Wat het meest bij blijft van het onderzoek naar station Haarlem van D.A.N. Margadant(1906) is het besef dat ruim een eeuw geleden het treinreizen in het algemeen, en dit station in het bijzonder, hypermodern waren. Op het eerste gezicht roept station Haarlem eerder nostalgie op maar eigenlijk is station Haarlem het best te vergelijken met het hedendaagse vliegveld want verbluffend aan station Haarlem is immers hoe analytisch het gebouw is opgezet, hoe de architectuur de functionele en logistieke structuur van het station uitlegt en onderstreept. Hierdoor onthult het gebouw tot op de dag van vandaag hoe nauwkeurig de bewegingen van alles - treinen, passagiers, bagage, goederen, trams en koetsen - werd gecontroleerd en gestuurd.