρήσουμε την πρώτη εντολή του Σόλωνα; Ο κίνδυνος για την κοινωνία θα ήταν σαφής. Στην πραγματικότητα, αυτή η εντολή δεν απευθύνεται στην καρδιά του τι δημιουργεί ή καταστρέφει μια δημοκρατική κοινωνία; Δεν είναι απολύτως θεμελιώδες ότι δεν πρέπει να πιστεύουμε τις υποσχέσεις των πολιτικών και των κολάκων αλλά να εκλέγουμε τους ηγέτες και να επιλέγουμε τους φίλους αξιολογώντας την καλοσύνη του χαρακτήρα τους; Αυτό, πραγματικά, μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα ιδανικό θεμελιώδους σημασίας για την σύγχρονη ηθική και πολιτική σκέψη. Τώρα, δύο από τις εντολές του Σόλωνα είναι σχεδόν ίδιες με εκείνες που υποστηρίζονται από τον Μωυσή: μην λέτε ψέματα και να λαμβάνετε υπόψη τους γονείς σας. Φυσικά, ο Σόλων δεν περιορίζει την πρώτη εντολή του για ψευδείς κατηγορίες ή μαρτυρίες σε βάρος άλλων, όπως κάνει ο Μωυσής. Η εντολή του Σόλωνα είναι πιο βαθιά και κατά συνέπεια πιο θεμελιώδης, και υποστηρίζεται από τις υπόλοιπες εντολές με τρόπο κατάλληλο - για τους κανόνες του Σόλωνα ακόμα και το ψέμα είναι δεκτό, αν γίνεται για καλό σκοπό (καμία τέτοια συνταγή για να ‘καλή πράξη’ δεν διαφαίνεται στις Δέκα Εντολές του Μωυσή). Και ενώ ο Μωυσής μας καλεί να τιμήσουμε τους γονείς μας (στην εβραϊκή, από kabed, "για να τιμήσει, να δοξάσει"), ο Σόλων επιλέγει πιο κατάλληλες λέξεις - ζητά από εμάς μόνο να αντιμετωπίσουμε τους γονείς μας, με σεβασμό (στα ελληνικά, από το ρήμα aideomai, «να επιδείξουν αίσθημα υπόψη, να έχουμε συμπόνια μετά"), το οποίο μπορούμε να κάνουμε ακόμα και αν παρακούμε ή εναντιωνόμαστε στις απόψεις τους, ακόμη και αν αποδοκιμάζουμε το χαρακτήρα τους και έτσι δεν έχουμε λόγους να τους τιμήσουμε. Σε αντίθεση με τον Μωυσή, ο Σόλων δεν σπαταλά λέξεις με νομικίστικο χαρακτήρα - συνοψίζει τα πάντα σε τρεις λέξεις: να κάνεις καλά πράγματα. Αυτή είναι μια ουσιαστική ηθική αρχή, που απουσιάζει από τις εντολές του Μωυσή, και επιτρέπει σε κάποιον να ακολουθήσει όλες τις άλλες. Και αντί απλώς να μας διατάζει να ακολουθήσουμε τους κανόνες, οι εντολές του Σόλωνα συνεπάγονται σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές συμβουλές: να μετριάσουμε την ετοιμότητα να εξεγερθούμε και να κάνουμε το δικό μας (το οποίο ο Σόλων δεν απαγορεύει) μαθαίνοντας πρώτα πώς να ακολουθούμε τους άλλους… Να είμαστε προσεκτικοί όταν κάνουμε φίλους , να δίνουμε πάντα καλές συμβουλές – και να μην μην λέμε αυτό που οι άνθρωποι θέλουν να ακούσουν – να αποφεύγουμε τους κακούς ανθρώπους. Αναμφίβολα, αυτές οι συμβουλές είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε, προκειμένου να είμαστε επιτυχείς και ασφαλείς - ως άτομα, ως κοινότητα, ακόμα και ως έθνος. Τα ιδανικά που αντιπροσωπεύουν αυτές οι εντολές πραγματικά βρίσκονται στα θεμέλια της σύγχρονης αμερικανικής ηθικής και της κοινωνίας των πολιτών, και θα ήταν πολύ πιο χρήσιμες για τους μαθητές που αντιμετωπίζουν κινδύνους όπως η κακή επιρροή από συνομηλίκους, η βιασύνη και η αφέλεια. Υπάρχει όμως μια εντολή που μπορεί να δώσει μια κοσμική παύση: εντολή του Σόλωνα για να τιμήσουν τους θεούς (στα ελληνικά, timaô, "για να τιμήσουν, να σέβονται, να δίνουν τη δέουσα προσοχή»). Ωστόσο, όταν τη συγκρίνουμε με τις παρόμοιες τρεις πρώτες εντολές του Μωυσή, βλέπουμε πώς η μόνη θρησκευτική εντολή του Σόλωνα μπορεί να ταιριάζει στην κοινωνία και την κοινωνία των ιδανικών μας: δεν περιορίζει τη θρησκευτική ελευθερία, δεν απαιτεί να πιστεύουμε στον ένα Θεό ή να ακολουθούμε συγκεκριμένους θρησκευτικούς κανόνες. Παραμένει στον κατάλληλο πληθυντικό. Ο Σόλων μας ζητά να δώσουμε στην πληθώρα των θεών την αξία που τους αναλογεί, και μπορούμε να πούμε ότι κάποιοι θεοί δεν έχουν μεγάλη αξία- όπως οι ρατσιστικοί θεοί και οι θεοί του Άδη. Τέλος, είναι σκόπιμο να σεβόμαστε τους θεούς των άλλων, είτε τους πιστεύουμε είτε όχι . Έτσι, παραμένουμε πιστοί στην πιο πολύτιμη αμερικανική ηθική αξία: αυτή της θρησκευτικής ελευθερίας και ευγένειας. Αν και θα ήταν καλύτερο να προταθεί τώρα, «Σεβαστείτε τις θρησκείες των άλλων, υπάρχει κάτι στην τοποθέτηση αυτή που αποδέχεται ότι υπάρχουν πολλοί θεοί, οι θεοί που οι άνθρωποι επινοούν και στους οποίους ελπίζουν. Είναι σαφές λοιπόν, ότι αν κάποιες εντολές θα έπρεπε να αναρτηθούν στους τοίχους των σχολείων και των Δικαστικων Μεγάρων, αυτές θα ήταν του Σόλωνα. Έχει περισσότερα δικαιώματα ως ο ιδρυτής των αστικών ιδανικών μας, και ως μια πιο βαθιά και σχεδόν σύγχρονη στοχαστική ηθική. Οι εντολές του αρμόζουν καλύτερα στην κοινωνία των πολιτών, αντιπροσωπεύουν καλύτερα όσα πραγματικά πιστεύουμε και απολαμβάνουμε μέσα από τους νόμους και την οικονομία μας. Και πράγματι, στο τέλος, είναι ουσιαστικά κοσμικές. Είναι άραγε τυχαίο ότι, όταν τα ιδανικά του Σόλωνα επικράτησαν, εκεί αναπτύχθηκαν δημοκρατίες, πολιτικά δικαιώματα και ιδανικά που θεωρούνται σήμερα ότι έχουν καθοριστικό ρόλο στη σύγχρονη δυτική κοινωνία, ενώ, όταν αντικαταστάθηκαν από τα ιδεώδη του Μωυσή, είχαμε χίλια χρόνια καταπίεσης, σκοτάδι, και τυραννία; Είναι τυχαίο το γεγονός ότι, όταν τα ιδεώδη του Μωυσή αντικαταστάθηκαν με αυτά του Σόλωνα, όταν οι άνδρες αποφάσισαν να πολεμήσουν και να πεθάνουν όχι για τις Δέκα Εντολές, αλλά για την ανάσταση της αθηναϊκής κοινωνίας των πολιτών, καταλήξαμε με τις μεγάλες δημοκρατικές επαναστάσεις και την κοινωνικές και νομικές δομές που σήμερα θεωρούμε δεδομένες, όπως το ύψος και τη δόξα του ανθρώπινου επιτεύγματος και την ηθική καλοσύνη; Νομίζω ότι οφείλουμε τις ευχαριστίες μας στον Σόλωνα.
Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν Πιο Σύγχρονοι από Εμάς γιατί Είχαν Θερμομόνωση, Ενδοδαπέδια Θέρμανση, Κλιματισμό και πολλά άλλα Τα σπίτια στην αρχαία Ελλάδα είχαν να αντιμετωπίσουν λίγο πολύ τα προβλήματα που έχουν και τα δικά μας σήμερα με βασικότερα την ζέστη και το κρύο. Ας δούμε όμως τι έκαναν σοφά οι αρχαίοι Έλληνες κι εμείς συνήθως […]
This mystical orb covered in strange symbols is thought to have been used in ancient Greek magical rituals.
Αλλιώς αντιμετωπιζόταν η γυναίκα στην αρχαία Αθήνα και αλλιώς στην αρχαία Σπάρτη ενώ μεγάλες ήταν οι διαφορές μεταξύ των κοινωνικών τάξεων.
Η ονομασία » Πύλος» σχετίζεται ετυμολογικά με την λέξη «πύλη «.Π-έρασμα απο την Π + ΥΛΗΝ. Η Ομηρική Πύλος όπως σήμερα αποδέχονται οι περισσό...
Μετά τις 21 Δεκεμβρίου ο Ήλιος αρχίζει και πάλι να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά και η ημέρα να μεγαλώνει. Οι ημέρες γύρω από το Χειμερινό Ηλιοστάσιο έχουν μια σπουδαία αστρονομική σημασία. Στις 21 Δε…
Πλάτων. Μεταθανάτια Εμπειρία και Επιλογές Μετενσάρκωσης Ο Πλάτωνας (Πολιτεία 614b-621d) μας αναφέρει τα παρακάτω για τον Ήραντα τον γιο του Αρμένιου, ενός Πάμφυλου το γένος. «Σκοτώθηκε στη μάχη. Δέκα μέρες αργότερα, όταν απομάκρυναν τα πτώματα των νεκρών που ήδη είχαν σαπίσει, βρήκαν το πτώμα του, που ήταν εντελώς άθικτο και το μετέφεραν στην πατρίδα του για […]
Για όσους μείνουν στο σπίτι και χρειαστεί να μαγειρέψουν! Αν δεν είμαστε σε διακοπές -τέτοιες ώστε να μαγειρέψουν άλλοι για [...]ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ➞
Ο Οδυσσέας μεταμορφωμένος σε γέρο από την Αθηνά ,συνομιλεί με την Πηνελόπη. Παρευρίσκονται ο Τηλέμαχος, ο Λαέρτης και ο Εύμαιος Πήλινη ανάγλυφη πλάκα από τη Μήλο, πε. 460-450 π.Χ.-Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο Μανώλης Αρ. Χριστουλάκης. Ιατρός Όσο συχνότερα, επιμελέστερα και πιο συστηματικά μελετάμε τον Όμηρο, τόσο περισσότερο εκπλησσόμαστε από τον πλούτο των γνώσεών του και τις πληροφορίες που περιέχονται στα έπη του. Οι περισσότεροι έχουμε μείνει με την εντύπωση ότι ο Όμηρος μπορεί να είναι ένα μυθικό πρόσωπο, μιας και δεν έχουμε καμιά σχετική πληροφορία γι αυτόν καταγεγραμμένη σε κάποιο αρχαίο κείμενο, αλλά και για το ότι έτσι μας δίδαξαν στο σχολείο επηρεασμένοι από τους Γερμανούς Ομηριστές (Βόλφ, Βιλάμοβιτς κ.α.). Ο Όμηρος δίνει σημαντικές πληροφορίες για την προέλευση, την καταγωγή, για τη ζωή των ηρώων του μέσα στα έπη του, ενώ για τον εαυτόν του δεν δίνει κανένα πληροφοριακό στοιχείο. Έτσι νομίζουμε! Ο ιστορικός ερευνητής κ. Κωνσταντίνος Δούκας, με μια ενδελεχή έρευνα και επισταμένη μελέτη (Το μεγάλο μυστικό του Ομήρου), αντλεί πλήθος σημαντικών πληροφοριών μέσα από τα ομηρικά έπη που τεκμηριώνουν την άποψή του, ότι Όμηρος και Οδυσσέας είναι ένα και το αυτό πρόσωπο. Κανείς από τους αρχαίους συγγραφείς δεν αναφέρει κάτι συγκεκριμένο. Ο ίδιος όμως στο θ στ.552 της Οδύσσειας διακηρύσσει ότι «ου μεν γαρ τις πάμπαν ανώνυμος εστ΄ανθρώπων» (κανένας άνθρωπος δεν είναι τελείως άγνωστος). Αλλά ας μιλήσουμε για την «παντογνωσία» του Ομήρου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη τα ομηρικά έπη είναι μια εγκυκλοπαίδεια, μέσα στα οποία, ο μεγαλοφυής πρωτοποιητής έχει αποθησαυρίσει συμπυκνωμένες όλες τις γνώσεις των πανάρχαιων εκείνων χρόνων και τις παρουσιάζει με τον απαράμιλλο ποιητικό του λόγο, έτσι ώστε να γίνονται από τους τότε ανθρώπους, διδακτικές, εύληπτες, καταληπτές και αφομοιώσιμες. Ας μη ξεχνάμε ότι και ο Χριστός δίδασκε με παροιμίες και παραβολές για να γίνεται η διδαχή του κατανοητή από τους απλούς τότε πρώτους Χριστιανούς. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πίσω από τους συμβολισμούς κρύβονται μεγάλες αλήθειες που πρέπει κανείς να τους αποκωδικοποιήσει. Αν ο Όμηρος δεν είχε τολμήσει να καταγράψει αυτά , που όσα ως αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας είχε ζήσει (γιατί έτσι προκύπτει από την πλημμύρα των πληροφοριών που περιέχονται στα έπη) ,που τις νομίζουμε αφελώς ως «μύθους και θρύλους, θα αγνοούσαμε παντελώς τον βίο και την πολιτεία των πανάρχαιων Ελλήνων και όχι μόνο. Άλλωστε, τα όσα αναφέρει και περιγράφει ο Όμηρος στα έπη του, θεμελιώθηκαν με τις πολυάριθμες αρχαιολογικές ανασκαφές στην Τροία, στις Μυκήνες και σε άλλους τόπους. Προσωπικά πιστεύω ότι ακόμη και οι ραψωδοί, οι αοιδοί, δεν ήταν μόνο τραγουδιστές και παρουσιαστές των ομηρικών επών αλλά και δάσκαλοι, οι οποίοι θα ερμήνευαν και θα ανέλυαν τις περικοπές που απήγγελλαν. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι αοιδοί «έψαλλαν» είτε «εξ υποβολής είτε εξ υπολήψεως» (Κωνστ. Δούκας) σε μια παρουσίαση εξ ολοκλήρου τους 16.000 στίχους της Ιλιάδος. Αλλά ανάλογα με το ακροατήριο επέλεγαν ορισμένες περικοπές. Μερικοί ισχυρίζονται ότι η γλώσσα του Ομήρου είναι «τεχνητή» και ότι τα έπη τραγουδιόντουσαν ενώπιον εκλεκτού ακροατηρίου αρχόντων και επωνύμων. Αλλά τότε ποια ήταν η αγαθοποιός και διδακτική αξία και σημασία για τους πολίτες της εποχής εκείνης; Τα έπη περιέχουν ένα θησαυρό γνώσεων, που αφορούν στην Ιστορία, Αστρονομία, Γεωγραφία, Ψυχολογία, Ιατρική, Τραυματολογία, Θεραπευτική, Βοτανολογία, Θρησκεία, Κοινωνιολογία, Τέχνη του πολέμου, Χαλκουργία, Ναυπηγική και Ναυτιλία και πλήθος άλλων γνώσεων που περιγράφονται με γλαφυρό και επαγωγικό τρόπο, περιβεβλημένες με τον πέπλο της «ποιητική αδεία» υπερβολής ή μυθικής αναφοράς. Θα αναφερθώ σ΄ένα περιστατικό που αφορά στην Μετεωρολογία, που ελάχιστοι το έχουμε προσέξει, στο ταξίδι του Οδυσσέα από το νησί της Κίρκης προς την ποθητή Ιθάκη. Μετά τη ναυπήγηση της σχεδίας, όπου αποκαλύπτονται οι γνώσεις ναυπηγικής που διέθετε ο Οδυσσέας-΄Ομηρος και περιγράφονται όλα τα απαραίτητα εργαλεία για την ναυπήγηση της σχεδίας και η τεχνική της καθέλκυσής της, αποπλέει ο ήρωας με ούριο άνεμο για την ποθητή πατρίδα. Όμως, ο χολωμένος Ποσειδώνας, που μισούσε μέχρι θανάτου τον Οδυσσέα γιατί τύφλωσε τον γιο του, τον μονόφθαλμο Κύκλωπα Πολύφημο, καραδοκεί και εξαπολύει τρομερή κακοκαιρία, με θυελλώδεις ανέμους, μαύρα καταιγιδοφόρα νέφη και φουρτουνιασμένο πέλαγος, που διαλύουν τη σχεδία του Οδυσσέα κι αυτός σώζεται με μια «σανίδα σωτηρίας». Να πώς περιγράφει ο Όμηρος-Οδυσσέας το ακραίο καιρικό φαινόμενο, που παρ΄ ολίγο να στοιχίσει τη ζωή του. «Ώς ειπών σύναγεν νεφέλας ετάραξε δε πόντον χερσί τρίαινα ελών. Πάσας δε ορόθυνεν αέλλας παντοίων ανέμων, συν δε νεφέσι κάλυψε γαίαν και πόντον ορώρει δ’ ουρανόθεν νυξ. Συν δ Εύρος τε Νότος τ’ έπεσον Ζέφυρός τε δυσαής και Βορέης αιθρηγενέτης, μέγα κύμα κυλίνδων... Και τοτ’ Οδυσσήος΄ λύτο γούνατα και φίλον ήτορ» (η ορθογραφία δεν ανταποκρίνεται στην ομηρική λόγω αδυναμίας του υπολογιστή)....[ΔΕΣ ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟΝ ] Αθήνα ο «Πύργος των Ανέμων » Σε ελεύθερη απόδοση η περικοπή λέει τα εξής: «Έτσι μίλησε (ο Ποσειδώνας) και μαζεύοντας σύννεφα, πήρε στα χέρια του την τρίαινα και ξεσήκωσε θαλασσοταραχή, εξαπέλυσε θύελλες ανέμων, ενώ η γη και η θάλασσα σκεπάστηκαν από σύννεφα και σκοτείνιασε ο ουρανός. Εύρος και Νότος και Ζέφυρος και μετά ο Βοριάς φύσηξαν σφοδροί σηκώνοντας μεγάλο κύμα. Του Οδυσσέα λυθήκανε τα γόνατα και λύγισε η καρδιά του». Διαβάζοντας κανείς την περικοπή αυτή έχει την εντύπωση ότι ακούει ανακοίνωση της ΕΜΥ περί ακραίων καιρικών φαινομένων. Είναι γνωστό ότι στον Ατλαντικό «μαγειρεύονται» τα χαμηλά βαρομετρικά και «πορεύονται» ανατολικά-βορειοανατολικά, σαρώνοντας τη δυτική και κεντρική Μεσόγειο, προκαλώντας έντονα, πολλές φορές ακραία καιρικά φαινόμενα με θυελλώδεις ανέμους, οι οποίοι περιστρέφονται περί το κέντρο του χαμηλού βαρομετρικού, με κίνηση αντίστροφη των δεικτών του ρολογιού και συνοδεύονται από έντονες βροχές, σφοδρές καταιγίδες και τρικυμιώδη θάλασσα. Ένα βαθύ χαμηλό βαρομετρικό (κυκλώνας) σαρώνει τη Μεσόγειο και το κέντρο του βρίσκεται στο σημείο που εικάζεται ότι ναυάγησε η σχεδία του Οδυσσέα και διασώθηκε μόνο αυτός. Όσοι καταγόμαστε από νησιώτικες ναυτικές οικογένειες (εγώ από την Κίμωλο), έχουμε ζήσει και στο Αιγαίο παρόμοια καιρικά φαινόμενα, όχι όμως τέτοιας σφοδρότητας όπως εμφανίζονται στη δυτική και κεντρική Μεσόγειο, γιατί τα χαμηλά,ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος του κέντρου των, «ξεθυμαίνουν» περνώντας πάνω από τις επιμήκεις οροσειρές (που εκτείνονται από Β προς Ν σαν φράγμα) της Ελλάδας. Έτσι, ο ήρωάς μας βρέθηκε κυριολεκτικά στο «μάτι του κυκλώνα» (κυκλώνας=χαμηλό βαρομετρικό»). Και η Λαϊκή μας Μετεωρολογία, οι παππούδες μας οι καραβοκύρηδες, μας έλεγαν στην Κίμωλο «ο Σορόκος κι ο Γαρμπής σαν νυχτώσει θες να δεις». Και σε συνταύτιση με την αναφορά του Ομήρου, περιγράφανε την εξέλιξη του χαμηλού ως εξής : «...αρχίζει με σορόκο-λεβάντε, τον γυρίζει Όστρια (λατινικό australis), μετά τον κάνει Γαρμπή και τελικά τον «προβετζάρει» περ Πονέντε και Μαΐστρο και ξεθυμαίνει. ΝΑΥΤΙΚΟ ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ -Tabula anemographica seu Pyxis Nautica. Auteur : Janssonius, Joannes (1588-1664)Date : 1652 Εύλογα όμως αναδύεται το ερώτημα, πώς ο Πρωτο-ποιητής μας γνώριζε με τέτοια λεπτομέρεια την τέχνη της ναυπηγικής, τα τόσα πολλά απαραίτητα εργαλεία, τους χειρισμούς της καθέλκυσης και τις γνώσεις της Ναυσιπλοΐας; Επίσης, είναι δυνατόν ένας ποιητής να περιγράφει την εμφάνιση και εξέλιξη ενός «βαθέος βαρομετρικού χαμηλού» με τέτοια λεπτομέρεια, αν δεν την έχει ζήσει ο ίδιος μεσοπέλαγα; Με όλο τον σεβασμό και την εκτίμηση που τρέφω στους μεγάλους μας ποιητές, φαντάζεται κανείς τον Παλαμά, τον Ελύτη, τον Σολωμό να περιγράφουν ένα τέτοιο συγκλονιστικό γεγονός, γέννημα μόνο της φαντασίας τους, αν δεν το είχαν ζήσει; Τι πρέπει, λοιπόν, να δεχθούμε; Ότι αυτός που περιγράφει το τραγικό γεγονός, και που είναι ο μόνος διασωθείς, δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον ποιητή μας. Ένας άνθρωπος που προερχότανε από τη δυτική νησιωτική Ελλάδα, όπου πρωτοξεσπά η μανία του χαμηλού και ίσως από την Λευκάδα (την πραγματική Ιθάκη του Ομήρου, κατά τον Κ. Δούκα), και αυτός δε μπορεί να είναι άλλος από τον Οδυσσέα(Κ. Δούκας). Για ποιο λόγο άλλωστε να διαλέξει ο Όμηρος ως ήρωά του, τον Οδυσσέα, που βασιλεύει στη Λευκάδα (Ιθάκη),τον οποίο τιμά μ΄ ένα πλήθος κοσμητικών επιθέτων, σε αντίθεση με τους άλλους ήρωες που τους αποδίδει ένα, δύο η το πολύ τρία κοσμητικά επίθετα; Και, μάλιστα, η Λευκάδα δεν είναι ένα από τα νησιά του Ιονίου που πρωτοδέχονται τη σφοδρότητα ενός κυκλώνα; Επίσης δεν είναι απορίας άξιο ότι σε όλα τα γεγονότα συμβάντα και επεισόδια που περιγράφονται στα έπη, στα οποία συμμετέχει ο Οδυσσέας, πάντοτε αυτός και μόνος, συνήθως, διασώζεται, ενώ οι σύντροφοί του υποκύπτουν στο μοιραίο; Μία εξήγηση επομένως ευσταθεί. Όμηρος και Οδυσσέας είναι ένα και το αυτό πρόσωπο! Συνέγραψε ο Ιατρός Μανώλης Αρ. Χριστουλάκης. ΠΗΓΗ https://thesecretrealtruth.blogspot.com/2017/02/blog-post_2361.html
Η αλήθεια γνωρίζεται µεθεκτικά και υπερβαίνει σαφώς την ορθολογική εξακρίβωση, και από αντίληψη σωµατικών αισθήσεων µας οδηγεί σε μια εµπειρία πνευµατ
Αρχαία Ελληνικά, Αρχαίοι Έλληνες, Μυθολογία, Θεσμοί, Πολιτισμός, Ιστορία
Ο Ναός της Αγίας Σοφίας, όπως ήταν προ της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης απεικονίζεται σε λιθογραφία που βρίσκεται στη συλλογή Λαϊκών Εικόνων του Εθνικού
Τα Δελφικά Παραγγέλματα είναι οι σοφές εντολές που άφησαν στους Έλληνες οι σοφοί της Αρχαίας Ελλάδας. Μια πολύτιμη κληρονομιά γνώσης και σοφίας για τις επερχόμενες γενεές. Οι αρχαίοι Έλληνες ιερείς δεν έδιναν συμβουλές ούτε άκουγαν τις εξομολογήσεις των πιστών, αλλά ασχολούνταν μόνο με την τέλεση των θυσιών και των άλλων ιεροτελεστιών. Η ηθική εκπαίδευση και
"Με έξι σφαίρες προσπάθησε να σκοτώσει την Προμηθέα, το παιδί-θαύμα της Βόρειας Αμερικής, ο Θωμάς Κύρος, αλλά μπήκε στη μέση η μητέρα της Γεωργία που τώρα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο. Ουσιαστικά είναι κατά το ήμισυ νεκρή από σφαίρες στην κοιλιά και στο λαιμό και οι ελπίδες της να ζήσει δυστυχώς είναι λίγες. Η Προμηθέα ειδοποίησε την αστυνομία. Ο Κύρος απείλησε και τους αστυνομικούς με αποτέλεσμα να τον πυροβολήσουν και να τον σκοτώσουν επί τόπου. Η Προμηθέα είχε γίνει γνωστή στο κοινό όταν πριν από μερικά χρόνια (2007), στην Γιορτή των Τριών Ιεραρχών, πρόβαλε το ελληνικό πνεύμα και κατηγόρησε την ορθοδοξία για την με κάθε τρόπο καταστροφή του ελληνικού πολιτισμού. Μπορεί να μη συμφωνείτε με όλες τις ιδέες της, αλλά ότι έχει ελληνικό πνεύμα πολύ περισσότερο από τους πιο πολλούς από μας είναι σίγουρο. Παράλληλα είναι το παιδί θαύμα της Αμερικής: αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο όταν οι συμμαθητές της μόλις τελείωναν το δημοτικό. Δεν ήταν εύκολη η ζωή της. Η μητέρα της Γεωργία, που τώρα βρίσκεται σε κώμα, χρειάστηκε να καθαρίσει χιλιάδες σκάλες, τουαλέτες και άλλους χώρους για να σπουδάσει η κόρη της. Κατά καιρούς είχαν σα σπίτι ένα μικρό φορτηγό. Η «πτώση» ήρθε όταν η Προμηθέα αποφάσισε να πει το λόγο της στη γιορτή των Τριών Ιεραρχών. Από τότε έγιναν 3 απόπειρες κατά της ζωής της οικογένειάς της – η τελευταία δυστυχώς με επιτυχία». Για μια από τις προηγούμενες απόπειρες η Προμηθέα γράφει: «Πολυαγαπημένοι μου Έλληνες, Πολλοί, πολλοί από εσάς, φτωχοί Έλληνες, σηκώσατε στους ώμους σας τα πάθη μας, όταν εγώ και η μητέρα μου είχαμε το τροχαίο ατύχημα. Μας βοηθήσατε να ξεπεράσουμε την πιο σκοτεινή περίοδο στην ζωή μας. Η μητέρα μου, δυναμώνει χάρη σε εσάς Έλληνες της Πατρίδας, εσάς όλους, δηλαδή, που συνδράματε με τόση αγάπη τότε, όταν την γύρευε ο θάνατος του Σκότους, και εσείς πανέμορφοι Έλληνες, την περιτυλίξατε στο φως της ψυχής σας. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ ούτε έναν από εσάς. Και επειδή και εγώ είμαι παιδί του λαού γνωρίζω την φτώχια όσο καλά, όσο πολλοί από εσάς. Με όλη μου την αγάπη, σε όλους σας στην Γη του Φωτός. Προμηθέα Δεν ξέρω αν η μητέρα της Προμηθέας μέσα στο κώμα της νοιώθει κάτι. Αν νοιώθει θα είναι περηφάνια για την κόρη της. Οι Έλληνες του Καναδά και των ΗΠΑ οργανώνουν εκστρατεία για να βοηθήσουν αυτό το λαμπρό αστέρι του πνεύματος της ομογένειας της Βόρειας Αμερικής να τελειώσει τις σπουδές του τώρα που έχει μείνει ουσιαστικά μόνο του. Ελπίζουμε ότι και η ελληνική κυβέρνηση, όχι από υποχρέωση, αλλά από τιμή, θα μπορέσει να διαθέσει κάποιο ποσό κόβοντας από μια άχρηστη εκδήλωσή της για ένα παιδί που τιμά παγκόσμια τον Ελληνισμό. Χρήστος Μαγγούτας ΚΕΡΒΕΡΟΣ: ΣΕ ΑΛΛΗ ΜΑΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΒΡΗΚΑΝΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΔΗΣΗ: Το θύμα ονομάζεται Θωμάς Κύρος, κατοικούσε μόνιμα στην Δυτική Φλόριδα. Το θλιβερό περιστατικό συνέβηκε στην πολιτεία ΜοντάναΗΠΑ: Αστυνομικοί σκότωσαν πρώην παράγοντα της Ομογένειας Η περίεργη σχέση του θύματος, με το παιδί-φαινόμενο την Προμηθέα, που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο αρχές 2007, με τις καταπληκτικές σπουδές της (απόφοιτη πανεπιστήμιου σε ηλικία 14 χρονών) και την εντυπωσιακή ομιλία της στο γεύμα που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Ritz» (Σικάγο) γιά την εορτή των ''Ελληνικών Γραμμάτων-Τριών Ιεραρχών'', στις 28 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του μητροπολίτη Σικάγου, Ιάκωβου. O Θωμάς Κύρος, συνταξιούχος 81 χρονών, που ζούσε τα τελευταία 20 χρόνια στην πόλη Νιού Πορτ Ρίτσι (περιοχή Κόλπου Τάμπα στην δυτική Φλόριδα) αποδείχτηκε τελικά, ότι είχε μιά μοιραία έμμονη ιδέα. Την Δευτέρα 17 Ιανουρίου 2011, το βράδυ, τραυματίστηκε θανάσιμα από πολλαπλούς πυροβολισμούς αστυνομικών (βοηθοί σερίφη) στην περιοχή Outlaw Hill, κοντά στην πόλη Livingston της κομητείας Παρκ, στην πολιτεία της Μοντάνα, όπου είχε πάει από την Φλόριδα. Πριν, είχε πυροβολήσει (δεν διατρέχει κίνδυνο) την Georgia Smith, 55 χρονών, μητέρα της Προμηθέας Πυθίας, που στεκόταν μπροστά από την κόρη της, γιά να την προστατέψει, κοντά στο σπίτι τους. Σύμφωνα με τους αστυνομικούς, όταν αυτοί έφτασαν στον τόπο του μοιραίου γεγονότος, ο Κύρος έστρεψε το όπλο εναντίον τους, με αποτέλεσμα να τον πυροβολήσουν. Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα ''Bozeman Chronicle'', ο Θωμάς Κύρος τηλεφωνούσε τακτικά στην εφημερίδα, με ύφος επιτακτικό, ζητούσε να ερευνηθεί ο ''κακός ρόλος'' της μητέρας στις καταπληκτικές σπουδές της κόρης της. Του ήταν αδύνατο να πιστέψει ότι η Προμηθέα, μία δυναμική νεαρή κοπέλα (19 χρονών σήμερα) με εντυπωσιακές σπουδές κι επιδόσεις, είχε την δική της ανεξάρτητη γνώμη και δεν ήθελε να έχει επαφές μαζί του. Η περίεργη σχέση του θύματος, με το παιδί-φαινόμενο την Προμηθέα ξεκίνησε στα 2007. Η Προμηθέα (είχε δώσει μόνη της στον εαυτόν της το όνομα Προμηθέα Ολυμπία Κυρήνη Πυθία, εξαιτίας της μεγάλης αγάπης της στην ελληνική ιστορία και φιλοσοφία) τότε, είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, με τις καταπληκτικές σπουδές της (απόφοιτη πανεπιστήμιου σε ηλικία 14 χρονών) και ειδικά με την εντυπωσιακή ομιλία της στο γεύμα που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Ritz» (Σικάγο) γιά την εορτή των ''Ελληνικών Γραμμάτων-Τριών Ιεραρχών'', στις 28 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία του μητροπολίτη Σικάγου, Ιάκωβου. Το θέμα, τότε, ήταν ο ''ελληνοχριστιανικός πολιτισμός'' και κύρια ομιλήτρια, η Προμηθέα, 15 χρονών, μιά κοπέλα με μαγικές επιδόσεις στα μαθηματικά. Ξεκινώντας την ομιλία της σε άπταιστη καθαρεύουσα, αν και με αμερικανική προφορά, η νεαρή μαθηματικός είχε θέσει το ερώτημα σχετικά με τα αίτια που κατέστρεψαν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό... (Διαβάστε το σχετικό δημοσίευμα του ''Κ'', 2007). (Tι είχε γράψει η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 2005) Την εποχή εκείνη ο Θωμάς Κύρος, εντυπωσιασμένος από τις επιδόσεις της Προμηθέας και τον ''διωγμό'' της από το (ελληνικό) εκκλησιαστικό κατεστημένο στις ΗΠΑ, μετά την ομιλία της στο Σικάγο, συγκέντρωνε χρήματα από Ομογενείς στην μεγάλη ελληνική παροικία της δυτικής Φλόριδας, γιά να βοηθηθεί η Προμηθέα στις πολυέξοδες σπουδές της. Της έστειλε συνολικά, όπως ο ίδιος είχε δηλώσει, 17.000 δολάρια. Η επικοινωνία τους ήταν καθημερινή, τηλεφωνικά και με emails. Παράλληλα, της έστελνε χρήματα και βιβλία και της έγραφε ότι μπορεί να τον θεωρεί ''παππού'' της, αφού ήταν ηλικιωμένος και συνταξιούχος. Η Προμηθέα του απαντούσε ότι ήταν ευχαριστημένη που την αποκαλούσε ''εγγονή'' του και ότι πάντα ήθελε ''έναν καλό παππού''. Μετά από ένα διάστημα (2009), τα δώρα που της έστελνε από την Φλόριδα γύριζαν πίσω, καμία ανταπόκριση στην επιθυμία του να πληρώσει τα δίδακτρά της, το email του είχε μπλοκαριστεί. O Θωμάς Κύρος, κατηγορούσε την μητέρα της γιά την αλλαγή στην συμπεριφορά της απέναντί του. Πίεζε γιά να σπουδάσει η Προμηθέα στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, ενώ η (διαζευγμένη) μητέρα της, την ήθελε κοντά της στο Πανεπιστήμιο της Μοντάνα, από όπου είχε πάρει το πρώτο της πτυχίο (μαθηματικά) σε ηλικία 14 χρονών και συνέχιζε τις σπουδές της και σε άλλους τομείς. ''Η Προμηθέα είναι σκλάβος της μητέρας της. Θέλω να την ελευθερώσω'', δήλωνε ο Θ. Κύρος στην τοπική εφημερίδα Chronicle. 'Oταν η εφημερίδα πήρε συνέντευξη από την Προμηθέα (2009), ήταν ξεκάθαρο ότι αυτή είχε τις δικές της, ανεξάρτητες ιδέες και πολλές φορές διαφορετικές από αυτές της μητέρας της. Η μητέρα επέκρινε την κόρη γιά την ''επαναστατική'' ομιλία της στο Σικάγο (2007) επειδή ένιωσε τον ''υπόγειο πόλεμο'' που της έγινε, από την εκκλησία μας στις ΗΠΑ. Στην συνέντευξη αυτή, γιά πρώτη φορά η Προμηθέα ανάφερε το όνομα Κύρος. ''Συνεχίζει να με ενοχλεί αφόρητα, να γράφει και να γράφει γράμματα και emails'', δήλωσε στην εφημερίδα η Προμηθέα. Ο Κύρος, τηλεφωνούσε στην τοπική εφημερίδα τακτικά, ζητώντας επιτακτικά να ερευνήσει το ζήτημα, ενώ προσέλαβε και ιδιωτικό αστυνομικό-ερευνητή γιά να ερευνήσει οικογενειακά και λοιπά ζητήματα της μητέρας της Προμηθέας. Μετά, γιά κοντά 16 μήνες -ίσαμε πριν λίγες ημέρες δηλαδή- η επαφή τους κόπηκε, σταμάτησε εντελώς. Και λίγες εβδομάδες πριν το μοιραίο γεγονός, ο Θωμάς Κύρος αποφάσισε να πάει από την Φλόριδα, στην Μοντάνα, γιά να ''ξεκαθαρίσει τα πράγματα''. Διέμενε σε ξενοδοχείο της περιοχής, κοντά στο σπίτι της Προμηθέας. Ο επίλογος γράφτηκε στον τίτλο τοπικής αμερικανικής εφημερίδας, στην Πολιτεία Μοντάνα: ''Man shot by deputies was obsessed with young genius''... Ο Θωμάς Κύρος, μετανάστης στις ΗΠΑ από την ηλικία των 24 χρονών, εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια (experimental physicist) και στην Phillips Laboratories, στη Νέα Υόρκη. 'Εχει παιδιά κι εγγόνια, αλλά ζούσε μόνος στην Φλόριδα, ''μέσα'' στην μεγάλη ελληνική παροικία, βόρεια από το ''ελληνικό χωριό'', Τάρπον Σπρινγκς. Ασχολήθηκε ενεργά με ομογενειακούς συλλόγους και οργανώσεις στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου της Τάμπα ειδικά την δεκαετία του '90, ως πρόεδρος στον σύλλογο ''Ελληνοαμερικανών Ψηφοφόρων'', σε εθνικοτοπικούς συλλόγους, αντιπρόσωπος-στέλεχος της τοπικής ελληνικής Ομοσπονδίας και άριστος γνώστης των Robert Rules που διέπουν την σωστή και ομαλή λειτουργία-συνεδρίαση μη κερδοσκοπικών οργανώσεων, όπως ειδικά οι σύλλογοι και οι Οργανώσεις. Δείτε επίσης: "H Ελληνίδα παιδί - θαύμα" Πηγή: kalami.net kerberos-hellas.blogspot.gr
Η ελληνική γλώσσα δεν είναι τυχαία…
Αποκαλύπτουμε την πηγή του Ευπαλινείου Ορύγματος. 2.500 χρόνια τρέχει αδιάκοπα και τροφοδοτεί την αρχαία δεξαμενή που βρίσκεται στο υπόγειο ξωκλησιού στο
Οι επιτυχίες του στην πυγμαχία ήταν τόσο γνωστές που ο αθλητής χαιρετίστηκε με χειροκροτήματα σχεδόν παντού όπου πήγαινε.
Αρχαία Ελληνικά, Αρχαίοι Έλληνες, Μυθολογία, Θεσμοί, Πολιτισμός, Ιστορία
Το σύμβολο του Ποσειδώνος, του αδελφού του Διός, του Διός του Πόντου, είναι η απόλυτη έκφραση της τριπλής δύναμής του, που άλλοτε ταράζει, κι άλλοτε κατευνάζει την αναταραχή που ο ίδιος προκαλεί. Και πιο συγκεκριμένα, η Τρίαινα εντός των εμβίων όντων και εντός του ανθρώπου είναι αυτή που κυβερνά το συναίσθημα.
Πομπή των δώδεκα θεών - Οι μορφές από αριστερά προς τα δεξιά είναι: Η Εστία(θεά της εστίας), με σκήπτρο. Ερμής (αγγελιοφόρος των θεών...
Αρχαία Ελλάδα - Η αρχαία Ελλάδα, οι εφευρέσεις και η φιλοσοφία της ακόμη αποτελούν πηγή έμπνευσης για τον δυτικό κόσμο κι όχι μόνο.
Ο δημοφιλής Έλληνας σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής, πιστός στο πνεύμα των ταινιών που έχει δημιουργήσει μέχρι τώρα όπως...
Το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονίων ερευνάται εκ νέου τα τελευταία χρόνια από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορινθίας, έπειτα από σχετική άδεια...
Εντός του μνημείου υπάρχουν 80 σταυροί. Ο αριθμός 80:.Οι 80 σταυροί , εντός του σηκού του μνημείου και επί της οροφής, είναι κεχωρισμένοι εις 40 ορθούς και 40 πλαγίους. Υπάρχει δηλαδή διχοτόμησις των εντός των φατνωμάτων αντιστοίχων συμβόλων των σταυρών. Μετά την ολοκλήρωσιν της εξυφάνσεως του σωματικού φορέως (28Χ 10) και γέννησιν του τέκνου εξυφαίνεται […]
Ο ιστότοπος με τίτλο «Αρχαία Αθήνα 3D» αποτελεί μια εντυπωσιακή και άκρως διαφορετική εμπειρία καθώς παρουσιάζει τα σπουδαία μνημεία της πόλης μέσα απ
Φορωνίς: Το Αρχαιότερο Έπος για τον Κατακλυσμό του Ωγύγου Προς τιμήν του Φορωνέως γράφτηκε το αρχαιότερο έπος με τίτλο «Φορωνίς», από άγνωστο ποιητή, που χάθηκε. Αυτό το έπος χρησιμοποίησαν ως πηγή τους οι λογογράφοι Ακουσίλαος και Ελλάνικος και από αυτούς οι μεταγενέστεροι, από τους οποίους παίρνουμε μια εικόνα από το περιεχόμενό του. Ο Αργείος διθυραμβοποιός Ελλάνικος, […]
Ξέρεις ελληνικά; Τότε μάλλον κατά κάποιο τρόπο… ξέρεις και αγγλικά! Το παρακάτω άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από καιρό σε βρετανικό περιοδικό τέχνης (;) Αξίζει το κόπο να το διαβάσεις…! “The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies. The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere. The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama. Eventhrough the theaters were physically gigantic, there was noneed for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal – clear. Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze – explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today. There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also eup3horic. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes. Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled. It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism.” Αλήθεια…Υπάρχει κανείς που δεν κατάλαβε τι έλεγε το παραπάνω άρθρο; Πηγή: alexiptoto.com
Η εντυπωσιακή αναπαράσταση της ζωής στη Μινωική Κρήτη δείχνει πτυχές από τον πολιτισμό που άκμασε ως ναυτική δύναμη περίπου από τον 27ο αιώνα έως τον 15ο
Ο Λουκιανός ήταν Σύρος στην καταγωγή. Γεννήθηκε στα Σαμόσατα της Κομμαγηνής. Ήταν ρήτορας και σατιρικός συγγραφέας που έγραφε στην ελληνική ...
Ίων Δραγούμης Ο Ίων (Ιωάννης) Δραγούμης (Αθήνα, 14 Σεπτεμβρίου 1878 - 31 Ιουλίου 1920) ήταν διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. Υπήρξε βασικός οργανωτής[1] των ελληνικών κοινοτήτων[2] κατά τον Μακεδονικό Αγώνα. Υποστήριξε τη δημιουργία ενός πολυεθνικού ελληνικού κράτους, εκφραζόμενος από το 1908 εναντίον της Μεγάλης Ιδέας[3]. Πρωταγωνίστησε[4] στο γλωσσικό κίνημα του δημοτικισμού, ενώ με το συγγραφικό του έργο άσκησε[5] σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση της ελληνικής ιδεολογίας των αρχών του εικοστού αιώνα. Μέσα στο ασταθές πολιτικό κλίμα που ακολούθησε την απόπειρα δολοφονίας του Ελευθέριου Βενιζέλου στο Παρίσι, συνελήφθη και τελικά δολοφονήθηκε στην περιοχή Αμπελοκήπων της Αθήνας, από βενιζελικό στρατιωτικό σώμα ασφαλείας, μπροστά σε περαστικούς.[6] Ο πολιτικός που ανέδειξε τη σκέψη του Ίωνα Δραγούμη στα μεταπολεμικά χρόνια ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετέπειτα ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός της χώρας.[7][8] Κατά τη διάρκεια της πολιτικής και πολιτειακής κρίσης του 1965, ο Ανδρέας Παπανδρέου δημοσίευσε το άρθρο «Εξωτερική Πολιτική και Εθνική Αναγέννηση»[9] που αποτέλεσε σταθμό στην αναβίωση της επιρροής του Δραγούμη στην ελληνική πολιτική. Έκτοτε, ο Ίων Δραγούμης και οι ιδέες του έχουν επηρεάσει όλο το πολιτικό φάσμα. Την επομένη της απόπειρας δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου στο Παρίσι (30 Ιουλίου 1920), ο Ίων Δραγούμης δολοφονήθηκε από βενιζελικούς αξιωματικούς στη διασταύρωση των οδών Βασιλίσσης Σοφίας (τότε Κηφισίας) και Παπαδιαμαντοπούλου. Η άσκοπη και άδικη δολοφονία του συγκίνησε το Πανελλήνιο και τον πολιτικό κόσμο. Ο Κωστής Παλαμάς από τις στήλες της «Καθημερινής» του αφιέρωσε τη «Νεκρική Ωδή»: Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/biographies/178#ixzz22BPwZVae
Το φυτό αρχίζει να παρουσιάζει σημάδια εξαφάνισης από τον τρίτο αιώνα π.Χ και εικάζεται ότι μια από τις αιτίες ήταν η υπερκατανάλωση του τόσο από ανθρ
Η επτάχορδη λύρα του που φτιάχτηκε από τις 4 ενέργειες που κράτησε ο Ερμής τελικά είναι ο λώρος μας με το θεό.
Η αρχαιολογική έρευνα αφηγείται ιστορίες από τη διαχρονική ζωή της πόλης, που μπορούν να συνδυαστούν δημιουργικά με την αναπτυξιακή προοπτική των σύγχ
“Η μουσική των ουρανίων σφαιρών” – 2500 χρόνια μετά η NASA δικαιώνει Πυθαγόρα και Πλάτωνα
Η σελίδα λειτουργεί σαν αποθηκευτική μηχανή αναζήτησης