Υλικά 250 γρ. βούτυρο αγελαδινό 200 γρ. ζάχαρη άχνη. 500 γρ. αλεύρι γ.ο.χ. 3 αυγά. 10 γρ. Μπέικιν πάουντερ. 1 κ.γ. υγρή βανίλια Μαρμελάδα με την γεύση που σας αρέσει. 200 γρ. κουβερτούρα γάλακτος Εκτέλεση βάζουμε σε μια λεκανιτσα το βούτυρο σε κομματάκια και θερμοκρασία δωματίου. Προσθέτουμε την άχνη ζάχαρη και χτυπάμε με το μίξερ σε δυνατή ταχύτητα μέχρι να αφρατέψει. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά χτυπώντας μέχρι να ομογενοποιηθούν. Ρίχνουμε το μπεικιν με την υγρη βανίλια και ανακατεύουμε για λίγο. Προσθέτουμε το αλεύρι σταδιακά και χτυπάμε μέχρι να ενσωματωθούν καλά τα υλικά. Γεμίζουμε την σακούλα του κορνέ με το μίγμα μας. Βάζουμε λαδόκολλα σε ένα ταψί και με το κορνέ φτιάχνουμε τα μπισκότα μας σε ότι μέγεθος και σχέδιο θέλουμε. προσπαθούμε να είναι ίδια σε μέγεθος και μάκρος. Ψήνουμε στους 180 για 12 λεπτά περίπου ανάλογα την θερμοκρασία του φούρνου μας. Τα αφήνουμε να κρυώσουν και βάζουμε λίγη μαρμελάδα στο ένα και τα ενώνουμε μαζί. Σπάμε την κουβερτούρα σε κομματάκια και τη λιώνουμε σε Μπεν Μαρί. Αφήνουμε να κρυώσει λίγο. Βουτάμε την μια άκρη στην κουβερτούρα και πασπαλίζουμε με τρούφα ή καρύδα.. Καλή σας επιτυχία!!! https://youtu.be/ABkfnlSTP0M
Λιουμπλιάνα είναι η κουκλίστικη πρωτεύουσα της Σλοβενίας, αδελφοποιημένη πόλη με την Αθήνα μας! Είναι τόσο όμορφη με πολύ πράσινο που σε εντυπωσιάζει από τη πρώτη στιγμή. Κατά τη γνώμη μου εάν δεν υπάρχει κατευθείαν πτήση με Σλοβένικο αερομεταφορέα η επόμενη καλύτερη λύση είναι οδικώς από τη Βενετία σε δυόμιση ώρες! 1. Επίσκεψη στο Κάστρο της Λιουμπλιάνας ( υπάρχει τελεφερίκ) που είναι χτισμένο σε Ρομαντικό, Γοτθικό και Αναγεννησιακό ρυθμό και μην ξεχάσετε να ανεβείτε στο πύργο για να θαυμάσετε την εκπληκτική θέα της πόλης. 2. Δώστε προσοχή στις γέφυρες του ποταμού Ljubljanicα : Τριπλή γέφυρα, γέφυρα του Δράκου και του Χασάπη, η γέφυρα του Τρνάβου και η γέφυρα του Κάστρου συμπληρώνουν η μία την άλλη. 3. Βόλτα στη παλιά πόλη για να δείτε όμορφα κτήρια , χτισμένα σε ρυθμό Μπαρόκ. 4. Περπατήστε στα δυο μεγάλα πάρκα της , στο Tivoli park και στο Square of the Republic και επισκεφτείτε τον Ζωολογικό Κήπο, έναν από τα καλύτερούς της Ευρώπης. 5. Να δείτε τα απομεινάρια των Ρωμαϊκών τειχών και εγκαταστάσεων που βρίσκονται μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από το κεντρικό σταθμό των τρένων. 6. Μην παραβλέψετε να δείτε τη Metelkova City, ένα μέρος με εναλλακτικές καλλιτέχνες, υποκουλτούρα, μπαρ και νυχτερινά κλαμπ που βρίσκονται στις παλιές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. 7. Θα συνιστούσα οπωσδήποτε να κάνετε 3 μικρές εκδρομές, μισής και μιας ώρας. Α) Στην πόλη και λίμνη Bled, ( μια ώρα) , το κάστρο στη όχθη της λίμνης και το νησάκι στο κέντρο της λίμνης με μια πανέμορφη εκκλησία είναι από τα παραμύθια!
Υλικά Για το σιρόπι 500 γρ. ζάχαρη 400 ml νερό 1 ξυλ. Κανέλα Φλούδα λεμονιού Για την κρέμα 500 ml. Φρέσκο γάλα 125 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις 150 γρ. ζάχαρη 2 κρόκους από μεγάλα αυγά 1 βανίλινη 100 γρ. βούτυρο Για το φύλλο 2 φύλλα σφολιάτας Λίγο ζαχαρόνερο Για το γαρνίρισμα 150 ml. Κρέμα γάλακτος λίγα φιστίκια Αιγίνης (θρυμματισμένα) Εκτέλεση Βάζουμε μια κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά και ρίχνουμε το γάλα, τα 100 γρ. από την ζάχαρη τη βανιλινη και αφήνουμε να πάρει μία βράση. Σε ένα μπολ βάζουμε τους κρόκους και τα 50 γρ. ζάχαρη. Ανακατεύουμε με ένα σύρμα μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Βγάζουμε την κατσαρόλα με το γάλα από τη φωτιά και ρίχνουμε σιγά σιγά στο μπολ με το μείγμα αυγού – ζάχαρης, ανακατεύοντας με το σύρμα. Σε άλλη κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο να λιώσει και προσθέτουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε με το σύρμα και μόλις δέσει, ρίχνουμε σιγά σιγά με μια κουτάλα το μείγμα με το γάλα. Ανακατεύουμε ελαφρά με το σύρμα. Ανακατεύουμε μέχρι να γίνει η κρέμα μας λεία. Όταν πάει να κάνει φουσκάλες είναι έτοιμη η κρέμα μας. Αφαιρούμε από τη φωτιά τη κατσαρόλα και βάζουμε την κρέμα σε ένα ταψί, σκεπάζουμε με μεμβράνη και προσέχουμε να εφάπτεται η μεμβράνη στην κρέμα για να μην μας κάνει κρούστα. Βάζουμε την κρέμα στο ψυγείο για να κρυώσει για 2 ώρες. Απλώνουμε σε αλευρωμένο πάγκο το 1 φύλλο σφολιάτας και κόβουμε σε 15 κομμάτια. Το κάθε κομμάτι το αλείφουμε με ζαχαρόνερο και το διπλώνουμε σε τρίγωνο πιέζοντας τις άκρες για να κλείσει καλά. Βάζουμε λαδόκολλα στο ταψί και τοποθετούμε τα τριγωνάκια το ένα δίπλα στο άλλο. Τα τρυπάμε σε 2 σημεία με ένα πιρούνι και τα αλείφουμε με ζαχαρόνερο. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στις αντιστάσεις στους 200 βαθμούς μέχρι να ψηθούν και ροδίσουν καλά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν τελείως. Σε μια κατσαρολίτσα προσθέτουμε το νερό, ζάχαρη, κανέλα και τη φλούδα λεμονιού. Ανακατεύουμε συνέχεια έως να πάρει μια βράση. Βγάζουμε το σιρόπι από τη φωτιά και αμέσως βουτάμε τα μαντηλάκια στο καυτό σιρόπι για 20 δευτερόλεπτα να τραβήξουν σιρόπι. Με μια τρυπητή κουτάλα τα αφαιρούμε και τα βάζουμε σε ένα ταψί με σχάρα να στραγγίξουν καλά και να κρυώσουν. Βάζουμε σε ένα κορνε την κρέμα και γεμίζουμε τα μαντιλάκια. Σε μια πιατέλα, τοποθετούμε το ένα δίπλα στο άλλο όρθια. Στο κάδο του μίξερ χτυπάμε την κρέμα γάλακτος μέχρι να έχουμε μια σφιχτή σαντιγί. Γαρνίρουμε και πασπαλίζουμε με θρυμματισμένα φιστίκια Αιγίνης. Καλή σας απόλαυση!!! https://youtu.be/cBgL12i-1TA
Ποιά είναι τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αρχάριες μοδίστρες σε σχέση με τη ραπτομηχανή τους; Δες τις λύσεις τους!
ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗ Στη δυτική πλευρά του νησιού, μετά τον Αϊ – Γιάννη, που απλώνεται κάτω από το χωριό Κάσπακα, εκεί που σταματά η άσφαλτος, ακολουθήστε το μονοπάτι που αρχίζει από τις τελευταίες μάντρες και θα βρεθείτε μπροστά σε ένα εντυπωσιακό τοπίο. Στο «Ρέμα του Κατσαϊτη» ή «Κρεμαστά Νερά», όπως λέγεται το μέρος αυτό, θα συναντήσετε άφθονο τρεχούμενο νερό και δύο καταρράκτες. Πραγματική έκπληξη, με το κελαρυστό και ορμητικό νερό του, επιβεβαιώνει την άποψη ότι η Λήμνος διαθέτει εικόνες κάθε είδους. Η πτώση των ορμητικών νερών έχει διαμορφώσει διάφορα πλατώματα με μικρές λιμνούλες, όπου βρίσκουν καταφύγιο βατράχια, καβούρια, χελώνες, ενώ αγριοκάτσικα κινούνται με άνεση ανάμεσα στα κοφτερά και απότομα βράχια. Όσον αφορά τη βλάστηση, οι πικροδάφνες και οι λυγαριές είναι τα φυτά που ευδοκιμούν στην περιοχή. Απόδειξη, άλλωστε, της ποσότητας των νερών είναι ο νερόμυλος που υπήρχε παλαιότερα εδώ Καταλληλότερη εποχή για επίσκεψη είναι η Άνοιξη.
Ακολουθεί θεωρία και μεθοδολογία για την ανάλυση των ιστορικών πηγών και τρία παραδείγματα εφαρμογής για τους υποψηφίους της Ομάδας προσανατολισμού ανθρωπιστικών σπουδών. 1) ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΠΗΓΩΝ Α) Οι πηγές διακρίνονται σε άμεσες και έμμεσες. Άμεσες είναι: α. Τα κείμενα που προορίζονταν να υπηρετήσουν συγκεκριμένους πρακτικούς σκοπούς: Οι συνθήκες, η νομοθεσία, τα έγγραφα (δημόσια και ιδιωτικά), οι πολιτικοί λόγοι, τα πολιτικά φυλλάδια, οι επιστολές. β. Οι επιγραφές, οι πάπυροι, τα νομίσματα, οι επιστολές, οι σφραγίδες. γ. Τα μνημεία (από τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης ως τα τείχη της αρχαίας Πλάταιας και της Κωνσταντινούπολης). δ; Το ακουστικό και οπτικό υλικό της εποχής μας (φωτογραφία, κινηματογράφος, εγγραφές σε δίσκο ή μαγνητοταινίες). Έμμεσες πηγές είναι: α. Τα ιστοριογραφικά κείμενα, οι χρονογραφίες, τα αγιογραφικά κείμενα. β. Τα απομνημονεύματα. γ. Ο Τύπος (εφημερίδες, περιοδικά). δ. Τα έργα της λογοτεχνίας. Όλες οι γραπτές πηγές δεν έχουν την ίδια αξία και η αξιοπιστία τους εξαρτάται από την προσωπικότητα του συγγραφέα, το χαρακτήρα της συγγραφής, τη χρονική απόσταση από το γεγονός που ιστορείται. Β) Κατά άλλους ιστορικούς οι ιστορικές πηγές χωρίζονται στις ακόλουθες κατηγορίες: Πρωτογενείς, οι οποίες είναι πρωτότυπο υλικό που δημιουργήθηκε την ίδια εποχή (μέρα/ες, μήνα/ες, έτος/η) κατά την οποία λάβαινε χώρα το υπό εξέταση ζήτημα (θέμα ιστορικής έρευνας) αλλά από πρωταγωνιστές ή αυτόπτες μάρτυρες. Παραδείγματα πρωτογενών πηγών είναι τα επίσημα έγγραφα (νόμοι, δικαστικές αποφάσεις, αναφορές επιτροπών και συμβουλίων, πρακτικά συνεδριάσεων ομοσπονδιών κ.τ.λ.), προσωπικά στοιχεία (ημερολόγια, γράμματα, αυτοβιογραφίες κτ.λ.), προφορικά/ παραδοσιακά στοιχεία (μύθοι και παραδόσεις, καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων, συνεντεύξεις ομιλίες), εκδόσεις (βιβλία, δημοσιευμένα άρθρα, εφημερίδες), φυσικά μνημεία (κτίρια, στάδια, αγάλματα κ.τ.λ.). Δευτερογενείς πηγές, οι οποίες είναι πληροφορίες που δημιουργήθηκαν από πρόσωπα που δεν ζούσαν την εποχή για την οποία γράφουν ή που δεν είχαν άμεση σχέση με τα γεγονότα που αναφέρουν. Παραδείγματα δευτερογενών πηγών είναι βιβλία, εγχειρίδια, άρθρα εφημερίδων, εγκυκλοπαίδειες, κινηματογραφικές ταινίες κ.τ.λ. 2. ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΠΗΓΩΝ Για να προσεγγίσουμε μια ιστορική πηγή, ακολουθούμε τα ακόλουθα βήματα: α) προσδιορίζουμε την ταυτότητα της πηγής: 1) Ποιος είναι ο δημιουργός της; (συμμετέχει στα γεγονότα ή όχι;) 2) Τοποθέτησή της στο ιστορικό πλαίσιο. 3) Πότε γράφτηκε; (είναι σύγχρονη με τα γεγονότα ή μεταγενέστερη;) 4) Ποιο είναι το θέμα της; 5) Τι είδους πηγή είναι; (είναι πρωτογενής ή δευτερογενής πηγή;) Τα στοιχεία αυτά μπορούν να αποτελέσουν την εισαγωγή του κειμένου μας. β) Στη συνέχεια συγκεντρώνουμε τις πληροφορίες που παρέχει η πηγή. Κατά την άντληση των πληροφοριών πρέπει να προσέξουμε: 1) να διακρίνουμε τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται η πηγή από τα σχόλια του δημιουργού της, 2) να διακρίνουμε ποιες από τις πληροφορίες που παρέχει το κείμενο είναι σχετικές με το θέμα της ερώτησης. γ) Το επόμενο βήμα είναι να συγκρίνουμε το περιεχόμενο της πηγής με την υπάρχουσα ιστορική γνώση. Γενικά, οι σχέσεις μιας πηγής με «τις ιστορικές μας γνώσεις», δηλαδή με τις πληροφορίες του σχολικού εγχειριδίου, μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως εξής: Η πηγή μπορεί: 1) να επιβεβαιώνει/τεκμηριώνει τις πληροφορίες του σχολικού εγχειριδίου, 2) να διευκρινίζει/διασαφηνίζει τα δεδομένα του σχολικού βιβλίου, 3) να συμπληρώνει τις ιστορικές μας γνώσεις, 4) να καταθέτει μια αντίθετη άποψη από αυτή που υποστηρίζεται στο σχολικό εγχειρίδιο. δ) Αφού προσδιορίσουμε τη σχέση της πηγής με την υπάρχουσα ιστορική γνώση, προσπαθούμε να βρούμε τα σημεία σύνδεσης, δηλαδή τα σημεία στα οποία τα δύο κείμενα (βιβλίο - πηγή) έχουν νοηματική συνάφεια. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να προσέξουμε: 1) να κατανοήσουμε σωστά τους ιστορικούς όρους που περιέχει η πηγή, 2) να εντοπίσουμε τις ομοιότητες ή τις διαφορές στην οπτική του βιβλίου και της πηγής ή δύο πηγών μεταξύ τους. ε) Το επόμενο βήμα είναι η σύνθεση της απάντησής μας. Εδώ θα πρέπει να προσέξουμε τα εξής: 1) το τελικό κείμενο να μην αποτελεί συρραφή χωρίων του βιβλίου και της πηγής, αλλά να αποτελεί ένα ομοιογενές κείμενο, 2) να μην αναπαράγεται αυτούσιο το κείμενο της πηγής, αλλά να διατυπώνονται οι πληροφορίες σε δικό μας αυτόνομο λόγο. στ) Τέλος, πρέπει να ολοκληρώσουμε και να κλείσουμε το κείμενό μας συνθέτοντας έναν επίλογο που θα συνοψίζει όσα διαπραγματευτήκαμε παραπάνω. ΣΥΝΔΕΤΙΚΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ Παραδείγματα • Όπως επισημαίνει/παρατηρεί/τονίζει/ αναφέρει ο/η … στο έργο … • Όπως διαπιστώνεται και στο απόσπασμα από το έργο … • Χαρακτηριστικά είναι όσα αναφέρει ο/η … στο έργο … • Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του/της … στο έργο … • Τα παραπάνω επαληθεύει και η συγκεκριμένη μαρτυρία/αναφορά στο έργο … • Τα παραπάνω στοιχεία επιβεβαιώνονται και από τον/την … στο έργο … • …, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τον/την … στο έργο …. Συγκεκριμένα … • Αυτό αποδεικνύεται και από …, όπως αυτό δίνεται στο έργο … του/της …. Μεταξύ των άλλων αναφέρεται ότι … • Όπως μας πληροφορεί ο/η … στο έργο…. • Συμπληρωματικά στοιχεία δίνει ο/η … στο έργο … Πιο συγκεκριμένα, … • Την εικόνα συμπληρώνουν τα στοιχεία που παραθέτει ο/η … στο έργο … • Την εικόνα συμπληρώνει ο/η … αναφέροντας ότι … • Πρόσθετα στοιχεία δίνει ο/η … στο έργο … Συγκεκριμένα, εκεί αναφέρει (αναφέρεται) ότι … • Επιπλέον, όπως αναφέρεται/επισημαίνεται/ τονίζεται και από τον/την ..., • Επιπροσθέτως, σύμφωνα και με τον/την …, εξίσου σημαντικό ρόλο είχαν …. • Οι απόψεις του… παρουσιάζονται αναλυτικότερα στο έργο … του/της … • Όπως πληροφορούμαστε από τη συγκεκριμένη δευτερογενή πηγή, … • Τα ιστορικά παραθέματα που δίνονται επεξηγούν …. • Μια διαφορετική εικόνα της κατάστασης παρουσιάζεται στο απόσπασμα από το έργο … του/της … Πιο συγκεκριμένα, … • Μια διαφορετική εικόνα δίνει ο/η … όταν αναφέρει/παρατηρεί/επισημαίνει ότι … • Αντίθετη άποψη έχει ο/η … Πιο συγκεκριμένα, όπως ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΠΗΓΗΣ ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Συνδυάζοντας τις ιστορικές γνώσεις σας και τις πληροφορίες των παραθεμάτων που σας δίνονται, να αναφερθείτε στα οφέλη της Ελλάδας από τους Βαλκανικούς πολέμους, αλλά και στα προβλήματα που προέκυψαν από την ενσωμάτωση των νέων περιοχών στον εθνικό κορμό. Κείμενο Α Μολονότι η Ελλάδα βγήκε υπερχρεωμένη από τους Βαλκανικούς Πολέμους, η ελληνική οικονομία έδινε κάποια σημεία ανόρθωσης, οφειλόμενα ίσως στην αναθέρμανση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το κράτος μετά τη γενική ευφορία που δημιούργησαν οι σαρωτικές στρατιωτικές επιτυχίες, επιτρέποντας στον ελληνικό λαό να ατενίζει το μέλλον με πρωτόγνωρη αισιοδοξία. [...] Ό,τι συνέβαλε τα μέγιστα στο κλίμα σιγουριάς και αισιοδοξίας ήταν ο ενθουσιασμός για τις στρατιωτικές επιτυχίες. [...] Η παραγωγική δυνατότητα όσων περιοχών προσαρτήθηκαν και η παρεπόμενη επέκταση της εσωτερικής αγοράς ασφαλώς προοιωνίζονταν λαμπρό μέλλον. […] Επιπλέον, οι στρατιωτικές επιτυχίες υπαγόρευαν τη διαρκή πολεμική ετοιμότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων για την προάσπιση των νέων εδαφών, αφού τόσο η Τουρκία όσο και η Βουλγαρία δεν θα αποδέχονταν μάλλον τις εδαφικές τους απώλειες. Η επέκταση όμως της αμυντικής θωράκισης της Ελλάδας αναπόφευκτα καταπονούσε την οικονομία της. Γεώργιος Β. Λεονταρίτης, Η Ελλάδα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο 1917-1918, ΜΙΕΤ, Αθήνα 2000, σσ. 238-239 Κείμενο Β [...] Το 1913 η ύπαιθρος της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θράκης έμοιαζε περισσότερο με την νοτιοελλαδική ύπαιθρο των αρχών του 19ου , παρά με εκείνη των αρχών του 20ού αιώνα. Εκτεταμένα έλη κάλυπταν τις πεδινές περιοχές, η ελονοσία ενδημούσε, η πληθυσμιακή πυκνότητα ήταν χαμηλή. Κυρίαρχη μορφή ιδιοκτησίας ήταν τα τσιφλίκια, που συνδυάζονταν με την ημινομαδική κτηνοτροφία. Η οικονομία των νέων επαρχιών αντιμετώπιζε πρόσθετα προβλήματα κι απ’ το γεγονός ότι έως τότε ήταν προσανατολισμένη προς τα οικονομικά και πολιτικά κέντρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τα οποία είχε αποκοπεί. Επιπλέον, στις νέες βόρειες επαρχίες κατοικούσε ένα μωσαϊκό από διαφορετικές φυλετικές και θρησκευτικές ομάδες. […] Αλέξης Φραγκιάδης, Ελληνική Οικονομία 19ος – 20ός αιώνας, Νεφέλη, Αθήνα 2007, σσ. 127-12 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 1) Καταρχάς διαβάζουμε πολύ προσεκτικά την εκφώνηση της ερώτησης και υπογραμμίζουμε τα κύρια σημεία της – ζητούμενα (βλ. εκφώνηση). 2) Στη συνέχεια σκεφτόμαστε και εντοπίζουμε σε ποιο κεφάλαιο του σχολικού εγχειριδίου αναφέρονται οι πηγές και αν υπάρχει πιθανότητα να συνδυάζονται διάφορα υποκεφάλαια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι πηγές σχετίζονται με το Γ΄ κεφάλαιο (Οι οικονομικές εξελίξεις κατά τον 20ό αιώνα) σελ. 49 που συνδυάζεται με τις πληροφορίες της σελίδας 46 για την ενσωμάτωση της Θεσσαλονίκης. 3) Ξεκινούμε με μία μικρή εισαγωγή. Στην περίπτωσή μας για τους Βαλκανικούς πολέμους (πληροφορίες υπάρχουν διάσπαρτες και σε άλλα κεφάλαια του βιβλίου όπως και στην Ιστορία Γενικής Παιδείας). 4) Προχωρούμε στην κυρίως ανάλυση απαντώντας στα ζητούμενα (οφέλη και προβλήματα από την ενσωμάτωση των νέων περιοχών από τους βαλκανικούς πολέμους). Μπορείτε να προχωρήσετε στην ανάλυση με τη μέθοδο της παράθεσης ή της σύνθεσης αρκεί να τονίζετε που αναφέρεστε κάθε 2 φορά ( στο ιστορικό εγχειρίδιο, στο πρώτο παράθεμα – πηγή ή στο δεύτερο). Καλόν είναι να απαριθμείτε τα επιπλέον στοιχεία και να αναφέρετε οπωσδήποτε εντός παρενθέσεως το τεκμήριο (λέξη κλειδί ή φράση της πηγής). 5) Από τη στιγμή που έχετε στη διάθεσή σας δύο διαφορετικά παραθέματα οφείλετε και να τα συγκρίνετε (π.χ. σε τι διαφέρουν ή αν αλληλοσυμπληρώνονται). 6) Κλείνετε με έναν επίλογο (εδώ μπορείτε να καταφύγετε στην κατακλείδα της αντίστοιχης παραγράφου του σχολικού εγχειριδίου). ΑΠΑΝΤΗΣΗ Εισαγωγή: Η Ελλάδα μετά τους δύο βαλκανικούς πολέμους (1912-1913) και με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου (10 Αυγ. 1913) ενσωμάτωσε στον εθνικό κορμό της νέες περιοχές (Ήπειρο, Δυτική και Κεντρική Μακεδονία, Νησιά του Αιγαίου, Κρήτη). Κυρίως Θέμα: Όπως πληροφορούμαστε από το σχολικό εγχειρίδιο (σελ.49) το κόστος των Βαλκανικών πολέμων ήταν σημαντικό, δεν κλόνισε όμως την εθνική οικονομία, όπως συνέβαινε με τις στρατιωτικές κινητοποιήσεις του 19ου αιώνα. Επιπλέον, στην περίπτωση αυτή, η Ελλάδα βγήκε ιδιαίτερα κερδισμένη από τον πόλεμο. Ενσωμάτωσε πλούσιες περιοχές (Ήπειρο, Δυτική και Κεντρική Μακεδονία, Νησιά του Αιγαίου, Κρήτη) και εκατομμύρια νέους κατοίκους. Τα εδάφη της αυξήθηκαν κατά 70% περίπου (από 65.000 σε 108.800 τετρ. χλμ.) και ο πληθυσμός της κατά 80% (από 2.700.000 σε 4.800.000 κατοίκους). Το κυριότερο όμως ήταν οι νέες οικονομικές προοπτικές. Τα νεοαποκτηθέντα εδάφη ήταν ως επί το πλείστον πεδινά και αρδευόμενα, πράγμα που δημιουργούσε άριστες προοπτικές για τη γεωργική παραγωγή. Το κύριο πρόβλημα ήταν η παρουσία ισχυρών μειονοτικών ομάδων στις περιοχές αυτές. Στη σχετικά ομοιογενή Ήπειρο, για παράδειγμα, δίπλα στους 166.000 Έλληνες υπήρχαν, το 1914, 38.000 μουσουλμάνοι (αλβανικής κυρίως καταγωγής) και μερικές χιλιάδες Εβραίοι. Οπωσδήποτε όμως, η Ελλάδα έγινε υπολογίσιμη πλέον δύναμη και η εμπιστοσύνη που ενέπνεε στις αγορές χρήματος και πιστώσεων αυξήθηκε σημαντικά. Τις πληροφορίες αυτές ενισχύουν τα δύο παραθέματα πηγών που έχουμε στη διάθεσή μας. Και τα δύο αποτελούν αποσπάσματα δευτερογενών πηγών (σύγχρονη βιβλιογραφία) και αντλούνται από μονογραφίες που εκπονήθηκαν από έλληνες ιστορικούς των ημερών μας ( Γ. Λεονταρίτης και Α. Φραγκιάδης). Από τον τίτλο των μονογραφιών κατανοούμε ότι η μεν πρώτη ασχολείται με την συμμέτοχη της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η δεύτερη, πιο ειδικά, με την οικονομία του Ελληνικού κράτους. Συγκρίνοντας τα δύο παραθέματα διαπιστώνουμε ότι το πρώτο τονίζει κυρίως τα οφέλη που αποκόμισε η Ελλάδα από τους Βαλκανικούς πολέμους και τα συγκρίνει με τα οικονομικά κυρίως προβλήματα που δημιουργήθηκαν, ενώ το δεύτερο εστιάζει, θα λέγαμε πρωτίστως, στα προβλήματα που ανέκυψαν με την ενσωμάτωση των νέων περιοχών. Πιο συγκεκριμένα το πρώτο παράθεμα επιβεβαιώνει ότι τα οφέλη των βαλκανικών πολέμων υπερτερούσαν σαφώς των προβλημάτων. Πρώτο όφελος παρουσιάζεται το κλίμα αισιοδοξίας που είχε ανακύψει στο ελληνικό λαό από τις νίκες των Βαλκανικών πολέμων («κλίμα σιγουριάς… ήταν ο ενθουσιασμός για τις στρατιωτικές επιτυχίες») γεγονός που αναθέρμανε την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος και βελτίωνε την οικονομία («η ελληνική οικονομία έδινε κάποια σημάδια ανόρθωσης»). Δεύτερον οι νέες περιοχές, όπως αναφέραμε και παραπάνω, ήταν πλούσιες σε γεωργική παραγωγή και επιπλέον διευρυνόταν η αγοραστική δύναμη με την ενσωμάτωση νέων πληθυσμών και επεκτεινόταν το 3 ελληνικό εμπόριο στα νέα εδάφη («η παραγωγική δυνατότητα… και η… επέκταση της εσωτερικής αγοράς…προοιώνιζαν λαμπρό μέλλον»). Από την άλλη μεριά όμως το πρώτο παράθεμα αναφέρει ότι προέκυπταν και κάποια προβλήματα. Καταρχήν πληροφορούμαστε ότι η Ελλάδα «βγήκε υπερχρεωμένη» από τους Βαλκανικούς πολέμους και δεύτερον ο ελληνικός στρατός έπρεπε να βρίσκεται σε πολεμική ετοιμότητα για να προστατέψει τα νέα εδάφη από τους προηγούμενους κατόχους τους που δεν συμφωνούσαν με την συνθήκη του Βουκουρεστίου («τόσο η Τουρκία όσο και η Βουλγαρία δεν θα αποδέχονταν μάλλον τις εδαφικές τους απώλειες»). Η ανάγκη όμως για συνεχή πολεμική ετοιμότητα και οι συνακόλουθες πολεμικές δαπάνες για άμυνα είχαν ισχυρό αρνητικό αντίκτυπο στα οικονομικά της Ελλάδας («Η επέκταση της αμυντικής θωράκισης… καταπονούσε την οικονομία της»). Τα προβλήματα που παραθέτει η πρώτη πηγή έρχεται να συμπληρώσει το κείμενο της δεύτερης πηγής. Σε αντίθεση, θα λέγαμε, με αυτά που αναφέρει το σχολικό εγχειρίδιο ο συγγραφέας της Α.Φραγκιάδης μας πληροφορεί ότι οι νεοαποκτηθείσες περιοχές είχαν χαμηλότερη ανάπτυξη σε σχέση με την Παλαιά (Νότιο) Ελλάδα («η ύπαιθρος…έμοιαζε με την νοτιοελλαδική ύπαιθρο των αρχών του 19ου …αιώνα»). Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε ότι μεταξύ των νέων περιοχών (Ήπειρο και Μακεδονία) αναφέρεται και Θράκη η οποία όμως δεν περιήλθε στην Ελλάδα το 1913 αλλά στην Βουλγαρία μέχρι το 1919. Ως βασικά προβλήματα αυτής της χαμηλής ανάπτυξης στις νέες περιοχές που προσαρτήθηκαν στην Ελλάδα αναφέρονται από την δεύτερη πηγή: (1) Η έλλειψη αποστραγγιστικών και εγγειοβελτιωτικών έργων στα πρώην εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας («εκτεταμένα έλη κάλυπταν τις πεδινές περιοχές»). (2) Οι θανατηφόρες αρρώστιες («η ελονοσία ενδημούσε»). (3) Η δημογραφική έλλειψη («η πληθυσμιακή πυκνότητα ήταν χαμηλή»). (4) Οι οθωμανικοί θεσμοί ιδιοκτησίας και τα τσιφλίκια με συνακόλουθη ύπαρξη κολίγων («κυρίαρχη μορφή ιδιοκτησίας ήταν τα τσιφλίκια») σε συνδυασμό με την κτηνοτροφία που ήταν «ημινομαδική», βουκολικοί πληθυσμοί δηλαδή χωρίς μόνιμη κατοικία. (5) Ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα ήταν ότι το εμπόριο στις περιοχές αυτές γινόταν με πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη και η Αδριανούπολη που ανήκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία και με την προσάρτηση είχε σταματήσει. Επιπλέον οι πληθυσμοί των νεοαποκτηθέντων περιοχών ήταν συνδεδεμένοι πολιτικά (Οθωμανοί υπήκοοι) με την Οθωμανική αυτοκρατορία. («η οικομομία των νέων επαρχιών … ήταν προσανατολισμένη προς τα οικονομικά και πολιτικά κέντρα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας») (6) Τέλος ένα ακόμη πρόβλημα ήταν, όπως αναφέραμε και παραπάνω, η ύπαρξη ισχυρών μειονοτικών ομάδων στις «Νέες Χώρες» (« ένα μωσαϊκό από διαφορετικές φυλετικές και θρησκευτικές ομάδες»). Ως αντιστάθμισμα στα παραπάνω προβλήματα πρέπει να πούμε ότι, όπως αναφέρει το σχολικό εγχειρίδιο (σελ. 46), ένα επιπλέον θετικό στοιχείο που ενισχύει τα οφέλη των Βαλκανικών πολέμων ήταν η ενσωμάτωση της Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα, μιας πόλης με σημαντικό -για τα μέτρα της περιοχής- βιομηχανικό υπόβαθρο και με κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το εργατικό κίνημα. Η μεγάλη πολυεθνική εργατική οργάνωση της πόλης, η Φεντερασιόν, με πρωτεργάτες σοσιαλιστές από την ανοιχτή σε νέες ιδέες εβραϊκή κοινότητα της πόλης, αποτέλεσε σημαντικό δίαυλο για τη διάδοση σοσιαλιστικής και εργατικής ιδεολογίας στη χώρα. Επίλογος Κλείνοντας θα λέγαμε ότι παρά τα προβλήματα η χώρα ήταν έτοιμη να αφιερωθεί στο δύσκολο έργο της ενσωμάτωσης των νέων περιοχών, όταν ξέσπασε, το καλοκαίρι του 1914, ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος που οδήγησε την Ελλάδα σε νέες πολεμικές και πολιτικές περιπέτειες με αποκορύφωμα τη Μικρασιατική καταστροφή το 1922. ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις και αντλώντας στοιχεία από το κείμενο που σας δίνεται παρακάτω, να αναφερθείτε στη συμφωνία της Άγκυρας και ειδικότερα στο ζήτημα εκείνο που προκάλεσε τις αντιδράσεις των προσφύγων. «Εγώ ισχυρίζομαι, κ. βουλευταί, ότι αι περιουσίαι των Ελλήνων ανταλλαξίμων ήσαν ασυγκρίτως μεγαλείτεραι και σπουδαιότεραι από την περιουσίαν των Τούρκων ανταλλαξίμων, αλλ’ ισχυρίζομαι συγχρόνως, ότι είναι όχι απλώς αμφίβολον, αλλά και απίθανον ακόμη, ότι η εκτίμησις των περιουσιών, είτε ατομική, είτε συνολική και συνοπτική, θα έδιδεν αποτελέσματα ενεργητικά υπέρ της Ελλάδος. Έχω καθήκον, βέβαια να σας εξηγήσω που στηρίζεται η αμφιβολία μου αυτή περί του αποτελέσματος του δυνατού μιας εκτιμήσεως. Έν τμήμα μεγάλο της περιουσίας της ελληνικής εν Τουρκία συνίστατο, κύριοι, εις ακίνητον ιδιοκτησίαν αστικήν εις την Σμύρνην και εις τας ελληνικάς πόλεις του βιλαετίου της Σμύρνης, αι οποίαι είχαν συμπαγή ελληνικόν πληθυσμόν. Άλλον σπουδαίον τμήμα της περιουσίας του ελληνισμού εν Τουρκία ήσαν τα καταστήματα τα εμπορικά της Σμύρνης. Άλλο σπουδαίον τμήμα της περιουσίας του ελληνισμού ήτο ο κινητός αυτού πλούτος. Ας εξετάσωμεν, λοιπόν, έν έκαστον των στοιχείων αυτών, από τα οποία απετελείτο η περιουσία ή ο πλούτος του ελληνισμού εν Τουρκία. Τα αστικά ακίνητα της Σμύρνης και της Φιλαδελφείας, της Μενεμένης, όλων των ελληνικών πόλεων, αι οποίαι υπήρξαν θέατρον πολεμικών επιχειρήσεων, και τοιούτον θέατρον υπήρξαν όλα τα μέρη, από τα οποία διήλθεν ο στρατός, όλαι αυταί αι ακίνηται περιουσίαι ενεπρήσθησαν. Παραδόξως δε, κύριοι, επί τόσα έτη δεν είχεν αναγνωσθή η σύμβασις της ανταλλαγής, ούτε η σχετική συνθήκη της Λωζάννης, οπότε ήθελεν εξακριβωθή ότι δια τα εμπρησθέντα κτήματα μετά των εν αυτοίς εμπορευμάτων εν Σμύρνη και δι’ όλα τα άλλα τα εμπρησθέντα ή καταστραφέντα κτήματα εις την ζώνην των επιχειρήσεων, δεν ωφείλετο εκ της συμβάσεως της ανταλλαγής ουδεμία αποζημίωσις εκ μέρους του τουρκικού κράτους. Μόνο εάν η Τουρκία είχε τελικώς ηττηθή εις τον πόλεμον μεταξύ ημών και αυτής, μόνον τότε ήτο δυνατόν να φαντασθώμεν, ότι θα επεβάλλομεν εις την Τουρκίαν την υποχρέωσιν να αποζημιώση τας ζημίας, αι οποίαι υπήρξαν αποτέλεσμα του πολέμου. Αλλ’ η Τουρκία, γνωρίζετε κύριοι, ότι δεν ηττήθη. Δυστυχώς μας ενίκησε, μολονότι από του βήματος τούτου ήκουσα αμφισβητούμενον και το γεγονός τούτο. ... Επομένως, όσον αφορά τα ακίνητα, διότι περί των κινητών θα κάμω μετ’ ολίγον λόγον, τα εμπρησθέντα εις Σμύρνην και τας άλλας πόλεις του εσωτερικού, δια των οποίων διήλθεν ο Στρατός, τα ακίνητα εκείνα, δια τα οποία οι ατυχείς ιδιοκτήται των επίστευον ό,τι τους έλεγον, ότι δηλαδή η Συνθήκη της Λωζάννης προβλέπει περί πλήρους αποζημιώσεως, όσον αφορά λοιπόν τα ακίνητα αυτά δεν υποχρεούτο η Τουρκική Κυβέρνησις να δώση αποζημιώσεις, παρά μόνον κατά την έκτασιν της αξίας των οικοπέδων. Διότι μόνον τα οικόπεδα απέμενον μετά την καταστροφή των επ’ αυτών οικοδομών και όλοι σας είσθε εις θέσιν να γνωρίζετε πόσον μέγαν ποσόν εις την αξίαν των περιουσιών των ανταλλαξίμων αντιπροσώπευεν η πρώην Ελληνική Σμύρνη. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό το οποίον εμείωσε την αξίαν της μεγάλης περιουσίας της εγκαταληφθείσης από τον εν Τουρκία Ελληνισμόν. Θα φέρω ως παράδειγμα την πόλιν των Κυδωνιών. Αύτη είχε πληθυσμόν 32 χιλιάδων περίπου κατοίκων. Υποθέτω ότι θα είχε περίπου 6 χιλιάδας σπίτια, ήτο δε και ακμάζουσα πόλις. Τί θέλετε να βάλωμεν εκεί; Να είπωμεν ότι εκάστη οικία άξιζε καμμιά εκατοσταριά λίρες; Τέσσαρα εκατομμύρια έπρεπε να περιληφθούν εις το ενεργητικόν δια την αξίαν των οικιών των Κυδωνιών. Και ενόμιζεν ο κόσμος ότι με 4 εκατομμύρια λίρες θα επιστωνόμεθα δια την αξίαν των ακινήτων αυτών. Και όμως ηξεύρετε, κύριοι, ότι αν βάλετε εις την τσέπην όχι 4 εκατομμύρια λίρες, αλλά 4 χιλιάδες λίρες και πάτε εις τας Κυδωνίας, θα ημπορέσετε να τας εξαγοράσετε, διότι αι Κυδωνίαι σήμερον είναι έρημος πόλις κατοικουμένη μόνον από το 1/10 του άλλοτε πληθυσμού των. Ενθυμηθήτε την σημερινήν αξίαν των οικιών εις την Ύδραν δια να αντιληφθήτε τι σημαίνει αυτό.» [Απόσπασμα ομιλίας του Ελευθέριου Βενιζέλου στη Βουλή (25 Ιουνίου 1930), σχετικά με την ελληνοτουρκική συμφωνία.] Απάντηση: Εισαγωγή – ένταξη στο ιστορικό πλαίσιο: Μετά την υπογραφή της Σύμβασης ανταλλαγής πληθυσμών και της Συνθήκης ειρήνης της Λοζάνης, οι σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία δοκιμάζονταν κατά διαστήματα από εντάσεις, καθώς ζητήματα όπως ήταν η αποζημίωση των ανταλλαξίμων, αλλά και η ερμηνεία του όρου «εγκατεστημένοι» (etablis) σχετικά με τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης που εξαιρούνταν από την ανταλλαγή, δημιουργούσαν έντονες προστριβές. Έτσι, οι πολιτικοί που διαδέχτηκαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο, υπέγραψαν, ύστερα από διαπραγματεύσεις, τον Ιούνιο του 1925 τη Σύμβαση της Άγκυρας και το Δεκέμβριο του 1926 τη Συμφωνία των Αθηνών. Αυτές ρύθμιζαν τα επίμαχα θέματα, όμως δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Τα στοιχεία που δίνονται από το βιβλίο: Τον Αύγουστο του 1928 το κόμμα των Φιλελευθέρων κέρδισε τις εκλογές φέρνοντας τον Ελευθέριο Βενιζέλο ξανά στην πρωθυπουργία και σχεδόν αμέσως η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε διαπραγματεύσεις που κράτησαν δύο χρόνια. Ο Ελ. Βενιζέλος επιθυμούσε τη διευθέτηση των οικονομικών διαφορών και την αναγνώριση του εδαφικού καθεστώτος μεταξύ των δύο χωρών. Όμως, σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης με την Τουρκία, εμπόδιο στεκόταν η έντονα αρνητική στάση των προσφύγων. Στις 10 Ιουνίου 1930 υπογράφηκε η Συμφωνία της Άγκυρας που αποτελούσε το οικονομικό σύμφωνο μεταξύ των δύο χωρών. Τα κυριότερα σημεία του ήταν: - Ρύθμισε το ζήτημα των Ελλήνων ορθοδόξων της Κωνσταντινούπολης και των μουσουλμάνων της Θράκης, καθώς και των «φυγάδων». - Όριζε ότι οι ανταλλάξιμες μουσουλμανικές περιουσίες στην Ελλάδα και οι ελληνικές στην Τουρκία περιέρχονταν στην κυριότητα του Ελληνικού και Τουρκικού Δημοσίου, αντίστοιχα. - Προέβλεπε αμοιβαία απόσβεση των οικονομικών υποχρεώσεων μεταξύ των δύο χωρών. Η συμφωνία ολοκληρώθηκε στις 30 Οκτωβρίου του ίδιου έτους με το Σύμφωνο φιλίας, ουδετερότητας και διαιτησίας, το Πρωτόκολλο για τον περιορισμό των ναυτικών εξοπλισμών και τη Σύμβαση εμπορίου, εγκατάστασης και ναυτιλίας. Με την τελευταία αυτή σύμβαση δόθηκε η δυνατότητα στους υπηκόους του καθενός από τα δύο κράτη να ταξιδεύουν ή να εγκαθίστανται (με κάποιους περιορισμούς) στο έδαφος του άλλου κράτους. Οι μεταγενέστερες εξελίξεις έδειξαν ότι οι προσδοκίες από τη λύση που δόθηκε σε κάποια ζητήματα με τις ελληνοτουρκικές συμφωνίες του 1930 διαψεύστηκαν. Βέβαια, για ένα μεγάλο διάστημα δεν σημειώθηκαν τριβές μεταξύ των δύο κρατών και δεν αμφισβητήθηκαν τα μεταξύ τους σύνορα. Αυτό ήταν και η βασική επιδίωξη του Έλληνα πρωθυπουργού. Ο συμψηφισμός όμως των ανταλλάξιμων, ελληνικών και μουσουλμανικών περιουσιών, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων ανάμεσα στους πρόσφυγες. Με τη συμφωνία αυτή η κατά πολύ μεγαλύτερη περιουσία των ανταλλάξιμων Ελλήνων ορθοδόξων της Τουρκίας εξισώθηκε με την αντίστοιχη περιουσία των μουσουλμάνων της Ελλάδας. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την παρακράτηση του 25% της προκαταβολής της αποζημίωσης από την Εθνική Τράπεζα και της άρνησης διακανονισμού των προσφυγικών χρεών, απομάκρυνε τμήμα του προσφυγικού κόσμου από την εκλογική βάση του κόμματος των Φιλελευθέρων και συνέβαλε στην ήττα του στις εκλογές του 1932 και του 1933. Παράθεση πληροφοριών από την πηγή και συσχέτισή τους με τα στοιχεία του βιβλίου: Σε ό,τι αφορά το κρίσιμο ζήτημα του συμψηφισμού των περιουσιών των ανταλλαξίμων, που εφαρμόστηκε με τη Συμφωνία της Άγκυρας και εύλογα προκάλεσε την αντίδραση των προσφύγων, έχουμε την ευκαιρία να δούμε τον τρόπο με τον οποίο επιχείρησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος να αιτιολογήσει τη σχετική του απόφαση. Σύμφωνα, λοιπόν, με την ομιλία του τότε Πρωθυπουργού, αν και ήταν προφανές πως η περιουσία των Ελλήνων ανταλλαξίμων ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη των Τούρκων, δεν μπορούσε κάτι τέτοιο να προκύψει από κάποια επίσημη εκτίμηση, διότι η πραγματική αξία των Ελληνικών περιουσιών είχε μειωθεί δραστικά λόγω των πολεμικών επιχειρήσεων που έλαβαν χώρα στις εκεί περιοχές. Ειδικότερα, ο Ελευθέριος Βενιζέλος επισημαίνει πως τα ακίνητα των Ελλήνων (σπίτια και εμπορικά καταστήματα) κάηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, και πως σύμφωνα με τη συνθήκη της Λοζάνης οι Τούρκοι δεν είχαν καμία υποχρέωση να καταβάλουν αποζημίωση για τα ακίνητα εκείνα που είχαν καεί ή με άλλο τρόπο καταστραφεί ως συνέπεια του πολέμου. Ας μην ξεχνάμε πως ο πόλεμος αυτός ήταν μια επεκτατική απόπειρα των Ελλήνων, ένας επιθετικός πόλεμος, στον οποίο ηττήθηκαν, και άρα κάθε συνθήκη που υπέγραψαν την υπέγραψαν ως ηττημένοι, χωρίς περιθώρια πολλών αξιώσεων. Αν, όπως σχολιάζει ο Ελευθέριος Βενιζέλος, οι Έλληνες είχαν κερδίσει τον πόλεμο, τότε ίσως θα μπορούσαν ως νικητές να αναγκάσουν τους Τούρκους σε αποζημιώσεις για τις καταστροφές των ελληνικών περιουσιών. Επομένως, οι Έλληνες της Μικράς Ασίας αδίκως προσδοκούσαν πλήρη αποζημίωση για τα κατεστραμμένα ακίνητά τους, αφού κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν από τη Συνθήκη της Λοζάνης. Εκείνο που θα μπορούσαν να περιμένουν ήταν αποζημίωση μόνο για την αξία του οικοπέδου, για ό,τι δηλαδή είχε απομείνει μετά την καταστροφή. Ωστόσο και πάλι υπήρξε μια ουσιαστική παρανόηση απ’ τη μεριά των Ελλήνων, καθώς η αξία των οικοπέδων δεν ήταν πια εκείνη που είχαν πριν από τον πόλεμο. Οι κάποτε ακμάζουσες πόλεις είχαν καταστραφεί και ερημωθεί, γεγονός που έριχνε κατακόρυφα την αξία των εκεί οικοπέδων. Παρακολουθώντας την επιχειρηματολογία του Ελευθέριου Βενιζέλου διαπιστώνουμε την προσπάθειά του να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις που δημιούργησε η απόφαση του συμψηφισμού καταφανώς άνισων περιουσιών, με την επισήμανση των παραγόντων εκείνων που μείωναν την αξία της ελληνικής περιουσίας. Αν και ήταν εύλογη η αντίδραση των προσφύγων σε μια τέτοια απόφαση, δεν θα πρέπει ωστόσο να μας διαφεύγει πως ο τότε Πρωθυπουργός απέβλεπε σε στόχους εθνικά επωφελέστερους απ’ τις τυχόν αποζημιώσεις. Συμπέρασμα: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος βλέποντας πως όλες οι προηγούμενες συνθήκες με τους Τούρκους παρέμεναν αδρανείς και ανεφάρμοστες, αφήνοντας περιθώρια συνεχών προστριβών με τη γείτονα χώρα, θεώρησε αναγκαίο να προχωρήσει σε γενναίες υποχωρήσεις προκειμένου να επιτύχει την προσδοκώμενη συμφιλίωση με την Τουρκία, και τη συνεπαγόμενη διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας. Έτσι, παρά τη δυσαρέσκεια που θα προκαλούσε στους πρόσφυγες, δέχτηκε να συμψηφίσει τις περιουσίες τους μ’ εκείνες των Τούρκων ανταλλαξίμων, έστω κι αν γνώριζε πόσο μεγάλη ήταν η μεταξύ τους απόκλιση. Προκειμένου, μάλιστα, να λάβει τη σχετική έγκριση από τη Βουλή φρόντισε να υποστηρίξει πως η αξία των ελληνικών περιουσιών είχε μειωθεί δραστικά λόγω των πολεμικών γεγονότων, μη διστάζοντας να υπενθυμίσει πως ήταν αναμενόμενο οι Έλληνες να πληρώσουν το τίμημα αυτού του πολέμου, αφού ηττήθηκαν. Αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις και αντλώντας στοιχεία από το κείμενο που σας δίνεται παρακάτω, να αναφερθείτε στους πρώτους διωγμούς που υπέστησαν οι Έλληνες της Ανατολικής Θράκης και ιδίως της Δυτικής Μικράς Ασίας. «Ανταποκριτής των “Καιρών” του Λονδίνου, παρακολουθήσας εκ του σύνεγγυς τα συμβάντα, επιστέλλει τα επόμενα, σχετικά προς το πρόγραμμα των Νεοτούρκων, τεθέν εν ισχύϊ κατά τον τελευταίον καιρόν προς καταστροφήν των ελληνικών πληθυσμών: «Η εις την κωμόπολιν, λέγει προς τοις άλλοις, Κάτω Παναγιά, 4 μίλια βορείως του Τσεσμέ, εγκατάστασις του επήλυδος μουσουλμανικού στοιχείου υπήρξεν υποδειγματική του συστήματος, το οποίον εννοεί να εφαρμόση εις βάρος του ελληνικού πληθυσμού η παραπαίουσα νεοτουρκική πολιτική. Μόλις απεβιβάσθησαν οι Μουσουλμάνοι πρόσφυγες εις την ξηράν, προσεκλήθη αμέσως ο πρόκριτος της κωμοπόλεως, ο οποίος και διετάχθη αποτόμως να ετοιμάση καταλύματα δια τους νεοελθόντας. Πανικός επηκολούθησεν αμέσως μεταξύ των κατοίκων, οι οποίοι εντός δύο ημερών εγκατέλειψαν όλοι –περί τας τέσσαρας χιλιάδας ψυχών- τας εστίας των, διαπεραιωθέντες εις Χίον. Χαρακτηριστικόν είναι, ότι ουδεμία βιαιοπραγία εγένετο εκ μέρους των Μουσουλμάνων προσφύγων. Απλώς μόνον εισήλθον εις την κωμόπολιν, έλαβον κατοχήν των οικιών και εγκατεστάθησαν, καταγοητευμένοι αναμφιβόλως εκ της ευρυχωρίας και της κομψότητος των νέων καταλυμάτων. Περιττόν να σημειωθή -εξακολουθεί ο Άγγλος ανταποκριτής- ότι η παρούσα κατάστασις των απορωτέρων τάξεων των Ελλήνων ραγιάδων, των κατοικούντων εις τα διαμερίσματα ταύτα, είναι άκρως θλιβερά. Μέχρι τούδε ήγον ήσυχον βίον, καλλιεργούντες τους μικρούς των αμπελώνας, ή μετερχόμενοι το αλιευτικόν επάγγελμα. Αι πλείσται των γυναικών μεταβαίνουσιν ήδη εις Σμύρνην και εισέρχονται ως υπηρέτριαι εις τας οικίας των πλουσιωτέρων αυτόθι ευρωπαϊκών οικογενειών.» Το τέλος της ανταποκρίσεως έχει ως εξής: «Η εγκατάστασις αύτη Μουσουλμάνων προσφύγων εκ Μακεδονίας εις τα ελληνικά χωρία, τα κείμενα επί της ασιατικής ακτής, και κυρίως εις εκείνα, άτινα ευρίσκονται απέναντι της Χίου και της Μυτιλήνης, φαίνεται ότι αποτελεί την πρακτικήν εφαρμογήν γενικού πολιτικού προγράμματος, το οποίον τελευταίως παρεδέχθη η τουρκική Κυβέρνησις. Πάσαι αι μέχρι τούδε ενδείξεις τείνουν ν’ αποδείξουν, ότι σκοπός των Νεοτούρκων είναι να παρενθέσουν φραγμόν μεταξύ των Νήσων και των ασιατικών μεσογείων υπό μορφής συμπαγούς μουσουλμανικού πληθυσμού καθ’ όλην την έκτασιν της παραλιακής γραμμής. Το τοιούτον, κατά την γνώμην επιφανών Τούρκων, θα συντελέση εις το να καταπαύση, ή τουλάχιστον να ελαττωθή σημαντικώς η πανελλήνιος προπαγάνδα (;), η οποία επί έτη διεξήγετο εις τα μέρη ταύτα, λαβούσα επ’ εσχάτων καταπληκτικήν επίτασιν συνεπεία της γειτνιάσεως των ήδη ελληνοκρατούμενων νήσων Χίου και Μυτιλήνης. Οι προπαγανδισταί εύρον πάντοτε μεταξύ του πληθυσμού των Ελλήνων ραγιάδων της παραλίας γόνιμον έδαφος δια τας ενεργείας των. Ήδη πρόκειται ν’ «αποστειρωθή» το έδαφος τούτο και να καταστή δύσκολος, αν μη αδύνατος, η εις το εσωτερικόν διείσδυσις.» [Οι διωγμοί των Ελλήνων εν Θράκη και Μικρασία, αυθεντικαί εκθέσεις και επίσημα κείμενα. Υπό των επιτρόπων των εν Μυτιλήνη Μικρασιατών προσφύγων (1915)] Απάντηση: Εισαγωγή – ένταξη στο ιστορικό πλαίσιο: Η ελληνική παρουσία στη Μικρά Ασία υπήρξε μακραίωνη. Οι πυκνοί κατά την αρχαιότητα και τους βυζαντινούς χρόνους ελληνικοί πληθυσμοί αραίωσαν αισθητά μετά το 12ο αιώνα, κυρίως λόγω των μαζικών εξισλαμισμών. Όμως, κατά το 18ο και 19ο αιώνα ενισχύθηκαν και πάλι με μεταναστεύσεις από τον κυρίως ελλαδικό χώρο. Την περίοδο αυτή, εκτός από την αύξηση του ελληνικού πληθυσμού, σημειώθηκε οικονομική άνοδος των Ελλήνων, πνευματική άνθηση και αξιόλογη κοινοτική και εκπαιδευτική οργάνωση. Σε περιοχές με πυκνό ελληνικό πληθυσμό ιδρύθηκαν κοινότητες, σύλλογοι, σχολεία και ευαγή ιδρύματα με μεγάλη ακτινοβολία. Η εθνική αφύπνιση των Τούρκων, που είχε ξεκινήσει από τα τέλη του 19ου αιώνα, ενισχύθηκε μετά την εδαφική συρρίκνωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο τουρκικός εθνικισμός συνέβαλε στην εχθρική αντιμετώπιση των μειονοτήτων που ζούσαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Στο στόχαστρο βρέθηκαν κυρίως οι Έλληνες και οι Αρμένιοι, καθώς είχαν συγκεντρώσει στα χέρια τους το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου και της βιομηχανίας της χώρας. Η εκκρεμότητα επίσης στο ζήτημα της κατακύρωσης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου στην Ελλάδα επιδείνωσε τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας. Τα στοιχεία που δίνονται από το βιβλίο: Τους πρώτους μήνες του 1914 έγιναν αθρόες μεταναστεύσεις Μουσουλμάνων της Σερβίας, της Βουλγαρίας και της Ελλάδας προς τη Μικρά Ασία, οι οποίες υποκινήθηκαν σε γενικές γραμμές από την τουρκική κυβέρνηση. Αυτό έδωσε το πρόσχημα στην τουρκική κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την επικείμενη είσοδο της Τουρκίας στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, να εκδιώξει τους Έλληνες. Πρώτα θύματα υπήρξαν οι Έλληνες της Ανατολικής Θράκης, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους στις αρχές του 1914. Το Μάιο οι διωγμοί επεκτάθηκαν και στη Δυτική Μικρά Ασία, με το πρόσχημα της εκκένωσης της περιοχής απέναντι από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, για στρατιωτικούς λόγους. Όλη η επιχείρηση έγινε με την καθοδήγηση των Γερμανών, συμμάχων των Τούρκων. Η εκκένωση μεθοδεύτηκε πρώτα με ανθελληνική εκστρατεία του τουρκικού τύπου και καταπίεση των Ελλήνων για να εξαναγκαστούν σε «εκούσια» μετανάστευση. Σε πολλές περιπτώσεις διαπράχθηκαν λεηλασίες και δολοφονίες σε βάρος των Ελλήνων. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο κήρυξε την Ορθόδοξη Εκκλησία σε διωγμό και ανέστειλε τη λειτουργία των εκκλησιών και των σχολείων. Η Ελλάδα αντέδρασε και ανέλαβε διπλωματικές ενέργειες, προκειμένου να αρχίσουν διαπραγματεύσεις για εθελούσια ανταλλαγή Ελλήνων ορθοδόξων της Τουρκίας και Μουσουλμάνων της Ελλάδας. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο μία Μικτή Επιτροπή που θα ρύθμιζε τα σχετικά με την ανταλλαγή, όμως αυτή δεν λειτούργησε, λόγω της εισόδου της Τουρκίας στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, τον Οκτώβριο του 1914. Οι καταπιέσεις που υπέστησαν οι Έλληνες πήραν τις εξής μορφές: · Θεσπίστηκαν έκτακτες επιβαρύνσεις και επιτάξεις ειδών για τις ανάγκες του πολέμου. · Τέθηκαν εμπόδια στις εμπορικές δραστηριότητές τους. · Πληθυσμοί χωριών ή και ευρύτερων περιοχών μετατοπίστηκαν από τις ακτές προς το εσωτερικό της Μικράς Ασίας. · Οι άνδρες άνω των 45 ετών, που δεν στρατεύονταν, επάνδρωσαν τα τάγματα εργασίας. Εκεί πολλοί πέθαναν από κακουχίες, πείνα και αρρώστιες. Όσοι είχαν ηλικία 20-45 ετών μπορούσαν αρχικά να εξαγοράσουν τη στρατιωτική τους θητεία. Όσοι δεν πλήρωσαν χαρακτηρίστηκαν λιποτάκτες. Μετά την κατάργηση της δυνατότητας εξαγοράς της θητείας σημειώθηκαν χιλιάδες λιποταξίες και όσοι συνελήφθησαν, εκτελέστηκαν. Οι ενέργειες των Τούρκων προκάλεσαν μεγάλο κύμα φυγής προς την Ελλάδα. Στα σπίτια που εγκατέλειψαν οι Έλληνες, οι τουρκικές αρχές εγκατέστησαν Μουσουλμάνους μετανάστες από τη Σερβία, τη Βουλγαρία, την Αλβανία και την Ελλάδα. Παράθεση πληροφοριών από την πηγή και συσχέτιση με τα στοιχεία του βιβλίου: Σύμφωνα με τον ανταποκριτή της αγγλικής εφημερίδας «The Times», η συντονισμένη προσπάθεια μεταφοράς μουσουλμανικών πληθυσμών από τη Μακεδονία στα παράλια μέρη της Μικράς Ασίας, και ιδίως σε αυτά που βρίσκονταν απέναντι από τη Χίο και τη Μυτιλήνη, αποσκοπούσε στο να ενισχύσει το μουσουλμανικό στοιχείο των εκεί περιοχών, και να θέσει έτσι ένα σημαντικό φραγμό μεταξύ των Ελλήνων που βρίσκονταν στα νησιά κι εκείνων που βρίσκονταν στα παράλια της Μικράς Ασίας. Οι Τούρκοι θεωρούσαν πως οι Έλληνες, και ιδίως εκείνοι των νησιών, ασκούσαν προπαγανδιστική επιρροή στους απέναντι ελληνικούς πληθυσμούς, μεταφέροντας προφανώς την ιδέα μιας πιθανής απελευθέρωσής τους απ’ την τουρκική κυριαρχία. Όπως γνωρίζουμε, μάλιστα, η δράση αυτή καλύφθηκε με το πρόσχημα πως η εκκένωση των περιοχών γινόταν για στρατιωτικούς λόγους, μιας και η χώρα επρόκειτο να συμμετάσχει σε πολεμικές επιχειρήσεις. Το σχέδιο, λοιπόν, των Νεότουρκων, όπως το παρουσιάζει ο Άγγλος δημοσιογράφος, ήταν να δημιουργήσουν ένα προπέτασμα συμπαγούς μουσουλμανικού πληθυσμού στα παράλια, επιδιώκοντας την τουρκοποίηση των εκεί οθωμανικών εδαφών και την παρεμπόδιση της αλληλεπίδρασης των γειτνιαζόντων ελληνικών πληθυσμών. Προκειμένου, μάλιστα, να επιτύχουν οι Τούρκοι το στόχο τους προσπάθησαν να εκδιώξουν τους ελληνικούς πληθυσμούς, όχι κατ’ ανάγκη με βίαιο τρόπο, ίσως για ν’ αποφύγουν πιθανές κατηγορίες άλλων κρατών σχετικά με τη δράση τους. Έτσι, όπως προκύπτει κι από τη μαρτυρία του Άγγλου ανταποκριτή, σε ορισμένες περιπτώσεις η παρουσία και μόνο των Μουσουλμάνων προσφύγων ήταν αρκετή για να οδηγήσει τους ελληνικούς πληθυσμούς σε ταχύτατη απομάκρυνση απ’ τις εστίες τους, χωρίς να υπάρξει απ’ τη μεριά των Μουσουλμάνων καμία πράξη βίας. Διαπιστώνουμε, επομένως, ότι ο Άγγλος ανταποκριτής εστιάζει περισσότερο στην προσπάθεια των Τούρκων να παρεμποδίσουν την εξάπλωση της ελληνικής «προπαγάνδας»∙ του μηνύματος δηλαδή της αποδέσμευσης από τον τουρκικό έλεγχο. Ενώ παραγνωρίζει τους οικονομικούς λόγους, όπως και την έξαρση του τουρκικού εθνικισμού. Επειδή, μάλιστα, η δική του μαρτυρία αφορά μια περιοχή ελάχιστα ανεπτυγμένη, αναφέρεται σε οικονομικά ασθενείς ελληνικούς πληθυσμούς, οι οποίοι σαφώς δεν αποτελούσαν επίφοβο οικονομικό αντίπαλο για τους Τούρκους. Συνάμα, στη δική του μαρτυρία παρουσιάζεται μια εντελώς αναίμακτη εκδίωξη Ελλήνων, όπου δεν ασκήθηκε καμία μορφή βίας, σε αντίθεση με άλλες μαρτυρίες όπου γίνεται λόγος για τη διάπραξη λεηλασιών και δολοφονιών. Συμπέρασμα: Οι Τούρκοι, υπό την καθοδήγηση των Γερμανών συμμάχων τους και εν όψει της συμμετοχής τους στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, θέλησαν να ισχυροποιήσουν την παρουσία του μουσουλμανικού στοιχείου στα παράλια της Μικράς Ασίας, τόσο για να επανακτήσουν τον οικονομικό έλεγχο της περιοχής, όσο και για να αποδυναμώσουν την ελληνική παρουσία -και άρα πιθανές ταραχές- στο τουρκικό έδαφος. Ήδη, οι Έλληνες είχαν υπό τον έλεγχό τους τα νησιά του Αιγαίου -έστω κι αν δεν τα είχαν προσαρτήσει επίσημα-, και η ιδέα της αποτίναξης του τουρκικού ελέγχου ίσως περνούσε και στους Έλληνες της Μικράς Ασίας. Η «πανελλήνια προπαγάνδα» θα μπορούσε εν δυνάμει να προκαλέσει ανεπιθύμητες αναστατώσεις στην Τουρκία, η οποία πολύ πρόσφατα (Βαλκανικοί Πόλεμοι) είχε χάσει σημαντικά ευρωπαϊκά εδάφη. Έτσι, προκειμένου να διασφαλίσει την απρόσκοπτη συμμετοχή της στον νέο πόλεμο, και θέλοντας συνάμα να δώσει μιαν απάντηση στην ελληνική νίκη των προηγηθέντων πολέμων, προχώρησε σε συστηματικές διώξεις του ελληνικού στοιχείου από τα εδάφη της. ΤΡΙΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Θέμα: Αφού λάβετε υπόψη σας τις ιστορικές σας γνώσεις και τις πληροφορίες του ιστορικού παραθέματος που ακολουθεί, να παρουσιάσετε τα προβλήματα που σχετίζονταν με το ζήτημα της μεγάλης γαιοκτησίας στην Ελλάδα στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αι. Το καθεστώς των τσιφλικιών, ιδιαίτερα στις σιτοπαραγωγικές περιοχές της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, είχε αποδειχθεί πολλαπλά ασύμφορο και το γεγονός αυτό ήταν εμφανές πολύ πριν από τη μεταρρυθμιστική νομοθεσία του Βενιζέλου. Η ως τότε διατήρησή του δεν είχε σχέση με την οικονομική του λειτουργικότητα, αλλά με την πολιτική ισχύ των μεγάλων γαιοκτημόνων. Οι υψηλοί προστατευτικοί δασμοί εξασφάλιζαν σ’ αυτούς ακριβώς τους γαιοκτήμονες- σιτοπαραγωγούς, σε εκείνους δηλαδή που είχαν σημαντικά εμπορεύσιμα πλεονάσματα, καθεστώς μονοπωλιακών περίπου προνομίων, με αποτέλεσμα τη σταθερή αύξηση της τιμής των προϊόντων τους, τη μειωμένη παραγωγικότητα της γης τους... και τον τεχνητό πολλές φορές περιορισμό του συνόλου της σιτικής παραγωγής. Η Ελλάδα αναγκαζόταν έτσι να δαπανά σημαντικά ποσά συναλλάγματος για τις εισαγωγές ξένων σιτηρών, που αντιπροσώπευαν πριν από τον πόλεμο ποσοστό μεγαλύτερο του 40% επί της συνολικής αξίας του ελληνικού εισαγωγικού εμπορίου. Αποτέλεσμα της πολιτικής τους επιρροής εξάλλου ήταν και η εξαιρετικά χαμηλή συμμετοχή τους στα φορολογικά έσοδα του κράτους. Η αγροτική μεταρρύθμιση του 1917 συνεπώς ήταν αναγκαία, όχι μόνο για λόγους που είχαν σχέση με το ισοζύγιο του εξωτερικού εμπορίου, αλλά και σύμφωνη με τη γενικότερη λογική του αναπτυσσόμενου καπιταλιστικού τρόπου οργανώσεως της παραγωγής... Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος ΙΕ σελ. 296, Εκδοτική Αθηνών. ΑΠΑΝΤΗΣΗ Το ζήτημα της μεγάλης γαιοκτησίας στην Ελλάδα αποτέλεσε αιτία πολλαπλών προβλημάτων και πηγή εντάσεων από τα τέλη του 19ου αιώνα ως τις αρχές του 20ου. Στον ελληνικό χώρο, το πρόβλημα της έγγειας ιδιοκτησίας δεν γνώρισε τις εντάσεις που παρατηρήθηκαν σε άλλα ευρωπαϊκά ή βαλκανικά κράτη. Η προοδευτική διανομή των εθνικών γαιών που προέκυψαν από τον επαναστατικό αγώνα του 1821-1828 δημιούργησε πλήθος αγροτών με μικρές ή μεσαίες ιδιοκτησίες. Σα λίγα εναπομείναντα «τσιφλίκια» στην Αττική και την Εύβοια δεν προκαλούσαν ιδιαίτερο πρόβλημα. Αργότερα όμως, η διεύρυνση του ελληνικού κράτους με τα Επτάνησα (1864), την Άρτα και τη Θεσσαλία (1881) έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της μεγάλης ιδιοκτησίας. Σα «τσιφλίκια» της Θεσσαλίας αγοράστηκαν από πλούσιους Έλληνες του εξωτερικού οι οποίοι, πέρα από το γεγονός ότι διατήρησαν τον αναχρονιστικό θεσμό των κολίγων, άσκησαν πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις για να κερδοσκοπήσουν από την παραγωγή του σιταριού. Επιδίωξαν δηλαδή την επιβολή υψηλών δασμών στο εισαγόμενο από τη Ρωσία σιτάρι, ώστε να μπορούν να καθορίζουν όσο το δυνατόν υψηλότερες τιμές για το εγχώριο, προκαλώντας μάλιστα μερικές φορές και τεχνητές ελλείψεις. Ανάλογες είναι και οι πληροφορίες που καταγράφονται στο απόσπασμα από την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Τονίζεται η μεγάλη πολιτική επιρροή των μεγαλογαιοκτημόνων, στην οποία οφείλεται κατά κύριο λόγο η διατήρηση του «πολλαπλά ασύμφορου» καθεστώτος των τσιφλικιών ως τη δεύτερη δεκαετία του 20ου αι. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, οι τσιφλικάδες απολάμβαναν, χάρη στους προστατευτικούς δασμούς που επέβαλαν, «καθεστώς μονοπωλιακών περίπου προνομίων» στην παραγωγή και το εμπόριο του σιταριού. Έτσι, σύμφωνα με την πηγή, είχαν τη δυνατότητα να αυξάνουν σταθερά τις τιμές των προϊόντων τους, μειώνοντας τη συνολική παραγωγή τους. Επιπρόσθετα, ο συντάκτης της πηγής αναφέρεται στις επιπτώσεις της κερδοσκοπικής πρακτικής των μεγαλογαιοκτημόνων στην ελληνική οικονομία. Συγκεκριμένα, εξαιτίας της εσκεμμένης μείωσης της εγχώριας παραγωγής, η εισαγωγή σιτηρών ξεπερνούσε το 40% του συνόλου των ελληνικών εισαγωγών, με αποτέλεσμα η χώρα να έχει μεγάλες απώλειες σε συνάλλαγμα. Σημειώνεται επίσης ότι οι μεγαλογαιοκτήμονες πλήρωναν ελάχιστους φόρους και επομένως η συνεισφορά τους στα κρατικά έσοδα ήταν ασήμαντη. Οι πρακτικές αυτές δημιούργησαν εντάσεις και οδήγησαν στην ψήφιση νόμων το 1907, οι οποίοι επέτρεπαν στην εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση να απαλλοτριώνει μεγάλες ιδιοκτησίες, ώστε να μπορεί να τις διανέμει σε ακτήμονες. Η εφαρμογή τους αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση και οι τριβές που προκλήθηκαν προκάλεσαν συγκρούσεις, η πιο σημαντική από τις οποίες έγινε στο χωριό Κιλελέρ (1910). Οι εξελίξεις προχώρησαν αργά μέχρι το τέλος των Βαλκανικών πολέμων (1913), οπότε το ζήτημα έγινε πιο περίπλοκο, καθώς μέσα στα νέα όρια της χώρας υπήρχαν πλέον και μουσουλμάνοι ιδιοκτήτες μεγάλων εκτάσεων. Το 1917 η αγροτική μεταρρύθμιση του Βενιζέλου θα συμβάλει αποφασιστικά στην κατάργηση της μεγάλης ιδιοκτησίας στην Ελλάδα. Στο κείμενο της πηγής γίνεται εμφατικά λόγος για την αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης, όχι μόνο για τη βελτίωση του ελληνικού εμπορικού ισοζυγίου, αλλά και επειδή ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις του «αναπτυσσόμενου καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της παραγωγής».
Συνταγή για 30 λουκουμάδες . ΥΛΙΚΑ: 2 ποτήρια χλιαρό νερό 2 φακελάκια ξερή μαγιά 1/2 ποτήρι καλαμποκέλαιο 5 κ.σ. ζάχαρη 1 κιλό αλεύρι γ. ο. χρήσεις 1 βανίλια λίγο ξύσμα πορτοκαλιού ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Ανακατεύουμε όλα τα υλικά σε μια λεκάνη και αφήνουμε τη ζύμη να φουσκώσει για 2 ώρες. Ο όγκος της θα τριπλασιαστεί! Ανοίγουμε με τον πλάστη τη ζύμη σε πάχος 1 με 1,5 δάχτυλο και την κόβουμε με στρογγυλό κουπάτ ή ποτήρι. Έπειτα, κάνουμε και την εσωτερική τρύπα του λουκουμά, με ένα καπάκι από μπουκάλι. Αφήνουμε για μισή ώρα τους λουκουμάδες να φουσκώσουν σε ένα ταψί στρωμένο με λαδόκολλα και έπειτα τους τηγανίζουμε σε μέτρια φωτιά, έως ότου ροδίσουν. Μεταφέρουμε τους λουκουμάδες σε απορροφητικό χαρτί, έτσι ώστε να αφήσουν το περιττό λάδι και όσο είναι ακόμη ζεστοί, τους βουτάμε σε ζάχαρη με λίγη κανέλα. Καλή σας όρεξη !!!
ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ
Πριν προχωρήσω στο υπόλοιπο μπλαμπλά, θα ήθελα να διευκρινίσω εξαρχής ότι αυτός ο όρος, το “λέττερειν”, δεν είναι δόκιμος, δηλαδή δεν υπάρχει στα λεξικά. Ακόμα. (Tρρρρέμε Μπαμπινιώτη). Είναι μία λέξη που εφηύρα εγώ, ελλείψει ακριβούς ελληνικής μετάφρασης της αγγλικής “lettering”. Τί είναι το lettering Το lettering είναι, με δύο λέξεις, η ζωγραφική γραμμάτων. Δηλαδή, είναι [...]
Οι παπούλες ή ψαρές ή καμπυλιές. (Lathyrus ochrus) Είναι ένα είδος από τα 39 του Λαθουριού. Λέγονται και κρητικά μαρούλια. Καλλιεργήσιμ...
Αφορμή για την ενασχόληση με το συγκεκριμένο θέμα δόθηκε όταν πολλά παιδιά κάθε πρωί ερχόταν στο σχολείο με ένα βιβλίο για δεινόσαυρους για να το διαβάσουμε στα άλλα παιδιά. Αφού το ενδιαφέρον ήταν επαναλαμβανόμενο και από τα υπόλοιπα παιδιά η Νηπ/γός προέβει σε ερωτήσεις διάφορες που αφορούσαν τους δεινόσαυρους και το τι γνώριζαν για το συγκεκριμένο θέμα.Οι απόψεις συγκεχυμένες...ζούσαν και άνθρωποι με τους δεινόσαυρους...έχουν δει αληθινούς στην τηλεόραση..έτσι ξεκινήσαμε μια ερευνητική ενασχόληση με το θέμα αυτό.Καταγράψαμε λοιπόν τι θέλουμε να μάθουμε για τους δεινόσαυρους και έπειτα η Νηπ/γός τα αποτύπωσε σε έναν εννοιολογικό χάρτη. Στην συνέχεια χωριστήκαμε σε δύο ομάδες(φυτοφάγοι και σαρκοφάγοι δεινόσαυροι) ,αποφασίσαμε να βρούμε ανάλογες πληροφορίες με την βοήθεια των γονιών.Αφού συγκεντρώσαμε αρκετό υλικό φτιάξαμε μια γωνιά όπου αρχικά τοποθετήσαμε τους πλαστικούς δεινόσαυρους-παιχνίδια και κατασκευάσαμε ένα δάσος μαζί με έντυπο υλικό όπου τα παιδιά στις ελεύθερες δραστηριότητες τους επισκέπτονται και συμβουλεύονται. Στην συνέχεια το κάθε παιδί έπρεπε να παρουσιάσει τις πληροφορίες που έφερε στα υπόλοιπα παιδιά.... Η κάθε μια ομάδα έπειτα χώρισε τους δεινόσαυρους ανά κατηγορία(φυτοφάγους,σαρκοφάγους) μαθαίνοντας συνάμα και τα ονόματά τους αλλά και τις ιδιαιτερότητες του καθενός. Κατασκεύασαν με τουβλάκια τον δικό τους μεγάλο και μικρό δεινόσαυρο.... με πλαστελίνη.............. \ τον ζωγράφισαν...... χρησιμοποιώντας το λογισμικό kidspiration έκαναν ομαδοποιήσεις με τις κατηγορίες .... αντιστοιχίσεις (πρώτο γράμμα του δεινόσαυρου με την εικόνα του..) Ζωγράφισαν τον δικό τους δεινόσαυρομε το λογισμικό tuxpaint στον υπολογιστή..... Εξοικοιώθηκαν με ΑΙΝΊΓΜΑΤΑ..... με σταυρόλεξα.... με αντιστοιχίσεις.... προσπαθήσαμε να καταλάβουμε την διαφορά σε μέγεθος από έναν άνθρωπο...βρήκαμε από το διαδίκτυο πληροφορίες για την πατούσα του βραχιόσαυρου(1,20 *0,90) ...την μετρήσαμε με μέτρο σε χαρτόνι και κάναμε το περίγραμμά της...έπειτα μετρήσαμε την πατούσα ενός παιδιού.Μετρήσαμε πόσες πατούσες του παιδιού χωράει η πατούσα του δεινόσαυρου..(περίπου 48)...οι δικές μας ήταν 37 σύνολο...άρα διαπίστωσαν ότι μας χωράει όλους ! στην συνέχεια το κάθε παιδί μέτρησε την δική του και την έκοψε... τις αρχειοθετήσαμε ...από την μεγαλύτερη στην μικρότερη και το αντίστροφο... Πλαστικοποιήσαμε τα οστά του δεινοσαύρου και τα ταξινομήσαμε από το μικρότερο στο μεγαλύτερο και αντίστροφα αλλά και από το πιο λεπτό στο πιο χοντρό... Τα ομαδοποιήσαμε σε σύνολα μετρήσαμε τα λεπτά ..... και τα πιο χοντρά..... Γίναμε παλαιοντολόγοι και τα ανακαλύψαμε έξω στην αυλή σκάβοντας.... Στην συνέχεια ζωγραφίσαμε μια ομαδική και τοποθέτησε ο καθένας τον δικό του δεινόσαυρο... Παρακολουθήσαμε σχετικά βίντεο στο Υutube.... Περιηγηθήκαμε σε μουσείο .... Μερικοί δεινόσαυροι......με τα ονόματά τους..
ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ
Η πρώτη μας χρεοκοπία, γνήσια χρεοκοπία σαν ελληνικό κράτος, συνέβη στα 1827. Η πρώτη πράξη που έκανε ο κυβερνήτης τότε ήταν να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λεγόμενων "δανείων ανεξαρτησίας" που ούτε δάνεια ήταν, ούτε για την ανεξαρτησία της χώρας δόθηκαν και το πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 που συνέταξαν οι μεγάλες δυνάμεις, ερήμην φυσικά των Ελλήνων, προσδιόριζε με το άρθρο 6 ότι οι μεγάλες δυνάμεις επειδή ακριβώς τους χρωστάνε οι Έλληνες μπορούν να μπαίνουν όποτε γουστάρουν στη χώρα και να κάνουν ότι γουστάρουν σ' αυτή τη χώρα. Η δεύτερη χρεοκοπία έσκασε στα 1843. Εκεί έγινε και η εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 που διεκδικήθηκε σύνταγμα. Επειδή όμως το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να πληρώσει ή να έρθει σε διευθέτηση με τους χρηματιστές του, του επιβλήθηκε η πρώτη κατοχή (σε απελευθερωμένο ελληνικό κράτος) που είναι η κατοχή του 1853 όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν 15.000 πεζοναύτες στο Πειραιά, ασκήσανε κατοχή επί μια σχεδόν 10ετία που ήταν από τις πιο αιματηρές κατοχές που έζησε ο τόπος και ο λόγος ήταν το δημοσιονομικό, η καταβολή του χρέους στους τοκογλύφους, στις μεγάλες δυνάμεις. Όποιος ξέρει από ιστορία γνωρίζει ότι είχαμε τη δική μας οκτωβριανή επανάσταση τον Οκτώβριο του 1862 όταν εξεγέρθηκε ο λαός, καθάρισε τα κόμματα της κατοχής, το αγγλικό και το γαλλικό, διέλυσε τα πάντα, έδιωξε τον Όθωνα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις ενός νέου συντάγματος, μιας νέας συνταγματικής αρχής, που θεωρήθηκε ως η πλέον δημοκρατική της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Ο λαός πάντα δηλαδή έκανε το χρέος του... Η 3η μεγάλη χρεοκοπία είναι η μόνη γνωστή (που αναφέρεται δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη στα 1893. Πήγε σε διαπραγμάτευση τότε η κυβέρνηση με τους ομολογιούχους, η κυβέρνηση Τρικούπη και ο Τρικούπης έλεγε, "παιδιά τι θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο πράγματα". "Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο". Φυσικά οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος στα 1898. Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή. Οπότε ξεκινάει ένας νέος φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια. Υπό το καθεστώς του ΔΟΕ και της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών που είχε και αυτή αναλάβει την εποπτεία της χώρας χρεοκοπούμε ξανά το 1932. Η χρεοκοπία του 32 είναι του Βενιζέλου, αλλά την επέβαλε ο Τσαλδάρης. Πάλι οι ίδιες ιστορίες, πάλι λιτότητες, κλείσανε τα 2/3 των σχολείων της εποχής εκείνης για να πληρώσουν τους δανειστές, απολύσανε πάνω από τα 2/3 των εκπαιδευτικών της χώρας, οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι της διοίκησης απολύθηκαν, απαγορεύτηκε με την χρήση του ιδιώνυμου η συνδικαλιστική δράση ειδικά στο δημόσιο τομέα, στη δημόσια διοίκηση. Είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε πως γινόταν ο δανεισμός της χώρας: στα 100 χρυσά φράγκα δανείου ο τόκος, το επιτόκιο, έτρεχε στα 100, οι δανειστές όμως κρατούσαν ένα ποσοστό του δανείου, περίπου 20 με 30%, ανάλογα, ως "εγγύηση καλής εκτέλεσης δανείου". Έτσι το δάνειο που εκταμίευε τελικά το κράτος έφτανε να είναι το 50% της αρχικής ονομαστικής αξίας. Στην συνέχεια έφεραν τον βασιλιά, ο βασιλιάς φυσικά εκτέλεσε τις εντολές των Βρετανών και έφερε τη τεταρτο-αυγουστιανή δικτατορία του Μεταξά. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μεταξάς ήταν να πάρει το αποθεματικό του ΙΚΑ, του νεοσύστατου τότε ΙΚΑ, μόλις 3 χρόνια είχε δημιουργηθεί, και ήταν κατάλληλα προικισμένο, πολύ σοβαρά προικισμένο, πολύ καλό, είχε μια πολύ καλή προοπτική. Πήρε επίσης ότι βρήκε στις τράπεζες συν τα αποθεματικά στο δημόσιο ταμείο και πλήρωσε τους Γάλλους και Βρετανούς χρηματιστές. Μετά τον 2ο ΠΠ ήταν παλλαϊκό το αίτημα προς τους συμμάχους, που υποστήριξε και ο πρώτος πρόεδρος της Τραπέζης της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση, ο Ξενοφών Ζολώτας: να μας χαρίσουν ή να μας διαγράψουν τα προπολεμικά χρέη. ''Αν μη τι άλλο, για τη προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων τουλάχιστον διαγράψτε τα χρέη τα προπολεμικά'', έλεγαν. Φυσικά όχι απλά δεν διαγράφτηκαν τα χρέη αλλά μετά από 15 χρόνια απανωτών πιέσεων και άνευ προηγουμένου εκβιασμών, φτάσαμε στο 1964 όπου έγινε η τελική ρύθμιση των προπολεμικών χρεών. Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, υπουργός Οικονομικών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή). Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε. Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι' αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 64 συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά τη ψυχική οδύνη, το πρόβλημα ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές. Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια, Δηλαδή, 1964 και 45 = 2009. Τι έκανε η χούντα στη συνέχεια; Έκανε τη πληρωμή των χρεών αυτών εξωλογιστική. Γι' αυτό εμφανίζεται ότι έχει μικρά ποσοστά χρέους η χούντα. Τα πλήρωνε κάτω από το τραπέζι. Και τα πλήρωσε με 2 βασικούς τρόπους. Οι ξένοι δανειστές μας και οι μεγάλες δυνάμεις που κρύβονταν από πίσω απαίτησαν 2 πράγματα: Πρώτον εκχώρηση ολόκληρου του Αιγαίου την οποία την προετοίμασε προσπαθώντας να επαναφέρει (αυτό που πάει να κάνει τώρα η κυβέρνηση) τον "θεσμό επιφανείας". Είχαν έτοιμες τις συμβάσεις, απλά έπεσε η ιστορία της μεταπολίτευσης και έχασαν αυτό το πράγμα. Και το δεύτερο, με την εκχώρηση της Κύπρου. Υπάρχουν χαρτιά στα αρχεία που δημοσιεύονται αυτή την εποχή όπου η παραχώρηση ή η εκχώρηση ή η τραγωδία της Κύπρου εμπεριείχε και ένα κομμάτι αποπληρωμής προπολεμικού χρέους της Ελλάδας. Δηλαδή σε αντάλλαγμα να μας χαρίσουν ένα κομμάτι του χρέους η χούντα άνοιξε την πόρτα στην τουρκική εισβολή και στο τι συνέβη μετά στην Κύπρο. Μετά την μεταπολίτευση οι κυβερνήσεις φορτώσανε το χρέος αυτό στις δημόσιες επιχειρήσεις. Υπάρχει έκθεση του 1985 που λέει ότι η ΔΕΗ, η τότε κρατική ΔΕΗ, για κάθε 1000 δραχμές που δανειζόταν είχε εσωτερική ανάγκη μόνο τη μια δραχμή. Όλο το υπόλοιπο ήταν απαιτήσεις εξωλογιστικές για πληρωμή χρεών. Την εποχή εκείνη αρχίζουν να δανείζονται ξανά οι κυβερνήσεις για τις δικές τους ανάγκες και ο δανεισμός είναι επαχθέστατος. Για παράδειγμα το 1977 συνάπτεται με όμιλο τραπεζών από τη Γαλλία δάνειο με την ελληνική κυβέρνηση όπου εκτός από τους τρομακτικά τοκογλυφικούς όρους που επιβάλλονται στην Ελλάδα, της επιβάλλονται και οι εξής όροι: Πρώτον. Το πόσες φρεγάτες θα αγοράσει από τη Γαλλία. Δεύτερον. Πόσο όγκο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων θα αγοράσει από τη Lacoste και από τις γαλλικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα φυσικά την καταστροφή της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας γιατί εισάγαμε αυτά που θα μπορούσαμε να παράγουμε οι ίδιοι με έναν αναπτυγμένο κλάδο της βιομηχανίας εκείνη την εποχή. Αργότερα έγιναν και άλλες τέτοιες δανειακές συμβάσεις, η μεγαλύτερη ήταν το 1987 η οποία ήταν με τον όμιλο της Mitsubishi Funds όπου ανάμεσα σε αυτά που μας ζητούσαν να αγοράσουμε, ήταν και τα περίφημα ιαπωνικά προγράμματα της τηλεόρασης, δηλαδή τότε άρχισε η εισβολή των Pokemοn, των Digimon και όλη αυτή την τερατολογία ας πούμε που γενιές επί γενιών ζούνε τα δικά μας παιδιά. Από εκεί και πέρα έχουμε την δημιουργία τεράστιων ελλειμμάτων λόγω της σχέσης μας κυρίως με την ΕΟΚ που τα εκτινάσσει μετά το 1984 αλλά και μιας πολιτικής κυριολεχτικά αθώωσης των υπευθύνων για τη λεηλασία αυτού του τόπου και την καταστροφή της βιομηχανίας μέσω κυρίως των προβληματικών. Μιλάμε για 340 περίπου ή 370 βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας, την αφρόκρεμα της ελληνικής βιομηχανίας και της ελληνικής παραγωγής ευρύτερα. Το ποσό που χρωστάγανε, το πόσο δηλαδή είχαν φορτώσει οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες αυτές τις μεγάλες βιομηχανίες και παραγωγικές επιχειρήσεις κατά μέσο όρο ήταν περίπου 12 φορές το μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών και είχε μετατραπεί σε δανεικά και αγύριστα. Η κυβέρνηση λοιπόν παίρνει όλα τα χρέη αυτά στον προϋπολογισμό, αθωώνει τους παλιότερους ιδιοκτήτες και κρατάει επί μια 10ετία αυτές τις επιχειρήσεις είτε να υπολειτουργούν, είτε χωρίς να λειτουργούν καθόλου, δίνοντας απλά τον μισθό στους εργαζόμενους με αντάλλαγμα την ψήφο. Αυτό από μόνο του εκτίναξε το δημόσιο χρέος, γιατί αυτά με τι λεφτά θα γινόντουσαν; Μόνο με δάνεια. Το αποτέλεσμα είναι να εκτιναχθεί μέσα σε 4 χρόνια στο διπλάσιο το χρέος της χώρας. Με την πρώτη κυβέρνηση ΝΔ μετά το ΠΑΣΟΚ έχουμε την δεύτερη μεγάλη επιτυχία του κ. Μητσοτάκη. Στα 3 χρόνια που είχε την κυβέρνηση, έχει ρεκόρ, πραγματικά παγκόσμιο ρεκόρ, 4πλασιασμού του χρέους, κυριολεκτικά μέσα σε 3 χρόνια σε απόλυτα νούμερα, δηλαδή είναι να τρελαίνεσαι. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ο πρώτος που έκανε τι; Αντί να δανείζεται από το εσωτερικό όπως γινόταν τότε με δραχμικό χρέος από την εσωτερική αγορά, άρχισε να δανείζεται ως επί το πλείστον από τη ξένη αγορά, δηλαδή από τις ξένες αγορές σε σκληρό νόμισμα. Και όπως ήθελα να ξέρετε και θα σας πληροφορήσω, καμία ποτέ, καμία χώρα δεν έχει χρεοκοπήσει από τον εσωτερικό της δανεισμό. Το τρανότερο παράδειγμα είναι η Ιαπωνία με 220% χρέος, το μεγαλύτερο στον κόσμο, αλλά το 92% του χρέους αυτού είναι σε γιεν. Πάντα χρεοκοπείς από τον εξωτερικό δανεισμό. Από το δανεισμό δηλαδή που κάνεις από τις ξένες αγορές σε σκληρό συνάλλαγμα. Παραμονές του ευρώ οι κυβερνήσεις Σημίτη μεθοδεύουν τη μετατροπή ολόκληρου του δημόσιου χρέους και κυρίως του εσωτερικού που μέχρι τότε ήταν περίπου το 80% του δημόσιου χρέους και ήταν δραχμικό, σε εξωτερικό χρέος εκφρασμένο σε σκληρό νόμισμα, το ευρώ. Και ξέρουμε ότι είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις το εσωτερικό χρέος γιατί τέλος πάντων κανένα κράτος δεν έχει χρεοκοπήσει από το εσωτερικό του χρέος, στο δικό του νόμισμα. Χρεοκοπείς πάντα από το εξωτερικό χρέος. Από εκεί και πέρα οι οικονομολόγοι ξέρανε ότι η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει. Είναι υπόθεση συγκυρίας το πότε θα σκάσει το κανόνι. Το δεύτερο που έγινε είναι ότι η οικονομία βίωνε μια απίστευτη κατάσταση μακροχρόνιας κρίσης ρευστότητας όπως λέμε. Δηλαδή άρχισε να εξαφανίζεται το χρήμα από την αγορά. Αν δείτε τα στοιχεία το 2001, το 2002 μέχρι το 2004 που είχαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχαμε κάθε χρόνο μείωση της νομισματικής κυκλοφορίας ενώ το φυσιολογικό ήταν να αυξάνει η νομισματική κυκλοφορία ανάλογα με το ΑΕΠ. Με την αύξηση δηλαδή του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος που παράγει η χώρα, ανάλογα αυξάνει και η νομισματική κυκλοφορία. Αντί γι' αυτό είχαμε μείωση. Τρομακτική ασφυξία. Γιατί; Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εκδίδει το νόμισμα δεν θεωρούσε ότι έπρεπε να μας δώσει περισσότερο νόμισμα. Πως καλύφθηκε αυτό το έλλειμμα νομισματικής κυκλοφορίας; Εμπορικά πλεονάσματα δεν είχαμε, νόμισμα δεν είχαμε. Τι έμενε; Ο δανεισμός. Κάθε χρόνο, μέσα στη 10ετία, κατά μέσο όρο, το "οικονομικόν θαύμα" όπως το ονομάσανε, η "ισχυρή Ελλάς" αναπτυσσότανε κατά 4%, όντως το ποσοστό ήταν εξαιρετικά σημαντικό ακόμα και σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο που ξεχάσανε να μας πουν δημόσια ότι για κάθε 4% άνοδο που είχαμε τότε ο δημόσιος δανεισμός αύξανε 18%. Δηλαδή δανειζόμασταν για να υπάρξει επέκταση του ΑΕΠ. Παράλληλα είχαμε μια οικονομία της οποίας συνθλίφτηκε κυριολεκτικά η παραγωγική της βάση. Φτάσαμε, η αγροτική οικονομία, το υπογραμμίζω, στην Ελλάδα όχι στην Ολλανδία, ή στη Γερμανία ή στη Σουηδία. Στην Ελλάδα. Να έχει συμμετοχή στο ΑΕΠ 3%. Δηλαδή έχουμε λιγότερη συμμετοχή της αγροτικής μας οικονομίας στο ΑΕΠ από ότι έχει η Ολλανδία. Δηλαδή έλεος! Και συμμετοχή της βιομηχανίας και της παραγωγής ευρύτερα μόλις 13%. Όταν ο μέσος όρος παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 35%. Έχουμε μια οικονομία παρασιτικών υπηρεσιών. Μη παραγωγικών παρασιτικών υπηρεσιών. Που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο μέσα στα πλαίσια του ευρώ αλλά και νωρίτερα, μόνο που το ευρώ το επιτάχυνε πάρα πολύ. Αυτό εκτίναξε σε ιστορικό ρεκόρ το εξωτερικό μας έλλειμμα. Την ίδια ώρα το μέσο νοικοκυριό βιώνει μια λιτότητα που ουσιαστικά διαρκεί πάνω από δυο 10ετίες. Ουσιαστικά από το 1984 είναι σε συστηματική λιτότητα το εργαζόμενο νοικοκυριό. Φτάσαμε στο μοναδικό, και αυτό πάλι ιστορικό ρεκόρ, την τελευταία 10ετία να έχουμε αρνητικά πρόσημα αποταμίευσης. Μόνο το 2009 χαθήκανε 28 δισ. αποταμιεύσεις από την ελληνική οικονομία. Και όπως γνωρίζετε, ότι καθεστώς και να έχει μια χώρα, όποιος και να κυβερνάει, αν δεν υπάρχουν αποταμιεύσεις στις τράπεζες και αν δεν υπάρχει αυξημένη ροπή προς αποταμίευση δηλαδή διαθέσιμο εισόδημα που μένει όταν πληρώνω τα βασικά μου και μπορώ να το βάλω να γίνει αποταμίευση, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί μια αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη. Φτάσαμε στο σημείο, το μέσο διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού για μια ολόκληρη 10ετία να βρίσκεται κάτω, να υπολείπεται δηλαδή των βασικών καταναλωτικών δαπανών που πρέπει να κάνει η μέση ελληνική οικογένεια στην Ελλάδα. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στην Ευρώπη, πουθενά αλλού, ακόμα και στις κατεστραμμένες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Δηλαδή με λίγα λόγια για πάνω από μια 10ετία το μέσο νοικοκυριό δεν έχει εισόδημα πραγματικό που να του ικανοποιεί τις βασικές του καταναλωτικές ανάγκες. Οπότε αναγκάζεται και πάει στο δανεισμό. Το αποτέλεσμα: Το 2010, το 77% του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος το χρωστάμε στις τράπεζες Φτάσαμε λοιπόν παραμονές του 2009 όπου είχαμε την διεθνή βόμβα, το κραχ του 2008. Πως συνέβη αυτό; Στην παγκόσμια αγορά είχαν συσσωρευτεί τεράστια δανείσιμα κεφάλαια. Τι εννοούμε δανείσιμο κεφάλαιο; Δανείσιμο κεφάλαιο εννοούμε εκείνο το κεφάλαιο που δεν μπορεί να επενδυθεί στη παραγωγή. Είναι αυτό που δημιουργείται με χρηματοπιστωτικά παιχνίδια έναντι μελλοντικών αποδόσεων. Το δανείσιμο κεφάλαιο για να φέρει κέρδος πρέπει να γίνει τοκοφόρο κεφάλαιο. Δηλαδή να βρει κάποιον οφειλέτη να το δανειστεί και να του πληρώνει τόκους. Ξέρετε πόσα είναι αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια υπολογισμένα με βάση τον Απρίλη του 2010; 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια, δανείσιμα κεφάλαια. Περίπου 1600 θεσμικοί επενδυτές έχουν αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια στη παγκόσμια αγορά. Η μέση απόδοση αυτών των κεφαλαίων μέχρι πριν τη κρίση ήταν 6.22%. Η παγκόσμια οικονομία έχει Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν 57 τρισεκατομμύρια. Που σημαίνει ότι τα 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια προσδοκούν ετήσιο κέρδος 62 τρισεκατομμύρια δολάρια από μια οικονομία που παράγει στο σύνολο της 57 τρις. Εκεί μπλόκαρε η οικονομία και έσκασε η βόμβα το φθινόπωρο του 2008 και φυσικά άρχισαν να καταρρέουν οι τράπεζες γιατί οι τράπεζες βασικά είναι οι θεσμικοί επενδυτές που παίζουν με αυτά τα λεφτά. Λοιπόν, όταν έσκασε το κραχ, η κυβέρνηση, η τότε κυβέρνηση μας έλεγε, θα θυμάστε φαντάζομαι, ότι υπήρχε μεν η παγκόσμια κρίση, αλλά εμείς δεν φοβόμαστε, ήμασταν «οχυρωμένοι στο ευρώ», ήμασταν «θωρακισμένοι γερά» κλπ Το Γενάρη όμως του 2009 βγήκε να πουλήσει ομόλογα η ελληνική κυβέρνηση για να αντλήσει λεφτά όπως κάθε χρόνο για να τροφοδοτήσει τις τρομακτικές ανάγκες που έχει σαν κράτος. Και δεν αγόραζε κανένας. Και τότε υπήρξε ο γενικευμένος πανικός. Ξαφνικά ο τότε πρωθυπουργός και ο τότε υπουργός Οικονομικών ανακάλυψαν ξαφνικά την κρίση. Και αποδείχτηκε αυτό που γνωρίζαμε όλοι όσοι τουλάχιστον μελετούσαμε τα στοιχεία, ότι ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος. Και αποδείχτηκε όχι μόνο αυτό αλλά και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα ανάταξης ή αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους. Γιατί στην τελευταία 10ετία, στη 10ετία του ευρώ, ο συνολικός δανεισμός του ελληνικού κράτους ήταν 490 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά ξέρετε τι πληρώσαμε; 450 δισεκατομμύρια πληρώσαμε εξυπηρέτηση χρέους. Δηλαδή μέσα σε μια 10ετία πληρώσαμε 1,5 φορά το χρέος που είχαμε στις 31/12/2009, (340 δις Χ 1,5 = περίπου 500) Και μένουν άλλα 40. Από αυτά τα 40 περίπου τα 18 με 20 είναι το συσσωρευμένο έλλειμμα 10ετίας του κρατικού προϋπολογισμού. Και τα υπόλοιπα 20 δεν ξέρουμε που πήγαν. Δεν ξέρουμε. Γιατί υπολογιστικά βγαίνει το νούμερο αλλά δεν υπάρχει αιτιολόγηση. Κάποιοι τα πήραν. Ποιοί τα πήραν; Το ψάχνουμε! Λοιπόν, τι έγινε τώρα; Όταν κινδύνευε η χώρα, και βρέθηκε πλέον, αποκαλύφθηκε, το καθεστώς χρεοκοπίας της, η ευρωζώνη κλονίστηκε διότι εάν προχώραγε η χώρα, όπως είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει, η συνθήκη της Λισαβόνας της το επέτρεπε, να προχωρήσει σε μονομερή ρύθμιση των χρεών της εκείνη τη στιγμή, δεν θα μπορούσε κανείς να την σταματήσει. Και δεν θα μπορούσε να την σταματήσει για τον εξής απλούστατο λόγο. Όταν δανείζεις ιδιώτη ή επιχείρηση, νοικοκυριό ή επιχείρηση και δεν μπορεί να πληρώσει τι κάνεις; Τον βάζεις σε εκκαθάριση, του παίρνεις τα περιουσιακά και τελειώσαμε. Στο κράτος δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης των δανειστών κρατών από τον 19ο αιώνα. Τι γίνεται αν αποφασίσει το κράτος να μην πληρώσει; Δεν μπορείς να του κάνεις εκκαθάριση. Δεν μπορείς να του απαιτήσεις την περιουσία σαν δανειστής. Γιατί; Γιατί έχει ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Έτσι λένε οι νομικοί. Και αυτό είναι στο διεθνές δίκαιο, στον σκληρό πυρήνα του διεθνούς δικαίου. Το ήξεραν αυτό στην ευρωζώνη, οπότε τι κάνανε; Καλέσανε τα πολιτικά κόμματα στην έδρα, στις Βρυξέλλες, τις ηγεσίες, της τότε κυβέρνησης και της μελλοντικής κυβέρνησης και τους είπαν "εδώ είμαστε σε πολύ δύσκολη θέση, προέχει το ευρώ". Και επειδή πίσω από την Ελλάδα έρχονταν και άλλοι, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Γαλλία, είπαν «πρέπει να φτιάξουμε έναν μηχανισμό άμεσα που να μην επιτρέπει στα κράτη και στους λαούς φυσικά να επιβάλλουν είτε διαγραφή, είτε ρυθμίσεις ή οτιδήποτε μονομερώς για να χάσουν τα λεφτά τους οι τράπεζες». Και έτσι στήσανε την ιστορία στην Ελλάδα γιατί ξέρανε ότι έχουμε τόσο εθελόδουλο πολιτικό σύστημα που μπορούν να επιβάλλουν ότι γουστάρουν εδώ. Και έτσι έγινε η μεταβολή, η πολιτική μεταβολή. Φυσικά επειδή κανένας δεν κάνει τίποτα με το αζημίωτο στήθηκε αυτή η λεηλασία των spreads, επιτοκίων και όλα αυτά τα πράγματα που είδαμε εκείνους τους μήνες και που απέφεραν στους κερδοσκόπους περίπου 17 δισεκατομμύρια κέρδη και από εκεί και πέρα άρχισε το γαϊτανάκι του να πάμε στο μηχανισμό στήριξης. Βεβαίως ο μηχανισμός στήριξης του ευρώ δεν έχει καμία σχέση με το μηχανισμό στήριξης της χώρας. Εκεί λοιπόν κάνανε το εξής. Αυτό που τους ενδιέφερε δεν ήταν να βάλουν σε εφαρμογή το μνημόνιο αλλά την δανειακή σύμβαση. Με την δανειακή σύμβαση λοιπόν εξαναγκάσανε τη κυβέρνηση, "εξαναγκάσανε" τρόπος του λέγειν. Επειδή τυχαίνει λόγω επαγγέλματος να γνωρίζω και στελέχη του ΔΝΤ, γελάγανε τις μέρες εκείνες. Μου λέγανε ότι δεν είχαν προφτάσει να στείλουν τη δανειακή σύμβαση και είχε γυρίσει πίσω υπογραμμένη Ή τα ίδια στελέχη πιστεύανε ότι θα υπήρχε διαπραγμάτευση γι' αυτό ήταν ακραία η διατύπωση της δανειακής σύμβασης με σκοπό να κοπούνε κάποιες, οι πιο ακραίες εκδοχές, μέσα από μια διαπραγμάτευση. Δεν υπήρξε τίποτα, υπογράφτηκε αβλεπί. Και γράφτηκε στον διεθνή τύπο άλλωστε πολύ έντονα, κάποιοι οικονομικοί αναλυτές είπαν "τι σόι κυβέρνηση έχετε στην Ελλάδα". Η δανειακή σύμβαση λοιπόν προβλέπει, το πρώτο πράγμα που προβλέπει είναι ότι η Ελλάδα αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται της ασυλίας λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Στις 6 Μαΐου του 2010 ψηφίζεται ο νόμος του μνημονίου από την Ελληνική Βουλή και δυο μέρες μετά, στις 8 Μαΐου, με τροπολογία σεψηφισμένο νομοσχέδιο της Βουλής, δίνεται το δικαίωμα μόνο με την υπογραφή του υπουργού να ισχύει η δανειακή σύμβαση. Βεβαίως όσο γνωρίζω εγώ που ασχολούμαι περίπου μια 10ετία με τα ζητήματα αυτά σας πληροφορώ ότι δεν υπάρχει παρόμοιο συμβάν ή τέτοια δανειακή σύμβαση όχι μόνο στα ελληνικά χρονικά αλλά και στα διεθνή χρονικά από τις αρχές του 19ου αιώνα, δεν υπάρχει κράτος ακόμα και αποικία που να έχει υπογράψει τέτοιο πράγμα. Ο Τσολάκογλου στις δίκες του 46, στις δίκες δοσιλόγων του 46, χρησιμοποίησε ως επιχείρημα ότι "εγώ όταν μου ζητήθηκε από τους χιτλερικούς, από τους ναζί, να υπογράψω τη κατάλυση του ενιαίου και αδιαίρετου της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, παραιτήθηκα". Αυτό είναι γεγονός. Δεν τον κάνει φυσικά λιγότερο δοσίλογο Αλλά τουλάχιστον ακόμα και αυτός είχε τσίπα. Και 'δω μιλάμε, σε ομαλές συνθήκες, υπό καθεστώς υποτίθεται κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, έχουμε κυβέρνηση εκλεγμένη από την χώρα που παρέδωσε το σύνολο της χώρας στους ξένους δανειστές. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό στη πράξη; Πρώτον. Παραιτήθηκε η χώρα από όλα τα φυσικά δικαιώματα που έχει ένας οφειλέτης απέναντι στο δανειστή του. Ακόμα και αυτά που έχει ένα φυσικό πρόσωπο. Δεύτερον. Με βάση τη δανειακή σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται να πάει σε τρίτες πηγές να αναζητήσει τα χρήματα και να ξεχρεώσει τους δανειστές. Δηλαδή αν είχαμε μια κυβέρνηση που διεκδικούσε το κατοχικό δάνειο από τους Γερμανούς, που είναι άμεσα απαιτητό, και συμφωνούσε η γερμανική κυβέρνηση να μας δώσει το κατοχικό δάνειο, τα 160 περίπου δισεκατομμύρια που υπολογίζουμε ότι είναι η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου, δεν θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να ξεχρεώσουμε τους κυρίους αυτούς. Τρίτον. Οι δανειστές έχουν όμως το δικαίωμα, μερικά ή ολικά, να εκχωρήσουν τις δικές τους χρεωστικές απαιτήσεις σε τρίτους απέναντι στην Ελλάδα. Και σας λέω ένα σενάριο το οποίο αναφέρουν πάρα πολλοί ειδικοί. Ακραίο σενάριο, όντως, αλλά δεν είναι απίθανο, γιατί το έχουν υπογράψει αυτό το πράγμα. Και λέει ότι… το έχει πει ο κύριος Κασιμάτης, το έχω ακούσει και από τον κύριο Χρυσόγονο συγκεκριμένα, συνταγματολόγοι και οι δυο. Λοιπόν είπαν το εξής. Μπορούν να δώσουν τις χρεωστικές απαιτήσεις, πχ να δώσει η Ολλανδία τις χρεωστικές της απαιτήσεις απέναντι στην Ελλάδα στην Τουρκία, να έρθει η Τουρκία, να δεσμεύσει την Ακρόπολη και να τοποθετήσει την τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη. Διότι παραίτηση από την ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας σημαίνει ότι παραιτείσαι από την δημόσια περιουσία του κράτους από το σύνολο της εθνικής επικράτειας, από το εθνικό έδαφος. Παραιτείσαι από την ιδιωτική περιουσία των πολιτών σου. Και παραιτείσαι ακόμη και από τη δυνατότητα να μην υπάρξει δέσμευση ή υποθήκευση ακόμα και στον οπλισμό της χώρας. Αυτό το πράγμα είναι πρωτοφανές. Γι' αυτό βγήκαν πάρα πολλοί αναλυτές στον κόσμο και νομικοί και λέγανε, συγκεκριμένα εγώ θυμάμαι έναν Αμερικανό χρηματιστή, ο οποίος είχε γράψει τότε στους New York Times ένα άρθρο λέγοντας "υπογράφει την εθνική της αυτοκτονία η χώρα". Τέταρτον και το χειρότερο. Με βάση τα διεθνή ήθη και έθιμα, στις διεθνής αγορές η δανειακή σύμβαση αυτή εμπίπτει στο περίφημο "ίσοι όροι ανάμεσα στους δανειστές". Δηλαδή ότι ισχύει για έναν δανειστή υποχρεωτικά ισχύει για όλους είτε έχουν υπογράψει την δανειακή σύμβαση είτε όχι. Αν την εκτελέσεις δηλαδή μέχρι το τέλος αυτή τη δανειακή σύμβαση, τότε οποιοσδήποτε δανειστής του ελληνικού κράτους μπορεί να το χρησιμοποιήσει ως νομικό προηγούμενο και να απαιτήσει τις ίδιες ρήτρες, τις ίδιες υποχρεώσεις του κράτους απέναντι του, έστω και αν δεν συμπεριλαμβανόταν στην δανειακή σύμβαση. Αυτό λέγεται Pari Passu είναι ένας νομικός όρος που σημαίνει «ότι ισχύει για τον ένα, ισχύει για όλους». Αυτό το πράγμα λοιπόν δεν έπρεπε να το μάθουμε εμείς, ούτε και η Βουλή βέβαια, γι' αυτό και δεν πήγε ποτέ στη Βουλή, πήγε μόνο στη προπαρασκευαστική της Βουλής και έμεινε εκεί. Βεβαίως στη Βουλή μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο, είναι αναρτημένο πλέον. Δεν έχει κυρωθεί αλλά, με βάση το τι έχουν αποφασίσει, ισχύει γιατί εκτελείται. Με βάση αυτά λοιπόν εφαρμόσανε τη πολιτική του μνημονίου η πολιτική του οποίου είχε σχεδιαστεί εξ' αρχής όχι τόσο για να δημιουργήσει τα πλεονάσματα εκείνα για να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πληρώνονται. Κάθε χρόνο η εξυπηρέτηση του χρέους μας κοστίζει 35 με 40% του ΑΕΠ. Αυτό το πράγμα δεν γίνεται να πληρωθεί. Είναι αδύνατο. Το ξέρανε. Και εφόσον λοιπόν το ξέρανε τι έπρεπε να γίνει; Αν μας λέγανε το Γενάρη του 2010 "Θα βάλω χέρι στη δημόσια περιουσία", θα ξεσηκωνότανε όλος ο κόσμος. Οπότε τι κάνανε; Έφεραν ολόκληρο τον κόσμο στην απόγνωση, στην απελπισία, μεροδούλι μεροφάι, να σκέφτεται την ανεργία, το αν θα μπορεί να επιβιώσει αυτός, το παιδί του, η οικογένεια του αύριο και να του θέσουν το εξής δίλλημα, αυτό που είπε ο κύριος Όλι Ρεν πριν 3 βδομάδες μετά την 11η του Μάρτη που αποφασίστηκε η εκποίηση των 50 δις της δημόσιας περιουσίας. Τι είπε; "Ή πουλάτε ή χάνετε τους υπόλοιπους μισθούς της 10ετίας". Αυτό ήταν το δίλλημα των τοκογλύφων. Ή πουλάτε ή χάνετε ότι έχει μείνει από συντάξεις και μισθούς. Να εξαναγκάσουν το λαό να πει "Ας τα κομμάτια, πούλα κάτι, προκειμένου να μην χάσω και ότι μου έχει απομείνει". Και την ίδια ώρα ένα ολόκληρο σύστημα προπαγάνδας προσπαθεί να πείσει το λαό ότι είμαστε πάμπλουτη χώρα ρε παιδιά. Έχουμε πετρέλαια... Σαουδική Αραβία έχουμε πυρηνικά, έχουμε ιστορίες, πλουτώνιο, χρυσάφια... Τι είναι τώρα να δώσουμε 350 δισεκατομμύρια που είναι το χρέος; Ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Λοιπόν, από κει και πέρα η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Σε 8 μήνες εφαρμογής του μνημονίου είχαμε υποχώρηση μιας 10ετίας στην ελληνική οικονομία και τα εισοδήματα κατέληξαν στο 1974 σε πραγματικούς όρους. Τα επόμενα χρόνια που έρχονται θα είναι ακόμα πιο δύσκολα και πολύ χειρότερα από αυτό που έχουμε πληρώσει. Είμαστε στη προκαταρκτική διαδικασία. Κατά τη γνώμη μου αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι ένα πραγματικά, αυθεντικά, ρωμαλέο παλλαϊκό μέτωπο που θα απαιτήσει τον επαναπροσδιορισμό όλων των πολιτικών συνθηκών στη χώρα. Δηλαδή την ανατροπή του πολιτικού συστήματος και τη δημιουργία νέων προϋποθέσεων μιας νέας εξουσίας που θα επιβάλλει: Την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και το σύνολο του οικοδομήματος που στήθηκε πάνω σ' αυτή ώστε να μπορεί να γλυτώσει την αγχόνη και το δόκανο ο ελληνικός λαός και να οικοδομήσει μια νέου τύπου πορεία για το τόπο. Μια νέου τύπου εξουσία που αντανακλά και πρέπει να αντανακλά τα πραγματικά συμφέροντα του μόνου αυθεντικού εκφραστή αυτού του τόπου που είναι αυτός που τον ποτίζει με τον ιδρώτα του. Με αυτό το πράγμα θέλω να κλείσω, Κοιτάξτε. Οι εποχές που αναθέταμε σε κάποιους άλλους την διοίκηση και την κυβέρνηση της χώρας τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Είναι πολύ σοβαρό το μέλλον της χώρας το μέλλον των παιδιών μας και των οικογενειών μας για να το αναθέσουμε σε τρίτους σωτήρες. Ή εμείς ή κανένας. ΠΗΓΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ:.Τ.
Ακολουθεί μια λιτή πρόταση για τη σχολική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου, έτοιμη για παρουσίαση και μια ομιλία για όσους είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον της εκφώνησης του πανηγυρικού της ημέρας. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Ο Χίτλερ έχει καταλάβει την εξουσία στη Γερμανία καθώς και ο Μουσολίνι στην Ιταλία. Και οι δυο τους έχουν επιβάλει στους λαούς τους φασιστικά, δικτατορικά καθεστώτα. VIDEO για το "έπος του 40" Αρχίζει ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος. Ο πιο αιμοσταγής πόλεμος που γνώρισε η ανθρωπότητα. Οι λαοί παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα! Ο γερμανικός στρατός προελαύνει. Η μία μετά την άλλη οι χώρες της Ευρώπης πέφτουν στα χέρια του Χίτλερ. Η Ελλάδα ετοιμάζεται. «Τούτος ο λαός αφέντη μου» Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος, στο τραγούδι ο Λάκης Χαλκιάς. Τούτος ο λαός, αφέντη μου, δεν ξέρει πολλά λόγια, σωπαίνει, ακούει κι όσα του λες τα δένει κομπολόγια. Και κάποιο βράδυ, πες, σαν χθες, υψώνει το κεφάλι, κι αστράφτουνε τα μάτια του κι αστράφτει ο νους του πάλι. Να ‘ τος, περνάει αλύγιστος, λαός της δικαιοσύνης και πάει να σπείρει όλη τη γης με στάρι κι άστρα ειρήνης. Τούτος ο λαός, αφέντη μου, δεν ξέρει πολλά λόγια, σωπαίνει, ακούει κι όσα του λες τα δένει κομπολόγια. Κι όπως περνάν κι όπως βροντάν, μαδάει ο αγέρας ρόδα, κι από τη λάσπη ξεκολλά της ιστορίας η ρόδα. Και τούτο το περήφανο, τ’ άμετρο ψυχομέτρι, μόνη σημαία το φως κρατεί μόνο σπαθί τ’ αλέτρι. Να `τος, περνάει αλύγιστος, λαός της δικαιοσύνης και πάει να σπείρει όλη τη γης με στάρι κι άστρα ειρήνης. Τούτος ο λαός, αφέντη μου, δεν ξέρει πολλά λόγια, σωπαίνει, ακούει κι όσα του λες τα δένει κομπολόγια. Ξημερώματα 28 Οκτωβρίου 1940. Οι σειρήνες του πολέμου ουρλιάζουν δαιμονισμένα. Οι καμπάνες ηχούν. Πόλεμος! Η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα. Ακούγεται το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν. Φαίνεται όμως πως ο Μουσολίνι δεν ξέρει καλή ιστορία. Δεν ξέρει πως η ψυχή τούτου του λαού είναι αδούλωτη. Στο ψυχρό τηλεγράφημα του Μουσολίνι ο λαός μας απαντά με μια αποφασιστική κραυγή: «ΟΧΙ!». «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» (Τάσος Λειβαδίτης) Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο. Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ΄τις φωνές το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες – μα ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων Κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζει την αδικία. Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή. Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα αύριο οι άνθρωποι θα χάνουνται στη νύχτα του πολέμου έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω από τις οβίδες. Δεν έχεις καιρό δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί ν΄αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη ή το παιδί σου. Δε θα διστάσεις. Θ΄απαρνηθείς τη λάμπα σου και το ψωμί σου Θ΄απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο. Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις κι ούτε θα φοβηθείς. Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ, να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι είναι όμορφο σκυμένος πάνω απ΄το κόκκινο στόμα της αγάπης σου Να την ακούς να σου λέει τα όνειρα της για το μέλλον. Μα εσύ πρέπει να τ΄αποχαιρετήσεις όλ΄αυτά και να ξεκινήσεις γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου, για όλα τ΄άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή και περισσότερα χρόνια μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη, τη μάνα σου και τον κόσμο. Εσύ και μες απ΄ το τετραγωνικό μέτρο του κελλιού σου θα συνεχίσεις τον δρόμο σου πάνω στη γη . Κι΄ όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα θα χτυπάς τον τοίχο του κελλιού σου με το δάχτυλο απ΄τ΄άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία. Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν΄ ασπρίζουν τα μαλλιά σου δε θα γερνάς. Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος Αφού όλο και νέοι αγώνες θ΄ αρχίζουνε στον κόσμο αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό. Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό γράμμα στη μάνα σου Θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ΄αρχικά του ονόματος σου και μια λέξη : Ειρήνη σα να 'γραφες όλη την ιστορία της ζωής σου. Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια σα να στεκόσουνα μπροστά σ΄ολάκαιρο το μέλλον. Να μπορείς, απάνω απ΄την ομοβροντία που σε σκοτώνει εσύ ν΄ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Οι Έλληνες στρατιώτες μάχονται γενναία αψηφώντας την αριθμητική υπεροχή του εχθρού, αψηφώντας τα χιόνια και τα κρυοπαγήματα. Το χέρι τους κολλημένο στο ντουφέκι, το ντουφέκι συνέχεια του χεριού τους. "Η πορεία προς το μέτωπο" Οδυσσέας Ελύτης, αφήγηση Μάνος Κατράκης Στα αλβανικά βουνά γράφτηκε με ανεξίτηλα γράμματα το έπος του '40! Ο φασισμός του Μουσολίνι τσακίστηκε και κουρελιάστηκε στις κορφές και τα φαράγγια της Πίνδου. Τώρα ξέρουμε πως τη νίκη την κέρδισαν απλοί χωριάτες και ξωμάχοι, χτίστες και σιδεράδες. Τα γελαστά και χαρούμενα παιδιά, φοιτητές, στρατιώτες και ανθυπολοχαγοί που όλοι τους ξέρανε καλά την ιστορία της πατρίδας μας N. Βρεττάκος: «Ένας στρατιώτης μουρμουρίζει στο αλβανικό μέτωπο» Ποιος θα μας φέρει λίγον ύπνο εδώ που βρισκόμαστε; Θα μπορούσαμε τότες τουλάχιστο να ιδούμε πως έρχεται τάχατε η μάνα μας βαστάζοντας στη μασχάλη της ένα σεντόνι λουλακιασμένο με μια ποδιά ζεστασιά και κατιφέδες από το σπίτι μας. Ένα φθαρμένο μονόγραμμα στην άκρη του μαντιλιού: ένας κόσμος χαμένος. Τριγυρίζουμε πάνω στο χιόνι με τις χλαίνες κοκαλιασμένες. Ποτέ δεν βγήκε ο ήλιος σωστός απ' τα υψώματα του Μοράβα, ποτέ δεν έδυσε ο ήλιος αλάβωτος απ' τ' αρπάγια της Τρεμπεσίνας. Τρεκλίζω στον άνεμο χωρίς άλλο ρούχο, διπλωμένος με το ντουφέκι μου, παγωμένος και ασταθής. (Σαν ήμουνα μικρός καθρεφτιζόμουνα στα ρυάκια της πατρίδας μου δεν ήμουν πλασμένος για τον πόλεμο). Δε θα μου πήγαινε αυτή η προσβολή περασμένη υπό μάλης, δε θα μου πήγαινε αυτό το ντουφέκι αν δεν ήσουν εσύ, γλυκό χώμα που νιώθεις σαν άνθρωπος, αν δεν ήτανε πίσω μας λίκνα και τάφοι που μουρμουρίζουν αν δεν ήτανε άνθρωποι κι αν δεν ήταν βουνά με περήφανα μέτωπα, κομμένα θαρρείς απ' το χέρι του θεού να ταιριάζουν στον τόπο, στο φως και το πνεύμα του. Η νύχτα μας βελονιάζει τα κόκαλα μέσα στ' αμπριά. εκεί μέσα μεταφέραμε τα φιλικά μας πρόσωπα και τ' ασπαζόμαστε μεταφέραμε το σπίτι και την εκκλησιά του χωριού μας το κλουβί στο παράθυρο, τα μάτια των κοριτσιών, το φράχτη του κήπου μας, όλα τα σύνορα μας, την Παναγία με το γαρούφαλο, ασίκισσα, που μας σκεπάζει τα πόδια πριν απ' το χιόνι, που μας διπλώνει στη μπόλια της πριν απ' το θάνατο. Μα ό,τι κι αν γίνει εμείς θα επιζήσουμε. Άνθρωποι κατοικούν μες στο πνεύμα της Ελευθερίας αμέτρητοι, Άνθρωποι όμορφοι μες στη θυσία τους, Άνθρωποι. Το ότι πέθαναν, δεν σημαίνει πως έπαψαν να υπάρχουν εκεί, με τις λύπες, τα δάκρυα και τις κουβέντες τους. Ο ήλιος σας θα 'ναι ακριβά πληρωμένος. Αν τυχόν δεν γυρίσω, ας είστε καλά, σκεφτείτε για λίγο πόσο μου στοίχισε. (Σαν ήμουνα μικρός καθρεφτιζόμουνα στα ρυάκια της πατρίδας μου δεν ήμουν πλασμένος για τον πόλεμο). Νικημένος και ντροπιασμένος ο Μουσολίνι ζητάει τη βοήθεια του συμμάχου του, Χίτλερ. Ο φοβερός γερμανικός στρατός επιτίθεται από τα βόρεια σύνορα της πατρίδας μας. Ο Ελληνικός στρατός αντιστέκεται και πάλι γενναία, αλλά αποκαμωμένος και αποδυναμωμένος από τον πόλεμο κατά των Ιταλών αναγκάζεται να υποχωρήσει. Οδυσσέας Ελύτης: «Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας» Δ΄ Τώρα κείτεται απάνω στην τσουρουφλισμένη χλαίνη Μ' ένα σταματημένο αγέρα στα ήσυχα μαλλιά Μ' ένα κλαδάκι λησμονιάς στ' αριστερό του αυτί Μοιάζει μπαξές που του 'φυγαν άξαφνα τα πουλιά Μοιάζει τραγούδι που το φίμωσαν μέσα στη σκοτεινιά Μοιάζει ρολόι αγγέλου που εσταμάτησε Μόλις είπανε «γεια παιδιά» τα ματοτσίνορα κι η απορία μαρμάρωσε . . . Ε΄ Κείτεται απάνω στην τσουρουφλισμένη χλαίνη. Αιώνες μαύροι γύρω του, Αλυχτούν με σκελετούς σκυλιών τη φοβερή σιωπή Κι οι ώρες που ξανάγιναν πέτρινες περιστέρες, Ακούν με προσοχή. 'Όμως το γέλιο κάηκε, όμως η γη κουφάθηκε, Όμως κανείς δεν άκουσε την πιο στερνή κραυγή Όλος ο κόσμος άδειασε με τη στερνή κραυγή. Κάτω απ' τα πέντε κέδρα Χωρίς άλλα κεριά Κείτεται στην τσουρουφλισμένη χλαίνη. Άδειο το κράνος, λασπωμένο το αίμα, Στο πλάι το μισοτελειωμένο μπράτσο Κι ανάμεσ' απ' τα φρύδια - Μικρό πικρό πηγάδι, δαχτυλιά τής μοίρας Μικρό πικρό πηγάδι κοκκινόμαυρο Πηγάδι όπου κρυώνει ή θύμηση! 'Ω μην κοιτάτε ω μην κοιτάτε από που του- Από που του 'φυγε ή ζωή. Μην πείτε πως Μην πείτε πως ανέβηκε ψηλά ο καπνός του ονείρου Έτσι λοιπόν η μια στιγμή Έτσι λοιπόν η μια Έτσι λοιπόν η μια στιγμή παράτησε την άλλη, Κι ο ήλιος ο παντοτινός έτσι μεμιάς τον κόσμο! ΣT´ Ήταν ωραίο παιδί. Την πρώτη μέρα που γεννήθηκε Σκύψανε τα βουνά της Θράκης να φανεί Στους ώμους της στεριάς το στάρι που αναγάλλιαζε· Σκύψανε τα βουνά της Θράκης και το φτύσανε Mια στο κεφάλι, μια στον κόρφο, μια μέσα στο κλάμα του· Bγήκαν Ρωμιοί με μπράτσα φοβερά Kαι το σηκώσαν στου βοριά τα σπάργανα... Ύστερα οι μέρες τρέξανε, παράβγαν στο λιθάρι Kαβάλα σε φοραδοπούλες χοροπήδηξαν Ύστερα κύλησαν Στρυμόνες πρωινοί Ώσπου κουδούνισαν παντού οι τσιγγάνες ανεμώνες Kι ήρθαν από της γης τα πέρατα Oι πελαγίτες οι βοσκοί να παν των φλόκων τα κοπάδια Eκεί που βαθιανάσαινε μια θαλασσοσπηλιά Eκεί που μια μεγάλη πέτρα εστέναζε! Ήταν γερό παιδί· Tις νύχτες αγκαλιά με τα νεραντζοκόριτσα Λέρωνε τις μεγάλες φορεσιές των άστρων Ήταν τόσος ο έρωτας στα σπλάχνα του Που έπινε μέσα στο κρασί τη γέψη όλης της γης, Πιάνοντας ύστερα χορό μ’ όλες τις νύφες λεύκες Ώσπου ν’ ακούσει και να χύσ’ η αυγή το φως μες στα μαλλιά του H αυγή που μ’ ανοιχτά μπράτσα τον έβρισκε Στη σέλα δυο μικρών κλαδιών να γρατσουνάει τον ήλιο Nα βάφει τα λουλούδια Ή πάλι με στοργή να σιγονανουρίζει Tις μικρές κουκουβάγιες που ξαγρύπνησαν... Α τι θυμάρι δυνατό η ανασαιμιά του Τι χάρτης περηφάνιας το γυμνό του στήθος Όπου ξεσπούσαν λευτεριά και θάλασσα... Ήταν γενναίο παιδί. Με τα θαμπόχρυσα κουμπιά και το πιστόλι του Mε τον αέρα του άντρα στην περπατηξιά Kαι με το κράνος του, γυαλιστερό σημάδι (Φτάσανε τόσο εύκολα μες στο μυαλό Που δεν εγνώρισε κακό ποτέ του) Mε τους στρατιώτες του ζερβά δεξιά Kαι την εκδίκηση της αδικίας μπροστά του ―Φωτιά στην άνομη φωτιά!― Με το αίμα πάνω από τα φρύδια Tα βουνά της Αλβανίας βροντήξανε Ύστερα λιώσαν χιόνι να ξεπλύνουν Tο κορμί του, σιωπηλό ναυάγιο της αυγής Kαι το στόμα του, μικρό πουλί ακελάηδιστο Kαι τα χέρια του, ανοιχτές πλατείες της ερημίας Βρόντηξαν τα βουνά της Αλβανίας Δεν έκλαψαν Γιατί να κλάψουν Ήταν γενναίο παιδί! Το μέτωπο καταρρέει. Η Ελλάδα στη σκλαβιά. Αρχίζει η μαύρη περίοδος της Κατοχής. Τέσσερα μαύρα χρόνια σκλαβιάς και μαρτυρίου για το λαό μας. Χιλιάδες πεθαίνουν από την πείνα και τη δυστυχία. Χιλιάδες νεκροί από τα εκτελεστικά αποσπάσματα των Γερμανών, των Ιταλών και των Βουλγάρων. Καλάβυτα, Δίστομο, Δοξάτο Δράμας, Χαϊδάρι, Μπλόκο της Κοκκινιάς και τόσοι άλλοι τόποι θυσίας στο βωμό της Λευτεριάς. "Το ακορντεόν" Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης, Μουσική Μάνος Λοΐζος, τραγούδι Μάνος Λοΐζος Ο ελληνικός λαός μέσα από τα συντρίμμια του βρίσκει τη δύναμη να αντισταθεί. Ο λαός ξεσηκώνεται και γράφει καινούργιο έπος, το έπος της Εθνικής Αντίστασης! Μετά την υποστολή της Γερμανικής σημαίας στην Ακρόπολη από τον Μανώλη Γλέζο και τον Απόστολο Σάντα ακολουθεί από την ενωμένη ελληνική αντίσταση με την καθοδήγηση Άγγλων σαμποτέρ η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. "Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις" Ποίηση Γιάννης Ρίτσος, μουσική Μίκης Θεοδωράκης, στο τραγούδι ο Γιώργος Νταλάρας. Και ξημέρωσε η μέρα της λευτεριάς! Τα ραδιόφωνα παίζουν τα εμβατήρια της νίκης. Ο έρημος δρόμος γεμίζει φωνές και σημαίες. 12 Οκτωβρίου 1944 οι Γερμανοί αποχωρούν από την Αθήνα. Ένα ανθρώπινο ποτάμι στους δρόμους γιορτάζει τη λευτεριά. "Ένα το χελιδόνι" Ποίηση Οδυσσέα Ελύτη, μουσική Μίκης Θεοδωράκης, τραγούδι Γρηγόρης Μπιθικώτσης Εθνικός ύμνος Ομιλία για την 28η Οκτωβρίου Σεβασμιότατε Κύριε Δήμαρχε Κύριοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και των σωμάτων ασφαλείας Κυρίες και κύριοι αγαπητά μας παιδιά Πριν από εβδομήντα οχτώ χρόνια, το πρωινό της 28ης Οκτωβρίου, τα παιδιά του σαράντα, κλήθηκαν στην καρδιά του Φθινοπώρου να αφήσουν την ήρεμη καθημερινότητα για χάρη του χρέους και της τιμής και να πάρουν το βάπτισμα του πυρός στον πιο φρικτό και αιμοσταγή πόλεμο που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Πώς να πας στον πόλεμο με τέτοιον καιρό; Πώς ν’ αφήσεις το σχολειό; Πού να βολέψεις τ’ αλέτρι και τ’ άλογο; Έτσι όμως της έλαχε εκείνης της γενιάς, αυτό ήταν το δώρο, η ευχή και η κατάρα της μοίρας. Σήμερα, 78 χρόνια, μετά το ιστορικό εκείνο προσκλητήριο, εμείς, τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονα του ’40, πιστοί στο ετήσιο ραντεβού μας με την ιστορία, βάζουμε τα καλά μας και γιορτάζουμε για να θυμηθούμε. Δύσκολο όμως πράγμα η μνήμη. Χρόνο με τον χρόνο λιγοστεύουν τα πρόσωπα που έζησαν τα συγκλονιστικά εκείνα γεγονότα κι εμείς ανατρέχουμε στα ιστορικά βιβλία και στο διαδίκτυο για να ξαναζωντανέψουμε εκείνα τα ηρωικά χρόνια. Αφετηρία του ελληνο-ιταλικού πολέμου, αποτελεί η άνοιξη του 1939. Ο Μπενίτο Μουσολίνι, έχοντας ήδη κατακτήσει την Αλβανία και άλλες βρετανικές κτήσεις στην Αφρική, θέλησε το καλοκαίρι του 1940, να ισχυροποιήσει τα Ιταλικά συμφέροντα στα Βαλκάνια και στη Μεσόγειο. Οι Ιταλικές προκλήσεις κορυφώθηκαν με τον τορπιλισμό της «Έλλης», δεκαπενταύγουστο του 1940, στο λιμάνι της Τήνου. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι επέδωσε στον τότε πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά τελεσιγραφική αξίωση της Ιταλικής κυβέρνησης, να επιτραπεί η ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο. Απαιτούσε δηλαδή παράδοση της Ελλάδας, για να μπορεί ο ιταλικός στρατός να ανεφοδιάζεται απρόσκοπτα στη διείσδυση του προς την Αφρική. Alors, c'est la guerre , ήταν η απάντηση του Μεταξά στη Γαλλική Γλώσσα. «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος!». Το «ΟΧΙ» εκείνο γίνεται σύνθημα, πάθος και ιδανικό όλου του λαού. Ο ελληνικός λαός, ξεχύθηκε στους δρόμους, αψηφώντας τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Στρατεύσιμοι και εθελοντές, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της πατρίδας. Με υψηλό ηθικό, ενθουσιασμό και χαμόγελο στα χείλη, έτρεχαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και να καταταγούν στον ελληνικό στρατό. Οι πάνοπλες ιταλικές στρατιές, εισέβαλαν στην Ελλάδα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, ασκώντας ισχυρή πίεση κατά των ελληνικών δυνάμεων στην Ήπειρο και στην Πίνδο. Προέλασαν ως τη γραμμή Ελαίας- Καλαμά. Την 1η Νοεμβρίου, οι Ιταλοί με 169 αεροσκάφη βομβάρδισαν τη Θεσσαλονίκη, την Κέρκυρα, το Μέτσοβο, τον Πειραιά, τον Ισθμό της Κορίνθου, την Κρήτη. Στο ηρωικό Καλπάκι, το ελληνικό στρατιωτικό σώμα της Ηπείρου υπό την καθοδήγηση του διοικητή της 8ης Μεραρχίας υποστράτηγου Χαράλαμπου Κατσιμήτρου κέρδισε την πρώτη νίκη. Η αντεπίθεση των Ελλήνων ήταν σαρωτική. Οι πόλεις της Βορείου Ηπείρου απελευθερώνονταν μία-μία: Μοσχόπολη, Πόγραδετς, Πρεμετή, Αγιοι Σαράντα, Κορυτσά, Αργυρόκαστρο, Χειμάρα. Η ιαχή «αέρα» εμψύχωνε τους Έλληνες στρατιώτες, που έγραφαν στα πεδία των μαχών, σελίδες απαράμιλλης δόξας, παρά την υπεροπλία του εχθρού, τις άσχημες καιρικές συνθήκες, τα κρυοπαγήματα και τις κακουχίες. Αξιοσημείωτη ήταν η συμβολή του άμαχου ελληνικού πληθυσμού, που ανέλαβε την άμυνα, καμουφλάροντας χαντάκια, υπονομεύοντας γεφύρια, στρώνοντας ναρκοπέδια, φράζοντας σπηλιές. Οι γυναίκες της Πίνδου, έγραψαν τη δική τους ιστορία, κουβαλώντας πολεμοφόδια και φορτία στους ώμους, για ανεφοδιασμό των μαχόμενων τμημάτων και πλέκοντας κάλτσες και φανέλες για τους στρατιώτες. Η τραγουδίστρια της νίκης, η Σοφία Βέμπο, με τα τραγούδια της, φλόγιζε τις καρδιές των στρατιωτών και έκανε τον πόλεμο παιχνίδι. Μια χούφτα Έλληνες ανέκοψαν την ιταλική διείσδυση στην Πίνδο στέλνοντας στα πέρατα της γης το μήνυμα πώς «όταν ο ελληνισμός ενωμένος αντιστέκεται, τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο». … άλλος άφησε κει πάνω ένα πόδι, ένα χέρι άλλος άφησε ένα μεγάλο κομμάτι της ψυχής του καθένας κ’ έναν ή πιότερους νεκρούς … γράφει ο Γιάννης Ρίτσος. Οι νίκες των Ελλήνων κατά των Ιταλών, γελοιοποίησαν τον Μουσολίνι και εξανάγκασαν τον Χίτλερ και τους Γερμανούς να επέμβουν οι ίδιοι, στις 6 Απριλίου 1941, για να κατακτήσουν την Ελλάδα, προτού επιτεθούν κατά της Ρωσίας. Ο ελληνικός στρατός αγωνίστηκε ηρωικά για να κρατήσει την οχυρωμένη γραμμή των συνόρων, κάτι που αναγνωρίστηκε από τους συμμάχους αλλά και τον ίδιο το Χίτλερ, που επαίνεσε την ανδρεία του αντιπάλου, στις 4 Μαΐου, 1941 ενώπιον του Ράϊχσταγ, δηλώνοντας πως : «Η ιστορική δικαιοσύνη με υποχρεώνει να διαπιστώσω πως, απ΄ όλους τους αντιπάλους που αντιμετωπίσαμε, ο Έλληνας στρατιώτης ιδίως, πολέμησε με ύψιστο ηρωϊσμό και αυτοθυσία». Τα γερμανικά στρατεύματα , με τη στρατιωτική τους υπεροχή κατάφεραν να διεισδύσουν στην ενδοχώρα. Ο ελληνικός στρατός υποχωρεί. Άλλοι φεύγουν με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στην Αίγυπτο και άλλοι ετοιμάζονται να βγουν στο βουνό για αντάρτικο. Κατηφόρισαν με σκισμένα χιτώνια, με παλιά ντουφέκια. Δίχως ψωμί στο γυλιό, δίχως σφαίρες. Μόνο με μικρά οργισμένα ποτάμια κλείναν τα περάσματα πίσω τους…. μας λέει ο ποιητής Στις 27Απριλίου, οι Γερμανοί έφτασαν στην Αθήνα, όπου βεβήλωσαν την Ακρόπολη, υψώνοντας τη ναζιστική σημαία. Σε λίγες μέρες, κατέλαβαν και τη νότια Πελοπόννησο. Ο πόλεμος συνεχίστηκε στην Κρήτη, όπου δόθηκε η τελευταία μάχη. Οι Κρητικοί, άοπλοι και ακέφαλοι, έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα, με υποδειγματική γενναιότητα, καταφέρνοντας ισχυρά πλήγματα και καθυστερώντας τις πολεμικές επιχειρήσεις του Γερμανικού αρχηγείου. Ο πόλεμος, τυπικά τερματίστηκε με τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας με τους Γερμανούς και τους Ιταλούς και άρχισε η μαύρη περίοδος μιας τριπλής ολοκληρωτικής κατοχής. Οι Γερμανοί κατακτητές παραχώρησαν τμήματα της Μακεδονίας και της Θράκης στους Βούλγαρους, ενώ μοιράστηκαν με τους Ιταλούς, την υπόλοιπη χώρα. Η Ελλάδα έζησε τη φρίκη της πείνας και της εξαθλίωσης. Ο πόλεμος του '40 δεν κράτησε τελικά μόνο 6 μήνες, αλλά 4 ακόμη χρόνια (1941-1944), αφού ο αγώνας και η εθνική αντίσταση, συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Δημιουργήθηκαν αντιστασιακές οργανώσεις στις πόλεις για να αντιμετωπίσουν αρχικά, την τρομερή πείνα του χειμώνα του 1941-42 στην Αθήνα και τον Πειραιά και στη συνέχεια για να οργανώσουν την αντίσταση και τον ανταρτοπόλεμο, εναντίον των κατακτητών, στα ελληνικά βουνά. Την πείνα την έθρεφε η πίστη. Τη δίψα την πότιζε η ελπίδα. Το κρύο το μέρωνε η λαχτάρα. Πρώτη κολοσσιαία πράξη αντίστασης το κατέβασμα της Γερμανικής σβάστικας από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης από δύο γενναίους φοιτητές: Τον Μανώλη Γλέζο και τον Απόστολο Σάντα ξημερώματα της 31ης Μαϊου 1941. Κορυφαία πράξη αντίστασης η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, στις 25 Νοεμβρίου 1942, από τις ενωμένες αντιστασιακές δυνάμεις υπό την καθοδήγηση των Άγγλων αξιωματικών: Έντι Μάγιερς και Κρις Γκουντχάουζ. Η Εθνική αντίσταση, ανάγκασε τους κατακτητές να διατηρήσουν πολύ στρατό στην Ελλάδα και τους αποδυνάμωσε σε άλλα μέτωπα. Οι Γερμανοί αντέδρασαν βίαια. Φυλάκιζαν, βασάνιζαν, κατάστρεφαν πόλεις και έκαιγαν χωριά. Εκατόμβες οι Έλληνες που θυσιάστηκαν. Μακάβριος ο απολογισμός από ολοκαυτώματα: στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο στους μαρτυρικούς Λιγγιάδες και στη Μουσιωτίτσα των Ιωαννίνων, στο Κομμένο της Άρτας και σε άλλες πόλεις και χωριά. Ωστόσο, η θυσία των Ελλήνων, δεν πήγε χαμένη. Οι αντιστασιακές πράξεις των Ελλήνων πατριωτών συνέβαλαν ουσιαστικά στη συμμαχική νίκη εναντίον των δυνάμεων του Άξονα και οδήγησαν τελικά στην απελευθέρωση της Ελλάδας, στις 12 Οκτωβρίου 1944. Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για τον αγώνα, την αυτοθυσία και τον ηρωισμό των Ελλήνων, ποτέ όμως δεν θα ήταν αρκετά. Προβαίνοντας σήμερα, σε ένα πνευματικό προσκύνημα στο έπος του 40, επιχειρούμε ένα αναβάπτισμα στο πνεύμα του ηρωισμού και της θυσίας των αγωνιστών του 40, όχι για να επαναπαυτούμε στις δάφνες του παρελθόντος, αλλά για να μετουσιώσουμε τις δικές τους αξίες, σε σύγχρονες δράσεις και αντιστάσεις ενάντια σε όσα μας ενοχλούν, ή μας μειώνουν ως Έθνος, ως λαό, ως ανθρώπους και ως πολίτες. Η σημερινή Ελλάδα ταλανίζεται από το βάρος των αλυσιδωτών επιπτώσεων της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, της κρίσης πολιτικής και της κρίσης αξιών. Βλέπουμε δυστυχώς τον κοινωνικό ιστό να διαβρώνεται. Η κοινωνική αλληλεγγύη υποχωρεί και όλοι αναζητούν ατομικές λύσεις σε κοινωνικά προβλήματα. Η πείνα, τα συσσίτια και οι πράξεις απελπισίας κάνουν ξανά την εμφάνισή τους. Η μετανάστευση των νέων επιστημόνων αποτελεί εθνική αιμορραγία που μας πληγώνει και μας στεναχωρεί όλους. Πρέπει λοιπόν να πούμε το σύγχρονο «ΟΧΙ» σε ό,τι μας πληγώνει, σε ό,τι μας ταπεινώνει, σε ό,τι στερεί τα όνειρα από τα παιδιά μας και σε ό,τι ορθώνει εμπόδια στην αξιοπρέπεια και στην ευημερία μας. Ας ξυπνήσουμε όλοι τον αγωνιστή του 40 που κρύβουμε μέσα μας. Ζήτω η αθάνατη ελληνική ψυχή ! Ζήτω το έπος του 40!
Η Φλωρεντία ως λίκνο της Αναγέννησης διαθέτει τεράστιους πολιτισμικούς θησαυρούς. Άνω των 80 διαφορετικών ειδών μουσεία υπάρχουν στην πρωτεύουσα της Τοσκάνης. Τεράστια κληρονομία της Ιταλικής Αναγέννησης και όχι μόνο, υπάρχει σε 5 μεγάλα μουσεία της πόλης, στην Galleria degli Uffizi, Palazzo Piti, Palazzo Vecchio, Bargello και στη Academia Gallery. Τα έργα των Μιχαήλ Άγγελος , Λεονάρδο ντα Βίντσι , Μποτιτσέλι, Καραβάτζο, Δονατέλλο, Λίππι, Ραφαήλ, Βερονέζε, Γκοτσόλι , Βερόκκιο και πολλών άλλων Ιταλών και μη Ιταλών ζωγράφων της Αναγέννησης υπάρχουν στη Φλωρεντία. Ένα από τα αρχαιότερα μουσεία του κόσμο το Uffizi , είναι και το πρώτο στην ιστορία που άνοιξε της πύλες του για το κοινό, (κατόπιν γραπτής άδειας τότε) από τα τέλη του 16ου αιώνα! Εκτός από τα μεγάλα μουσεία στη Φλωρεντία υπάρχουν παρεκκλήσια με μοναδικές τοιχογραφίες από γνωστούς Αναγεννησιακούς ζωγράφους παγκόσμιας εμβέλειας! Η καλύτερη και οικονομικότερη πρόταση για να θαυμάσετε σχεδόν όλα τα αριστουργήματα της Φλωρεντίας και να αποφεύγετε τις ουρές είναι η Firenze Card. Η κάρτα αυτή προσφέρει δωρεάν είσοδο σε 72 μουσεία, δωρεάν μετακίνηση και δωρεάν Wi-Fi για 72 ώρες με κόστους 72 ευρώ! 1. Ο πρώτος σταθμός στην εξερεύνηση της Φλωρεντίας των μουσείων είναι, φυσικά το Uffizi. Το παλιότερο μουσείο του κόσμο, κτισμένο το 1584 από το διάσημο Βαζάρι. 2. Ξεκινήστε από το αρχαιότερο τμήμα του μουσείου, τη οκτάγωνη Τριμπούνα. Θεωρείται ο πρώτος χώρος στην ιστορία που πληροί τις προϋποθέσεις μουσείου και είναι πρότυπο για όλα τα παλιά και τα σύγχρονα μουσεία του κόσμου. 3. Θαυμάστε τις συλλογές Αναγεννησιακών ζωγράφων. Τα γυναικεία μάτια στους πίνακες του Μποτιτσέλι είναι μοναδικά στο κόσμο και δεν ξεχνιούνται εύκολα. 4. Το Uffizi έχει 3 πίνακες του Λεονάρδο ντα Βίντσι, 2 έργα του ανήκουν στη περίοδο που ήταν ώριμος πια καλλιτέχνης και έναν όταν ήταν παιδί. Στον πίνακα του δασκάλου του Βερόκκιο «Η βάπτιση του Ιησού» ο Λεονάρδο ως μαθητής στο εργαστήριο, ζωγράφισε έναν από τους δυο αγγέλους στον πίνακα , κλέβοντας τη δόξα από τον δάσκαλο του. 5. Το δεύτερο πιο φημισμένο μουσείο της Φλωρεντίας είναι το Palazzo Vecchio. Το κυβερνείο της Τοσκάνης διαθέτει μοναδική εσωτερική διακόσμηση. Τεράστιων διαστάσεων πίνακες , οι ψευδοροφές με εσωτερικά περάσματα, η Κεντρική Αίθουσα συνεδριάσεων της Σιγνορίας είναι ανεπανάληπτης αξίας θησαυροί. 6. Θαυμάστε τις αίθουσες με γεωγραφικούς χάρτες και υδρόγειους και τη συλλογή έργων Παλιών Δασκάλων . Οπωσδήποτε αναζητήστε την ασυνήθιστη ξενάγηση στα μυστικά περάσματα του Παλιού Παλατιού έχοντας για οδηγό το βιβλίο «Inferno» του Νταν Μπράουν. 7. Εντυπωσιάζει τον επισκέπτη η κατοικία των Μεδίκων, το Palazzo Piti. Αμυντικού χαρακτήρα κτήριο του 1457 , έργο του Μπρουνελλέσκι δεν προδιαθέτει με την εξωτερική του εμφάνιση τα εσωτερικά εκθέματα και την υπερπολυτελή διακόσμησή του. Το παλάτι Piti φιλοξενεί 6 μουσεία στο εσωτερικό του. 8. Επισκεφτείτε τη Palatine Gallery με τα έργα των Ραφαήλ, Τισιάνο, Ρούμπενς , τα δωμάτια των Μεδίκων με τους αμέτρητους πίνακες ζωγραφικής, το Μουσείο του Ασημιού και το εξαιρετικό μουσείου του Κοστουμιού της Αναγέννησης. 9. Με τίποτα μην χάσετε την ξενάγηση στα παρεκκλήσια Brancacci και Corsini στην εκκλησία Santa Maria del Carmine. Οι τοιχογραφίες των Masolino και Lippi είναι μοναδικές. Δείτε και την εκκλησία του San Marko με τις όμορφες τοιχογραφίες του Fra Angelico. 10. Οπωσδήποτε πρέπει να επισκεφτείτε το παρεκκλήσι των Μάγων στο Palazzo Medici Riccardi. Οι τοιχογραφίες του Μπενότσο Γκοτσόλι θεωρούνται από τις κορυφαίες της Αναγέννησης. Αν ανεβείτε στο 2ο όροφο θα δείτε όμορφες τοιχογραφίες του 17ου αιώνα με μπαρόκ ρυθμό.Δείτε και την εξαιρετική συλλογή έργων στην Academia Gallery με Μποτιτσέλι, Λίππι και άλλους. 11. Όπως γίνεται κατανοητό, σε μια μικρή ανάρτηση όπως αυτή εδώ είναι αδύνατο να αναφερθείς σε όλα τα μουσεία αυτής της καταπληκτικής πόλης. Αναφέρονται μόνο τα μουσεία με τα έργα παγκόσμιας εμβέλειας! Υπάρχουν στο διαδίκτυο λεπτομερής πληροφορίες για όλα τα μουσεία. Όσο για τα μουσεία με τα γλυπτά αριστουργήματα της Φλωρεντίας θα αναφερθούν σε επόμενη ανάρτηση! 12. Για τον «ψαγμένο» και «ανήσυχο» ταξιδιώτη προτείνω να ψάξει και να κλείσει έγκυρα τα εισιτήρια για την μεγαλύτερη έκθεση αυτοπροσωπογραφίας του κόσμου που βρίσκεται στο Διάδρομο του Βαζάρι. Είναι τόσο διάσημη που θεωρείται τεράστια τιμή για τον κάθε ζωγράφο αν το πορτρέτο του αποκτάται από την έκθεση αυτή.
https://www.youtube.com/watch?v=PBtoM3qfobY
Αγώνας δρόμου να κοπεί «το νήμα» ζωής της κυβέρνησης Δύο «αγώνες δρόμου» παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο ένας αφορά την κυβέρνηση, που ματώνει κυριολεκτικά να ολοκληρώσει τη διαπραγμάτευση, για να κλείσει τη δεύτερη αξιολόγηση, διεκδικώντας για όλους μας το εργασιακό κοινωνικό κατεκτημένο της Ευρώπης και παλεύοντας παράλληλα για τον δημόσιο χαρακτήρα της ΔΕΗ. Αυτό τον αγώνα, που έπρεπε να είναι ταχύτητας, οι εταίροι μας, με τις απαιτήσεις τους, τον έχουν μετατρέψει σε αγώνα αντοχής πλέον. Ο δεύτερος «αγώνας δρόμου» αφορά την αντιπολίτευση, εντός και εκτός συνόρων. Στην Ευρωβουλή έχουν αμολήσει τα «αντισώματά» τους (Σπυράκη, Καϊλή, Κύρτσος, Κεφαλογιάννης) των δικών τους αυτοάνοσων νοσημάτων στο σώμα της Ελλάδας. Σε υγιή οργανισμό τα αντισώματα στρέφονται ενάντια στους εισβολείς - μικρόβια. Στα αυτοάνοσα τα αντισώματα στρέφονται ενάντια στον ίδιο τον οργανισμό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατατρώνε και κλαδεύουν το σώμα της Ελλάδας. Μπράβο, παιδιά, άξιος ο μισθός σας! Μας στηρίζει όλο το caucus progressive (προοδευτική συμμαχία Αριστερών - Σοσιαλιστών - Πράσινων), ο ίδιος ο Μοσκοβισί στηρίζει την Ελλάδα (είχε και πατέρα τον Σ. Μοσκοβισί διακεκριμένο επιστήμονα των κοινωνιοψυχολογικών μοντέλων της κοινωνικής αλλαγής, ίσως βοηθάει). Η ελληνική συντήρηση, όμως, πιστή στην απαγγελία της, στο ποίημά της! Παράλληλα, εντός συνόρων, οι παλαίμαχοι και ενεργοί λαμογοτραφείς Σημίτης, Πάγκαλος Βενιζέλος, Λοβέρδοι, Αδώνιδες κ.ά. έχουν βάλει αθλητικές περιβολές, φανελάκια - σορτσάκια και τρέχουν στον δεύτερο αγώνα δρόμου, προκειμένου να κόψουν το νήμα όχι του αγώνα, αλλά το «νήμα» της ζωής της κυβέρνησης. «Πού πας, βρε Καραμήτρο» με τέτοιο διεφθαρμένο και φθαρμένο σωματότυπο; Ποιο «νήμα» ζωής της κυβέρνησης πασχίζεις να κόψεις και να ξαναπάρεις πίσω την εξουσία; Εσύ αποτελειώνεις, δεν το βλέπεις; Τι τα θέλεις τα push-ups, όταν the lady has gone - η Ελλάδα, που σε κατάλαβε πια ολοκληρωτικά, έφυγε τρέχοντας; Και κάποιες λέξεις - κλειδιά για να ενεργοποιούν εικόνες και το fear appeal - τα μηνύματα πρόκλησης φόβου. Η Βενεζουέλα ή, με άλλα λόγια, «Πανικοβληθείτε Έλληνες, το λατινοαμερικάνικό μοντέλο ανάπτυξης καραδοκεί». Η κόκκινη τσάντα του Ευκλείδη και η Σκάρλετ Γιόχανσον. Ερωτισμός και κόκκινο χρώμα της Αριστεράς. «Δεν κατάλαβα, γιατί όχι ο Ευκλείδης; Μήπως είσαι κατάλληλος εσύ, Θόδωρε, που πέφτεις στη Λίμνη Βουλιαγμένης και τρέχουν οι περίοικοι να σωθούν από το τσουνάμι που σηκώνεις;». Τα fear appeal models, τα μηνύματα πρόκλησης φόβου, δεν βοήθησαν ούτε στο κόψιμο του τσιγάρου, ούτε στην οδική ασφάλεια, ούτε πουθενά· την αντιπολίτευση θα βοηθήσουν; «Έλα ψυχή στον τόπο σου, οι αδιάβαστοι!». Οι στιγμές είναι κρίσιμες, η μηδενική δημοσιονομική επιβάρυνση των αντίρροπων μέτρων είναι οι λέξεις - κλειδιά, key - words. Είναι η ίδια η αλλαγή! Είναι η τελική ευθεία, γι’ αυτό φορτσάρουν! Η Αριστερά και οι έντιμες συμμαχίες της είμαστε φρέσκοι και αντέχουμε! Άσ’ τους να τρέχουν, δεν έχουν οξυγόνο, το έφαγε η μίζα, και όχι του αυτοκινήτου, η άλλη, η μεγάλη! *Η Σοφία Αράβου - Παπαδάτου είναι MSc Κοινωνικής Οδοντιατρικής, PhD Κοινωνικής Ψυχολογίας, αναπληρώτρια συντονίστρια ΣΥΡΙΖΑ Κεφαλονιάς - Ιθάκης, υπεύθυνη Τμήματος Υγείας ΠΗΓΗ
Ακολουθούν λεξιλογικές ασκήσεις για το μάθημα Έκθεση-Έκφραση λυκείου! Καλή εξάσκηση! ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ 1. Να συνδυάσετε κατάλληλα τις λέξεις της στήλης Α΄ με τις συνώνυμες της στήλης Β΄: Α Β ανυπέρβλητος αβεβαιότητα απόβλητα αλληγορική διήγηση αμφιβολία αξεπέραστος διαβάλλω απορρίμματα παραβολή μάντρα περιβολή στολή περίβολος συκοφαντώ 2. Να βρείτε τη σημασία της λέξης εμβόλιμος στο επόμενο κείμενο υπογραμμίζοντας τη σωστή ερμηνεία: « Το Διοικητικό Συμβούλιο της Επιχείρησης συνεδριάζει κανονικά μία φορά το μήνα μέσα στο πρώτο δεκαήμερο. Αυτόν το μήνα θα πραγματοποιηθεί και μία εμβόλιμη συνεδρία στις 23 του μηνός.» Η λέξη εμβόλιμη σημαίνει: α) υποχρεωτική για όλα τα μέλη β) περιττή γ) πολύ σημαντική δ) που παρεμβάλλεται κατ΄ εξαίρεση σε μια κανονική σειρά. 3. Ποια είναι η σημασία της λέξης προβολή στα επόμενα κείμενα: α) Η προβολή της ταινίας: β) Η προβολή του προϊόντος από τα Μ.Μ.Ε. γ) Προβολή του δεξιού ποδιού: δ) Προβολή στον επιστημονικό κόσμο του εξωτερικού. 4. Να συμπληρώσετε τα κενά με την κατάλληλη λέξη – παράγωγο του ρήματος βάλλω, σύνθετου με τις προθέσεις ανά-, δια-, εν-, μετά-, παρά-, προ-, κατά-, συν-, υπό-: α) Αποκλείστηκε από τους αγώνες, γιατί έπαιρνε …………………………… β) Δεν έδωσε καμιά σημασία στις κατηγορίες και στις …………………..εις βάρος του. γ) Ο πομπός του Κρατικού Σταθμού είχε μεγάλη…………………… δ) Ο γιατρός του συνέστησε νέα θεραπεία για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα ………………. ε) Ο Χριστός καταδίκασε την υποκρισία στην ……………….. του Τελώνου και του Φαρισαίου. στ) Ζήτησε το μισό ποσό της αμοιβής του ……………………. ζ) Το δυστύχημα έγινε στην ………………………. των οδών Αριστοτέλους και Μάρνη. η) Αύριο λήγει η προθεσμία ………………. των αιτήσεων. 5. Να χρησιμοποιήσετε τρεις προτάσεις χρησιμοποιώντας αντίστοιχα τις παρακάτω λέξεις: λειψυδρία, ανελλιπώς, παράλειψη. 6. Να συνδυάσετε κατάλληλα τις λέξεις της στήλης Α΄ με το κατάλληλο ουσιαστικό της στήλης Β΄: Α Β αναστέλλω επιστολή αποστέλλω δαπάνες καταστέλλω περιπτώσεις περιστέλλω σώματα συστέλλομαι εργασίες αντιδιαστέλλω επανάσταση 7. Να συμπληρώσετε τα κενά με την κατάλληλη λέξη από αυτές που δίνονται σε παρένθεση: α) Δεν είχε …………………. (παράθεση, ανάθεση, διάθεση) να διασκεδάσει απόψε. β) Δεν αντέδρασαν και με άφησαν ………………….(ένθετο, έκθετο, αντίθετο) στις κατηγορίες των ανταγωνιστών μου. γ) Ο ………………(διαθέτης, καταθέτης, συνθέτης) όρισε αυτούς κληρονόμους του. δ) Πολλά ……………… (αποθέματα, εκθέματα, επιθέματα) υπάρχουν στις προσόψεις των εμπορικών καταστημάτων. ε) Η ορθογραφία είναι……………. (θεματικό, θεμελιακό, αναθηματικό) στοιχείο της γλώσσας. στ) Οι μάρτυρες ……………….(εξέθεσαν, κατέθεσαν, προσέθεσαν) υπέρ του κατηγορουμένου. 8. Να κατατάξετε σε ζεύγη αντωνύμων τις λέξεις: ανεκτός μεταφορικός αξιόπιστος αφερέγγυος άπροικη διάφορος ασήμαντος εισφορά ατέλεια ενδιαφέρων κυριολεκτικός ανυπόφορος όμοιος πολύφερνη 9. Να αντικαταστήσετε τις υπογραμμισμένες λέξεις με συνώνυμά τους: α) Οι Πέρσες επιχείρησαν τρεις φορές να υποδουλώσουν την Ελλάδα. β) Πήρε εντολή να επιστρέψει εσπευσμένα στη μονάδα του. γ) Ήλθε, για να διευθετήσει κάποιες επείγουσες υποθέσεις του. δ) Το γραπτό του ήταν γεμάτο από σολοικισμούς. 10. Να σχηματίσετε τρεις προτάσεις χρησιμοποιώντας αντίστοιχα τις λέξεις: ένταξη, τακτικός, προτάσσω. 11. Να συνδυάσετε τις λέξεις της α΄ και β΄ στήλης: ανέκδοτος πράξη ανεπίδοτος ταραξίας ανένδοτος βιβλίο ανανταπόδοτος τηλεγράφημα ασύδοτος αγώνας προδοτικός φιλοξενία 12. Να σχηματίσετε τρεις προτάσεις χρησιμοποιώντας στην πρώτη τη λέξη αποδίδω, στη δεύτερη τη λέξη επιδότηση και στην τρίτη τη λέξη δωροδοκία. 13. Να συνδυάσετε κάθε λέξη της α΄ στήλης με την κατάλληλη λέξη από τη β΄ στήλη: α΄ β΄ ιατρικός συνείδηση κυκλαδικός διαφορά υψηλός ειδικότητα ειδοποιός ειδώλια ιστορικός ιδανικά ηθικός μυθιστόρημα βυζαντινός υπάλληλος βουκολικός ειδησεογραφία ευσυνείδητος ειδύλλια πολιτικός ιστοριογραφία 14. Να επιλέξετε τη σωστή σημασία της λέξης κυκλώνοντας το αντίστοιχο γράμμα: 1. ελλοχεύω α. φωλιάζω β. απειλώ 2. καταιγισμός α. βροχή - καταιγίδα β. πυκνή ρίψη βλημάτων 3. πλασματικός α. εικονικός - ψεύτικος β. αληθινός 4. κορεσμός α. υπερπλήρωση β. αχορτασιά 5. ευτελίζω α. ψευτίζω – διαβρώνω την ποιότητα β. αναβαθμίζω 6. ευφυολόγημα α. εξυπνάδα β. μωρολογία 7. φενάκη α. περούκα (μτφ. απάτη) β. εφεύρημα 15. Να αντιστοιχίσετε τις λέξεις της στήλης Α με αυτές της στήλης Β, ώστε να δημιουργηθούν ζεύγη αντίθετων εννοιών: Α Β α. αφιλοκέρδεια 1. συμφέρον β. ανιδιοτέλεια 2. απληστία γ. αυτάρκεια 3. ευχέρεια δ. δυσχέρεια 4. αναζήτηση κέρδους ε. αναζήτηση ομορφιάς 5. τσιγγουνιά στ. γενναιοδωρία 6. χρησιμοθηρία 16. Να αντιστοιχίσετε τις λέξεις της στήλης Α με αυτές της στήλης Β, ώστε να δημιουργηθούν αντωνύμων: Α Β α. αδρανοποιώ 1. δυσνόητος β. εικονικός 2. ουσιαστικός γ. δεσμεύομαι 3. φαινομενικός δ. εύπεπτος 4. θέτω σε κίνηση ε. επιφανειακός 5. απαγκιστρώνομαι 17. Να συμπληρώσετε τα κενά της ακόλουθης παραγράφου με τις παρακάτω λέξεις, αφού τις τοποθετήσετε σε σωστή σειρά και στο σωστό τύπο: κατάρτιση, ισηγορία, αυταπόδεικτος, αμείλικτος, μισαλλόδοξος, αυτονόητος, προωθητικός. …Η συμβολή του διαλόγου στην εύρεση της αλήθειας είναι μεγάλη και αναμφισβήτητη. Κανένας φραγμός δεν μπορεί να αντέξει τον……………….. ανταγωνισμό «θέσης» και «αντίθεσης». Προκαταλήψεις, δογματικές και ………………..θέσεις, σκοπιμότητες αποκαλύπτονται ………………..από την πιο πειστική ερμηνεία. Η διεξαγωγή ενός καλού διαλόγου προϋποθέτει πνευματική ………………..των διαλεγομένων, κριτική ικανότητα, ελευθερία σκέψης και το δικαίωμα της……………….. . Τα στοιχεία αυτά αντίθετα με ………………..αλήθειες και……………….. συμπεράσματα. 18. Να βρείτε την ετυμολογία των παρακάτω λέξεων: σύσταση, εμβέλεια, διαλεκτική, ανέκκλητος, διασκελίζω. 19. Να δώσετε παραγόμενα επίθετα από τα ρήματα λανθάνω, ωθούμαι και να γράψετε μια πρόταση για καθένα απ’ αυτά. 20. Να επιλέξετε τη σωστή απόδοση της σημασίας των παρακάτω λέξεων κυκλώνοντας το αντίστοιχο γράμμα: 1. λανθάνω α. διαπράττω λάθος β. ξεφεύγω την προσοχή κάποιου 2. εμβέλεια α. η εμβάθυνση σε ένα θέμα β. η μέγιστη απόσταση βολής 3. σύσταση α. συγκρότηση - ίδρυση β. αναδιοργάνωση 4. διαλεκτική α. μέθοδος αναζήτησης της αλήθειας β. μονολογικός συλλογισμός 5. στατικός α. αεικίνητος β. ακίνητος 6. ανέκκλητος α. τελεσίδικος, οριστικός β. αυτός που εύκολα ακυρώνεται 7. ιδεατός α. φανταστικός, ιδεώδης β. υπαρκτός 8. διασκελίζω α. υπερπηδώ β. ακινητοποιώ 21. Να αντιστοιχίσετε τις λέξεις της στήλης Α με αυτές της Β, ώστε να δημιουργηθούν ζεύγη συνωνύμων: Α Β α. αεργία 1. τεχνική εκπαίδευση β. αναλφαβητισμός 2. απραξία γ. επαγγελματική κατάρτιση 3. πνευματική ευελιξία δ. ενότητα 4. υπόβαθρο ε. υψηλό πνευματικό επίπεδο 5. σύμπνοια στ. υποδομή 6. αμάθεια 22. Να συμπληρώσετε τα κενά των παρακάτω προτάσεων με μία από τις λέξεις που δίνονται σε παρένθεση: α) Ο αναλφαβητισμός είναι σοβαρό πρόβλημα. ………………..τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά (οξύνει, διευρύνει, αναβάλλει, αναστέλλει). β) Ο αναλφαβητισμός είναι ………………..(έρεισμα, εφαλτήριο, τροχοπέδη) στην κοινωνική………………..(ελευθερία, χειραφέτηση, πρόοδο) των λαών. γ) Ο βαθμός ………………..(εξομοίωσης, εξοικείωσης, εκμάθησης) με το γραπτό λόγο είναι ένδειξη μόρφωσης. δ) Μία από τις ………………..(συνέπειες, ενδείξεις, συμβάσεις) του γραπτού λόγου είναι ότι δεν επιδέχεται εύκολα γλωσσικές εξελίξεις. 23. Να συμπληρώσετε τις λόγιες λέξεις που παραλείπονται ανάλογα με τα συμφραζόμενα και σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνεται σε παρένθεση: α) Ήταν άνθρωπος αναλφάβητος, ο λόγος του ήταν γεμάτος.………………..(συντακτικά λάθη). β) Οι αναλφάβητοι οδηγούνται σε γλωσσική ………………..(φτώχεια). γ) Ο αναλφαβητισμός παρεμποδίζει την………………..(ευκαμψία) του πνεύματος. δ) Ο αναλφαβητισμός οδηγεί σε ………………..(νωθρότητα σκέψης, στενομυαλιά). 24. Να γράψετε συνώνυμα (μονολεκτικά ή περιφραστικά) των παρακάτω λέξεων: παίρνουν (επίδομα), εμφανής (ο αναλφαβητισμός), ξεχνάμε, ευφυΐα, ειδική (επαγγελματική κατάρτιση), ενότητα. 25. Με καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις να σχηματίσετε δύο προτάσεις, φροντίζοντας στη μία η χρήση της λέξης να είναι δηλωτική και στην άλλη συνυποδηλωτική: προσιτός, αθάνατος, συντηρώ, πυκνότητα, ανοιχτός, νίκη. 26. Να αντιστοιχίσετε τα στοιχεία της στήλης Α με αυτά της στήλης Β, ώστε να δημιουργηθούν ζεύγη συνωνύμων: Α Β α. έντεχνος 1. αποδοκιμασία β. συμβατικός 2. σύμφυτος γ. απόκλιση 3. συμφωνημένος δ. επίκριση 4. καλαίσθητος ε. εγγενής 5. εκτροπή 27. Να αντιστοιχίσετε τα στοιχεία της στήλης Α με αυτά της στήλης Β, ώστε να δημιουργηθούν ζεύγη συνωνύμων (μια λέξη της στήλης Β περισσεύει): Α Β α. συμβατικός 1. ικανοποίηση β. ιδιόλεκτος 2. εφαρμογή γ. πραγμάτωση 3. ύφος δ. ομιλητής 4. συμφωνημένος ε. πλήρωση 5. πομπός 6. δέκτης 28. Να συμπληρώσετε τα κενά των παρακάτω προτάσεων, με τις λέξεις που δίνονται σε παρένθεση: α) Στο βαθυστόχαστο αυτό κείμενο, ο φιλόσοφος εκφράζει τη/τα………………..(διανόηση, διανοήματα, διάνοια) του. β) Ο άνθρωπος που δημιουργεί, συλλαμβάνει πρωτότυπες ιδέες, διακρίνεται από………………..(επινοητικότητα, επίνοια, επινόηση). γ) Ο μεταξύ τους διαξιφισμός οφείλεται σε………………..(παρονομασία, παράνοια, παρανόηση) και δεν απηχεί πραγματική διαφορά απόψεων. δ) Η παροχή επιδομάτων σε ανέργους και άλλους αναξιοπαθούντες εντάσσεται στο πλαίσιο προγραμμάτων κοινωνικής………………..(πρόνοια, προνοητικότητα, πρόνευση) που εφαρμόζονται από το κράτος. 29. Να κατατάξετε σε ζεύγη συνωνύμων τις παρακάτω λέξεις: απέρχομαι, μύηση, προσιτός, αποχωρώ, εφορμώ, ιταμότητα, προσηλυτισμός, διάβαση, σύνοδος, επέρχομαι, θρασύτητα, βατός, διέλευση, συνέλευση. 30. Να σχηματίσετε φράσεις με τις παρακάτω λέξεις: αμαξιτός, ανεξίτηλος, εθνοσυνέλευση, εισιτήριος, ισθμός, κατιούσα, παρέλευση, προσέλευση. 31. Να σχηματίσετε ουδέτερα ουσιαστικά με β΄συνθετικό το –στάσι/ -στάσιο (
ιστολογιο σχετικά με το πως να μάθετε να πλέκετε με το βελονάκι
Είδη ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ 1. ambercup Μια συγγενής της νεραγκούλα, ambercup κολοκυθας μοιάζει με μια μικρή κολοκύθα με λαμπρό πορτοκ...
Το μποστάνι των ξωτικών! Να μαι πάλι εδώ ! μικρά μου μαθητούδια θέλω πολύ να σας ξεναγήσω στο.......μποστάνι μου Στους κήπους της χώρας μας, κάθε ξωτρικό έχει και το δικό του μποστάνι.Είμαι πρήφανος για το δικό μου και θέλω οπωσδήποτε να σας ξεναγήσω και να το γνωρίσεις ! Καλλιεργώ φρούτα και λαχανικά με τα οποία φτιάχνω νόστιμες αρωματικές σούπες.Οσες κι αν καταναλώνω ....λίτρα άπειρα δεν καταφέρνω να ψηλώσω !!! Για να μεγαλώσουν τα ωραία μου λαχανικά τραβάω το νερό της βροχής απευθείας από τα σύννεφα με μια αντλία ...το νερό τους είναι πεντακάθαρο !Κάθε πρωί λοιπόν μαζέυω τα πο΄υπουλα των αγγέλων ...είναι εξαιρετικό λίπασμα ...ειδικά για τις μελιτζανομπανάνες μου, ,τα σπανακοαγγούρια μου και τις καρυδοφράουλες μου! Θα δείτε και το σκουφόδεντρό μου ! ναι ναι ! κάθε πρωί κόβω έναν καινούριο γυαλιστερό κόκκινο, βαθυκόκκινο...σαν τα κερασάκια , και τον φορώ όλη μέρα ! και κάπως έτσι παίζουμε και μαγειρεύουμε σύνθετες λεξεις! κι όλα όσα είδαμε στο μποστάνι του αρχιγραμματέα ξωτικού κι άλλα τόσα βρήκαμε κι εμείς και τον εντυπωσιάσαμε πολυ !και τα παίξαμε με χάρη..... ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΛΕΞΕΙΣ? μπράβο σασ παιδιά ! έλα όμως οι μαμάδες μας που είδαν τα δέντρα στο μποστάνι ήθελαν να πάρουν καρπούς για να φτιάξουν γλυκά...και συγκεκριμένα ΚουραμπιεδεΣ !!! εντυπωσιαστηκαν με τα αχνοζαχαροδεντρα...τα βουτυρόδεντρα...τα αλευρόδεντρα ....αμυγδαλόδεντρα και βάλθηκα να μας τυραννήσουν !!!! μη ρωτάτε το γιατί.... Μα κουραμπιέδες?? Παιδιά ώρα για δράση! φώναξε ο ξωτικός .....κι εμείς για να μην χάσουμε το μαγικό ηόρκι, την μαγεία των Χριστουγέννων και την περιβόητη συνάντηση με τον Αη Βασίλη , πήραμε θέσεις .... συνταγή για κουραμπιέδς ! εκπληξη!!!!!!! κανένας δεν υπολόγισε την δική μας συνταγή . Μια συνταγή διαφορετική, παιδική, ονειρεμένη.... συνταγή για όνειρα γλυκα, πριν τη μεγάλη μέρα ! εκτέλεση Βάλτε τις πιτζάμες σασ και πιειτε ένα ποτήρι γάλα .Ξαπλώστε στο κρεβάτι σας και ακουμπήστε στο απαλό . αφράτο μαξιλαράκι σας.Θα έρθει η μανούλα σας θα σας σκεπάσει με την κουβέρτα και θα σας διαβάσει το αγαπημενο σας παραμύθι . Τέλος σας θα δώσει πολλά φιλάκια ..δυό ζεστές αγκαλιές ..μπορεί και παραπάνω , ένα χάδι και κλείστε τα μάτια με ένα λαμπερό χαμόγελο για την αυριανή μέρα ! Ξέρουμε ότι δεν θέλετε να σας πάρει ο υπνος γιατί λαχταρά η ψυχή σας να δείτε και να ακούσετε τον Αη Βασίλη ! Αφήστε το! Μην το ψάχνετε !Τον βλέπουν και τον ακούν μόνο οι μεγάλοι ...έχουμε μπροστά μας χρόνια .... το μόνο που πρέπει λίγο να σας ανησυχεί είναι μήπως δεν δει ο Αη Βασίλης το ζεστό του γάλα , τα μποισκότα του και τα μελομακάρονα του !ααααα και τα καρότα του ρούντολφ.... Ωσόσο θα σας έχει πάρει ο ύπνος με το χαμογελαστό πρόσωπο σας ...... όνειρα γλυκά !!!!
Ακολουθούν λεξιλογικές ασκήσεις για το μάθημα Έκθεση-Έκφραση λυκείου! Καλή εξάσκηση! ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ 1. Να συνδυάσετε κατάλληλα τις λέξεις της στήλης Α΄ με τις συνώνυμες της στήλης Β΄: Α Β ανυπέρβλητος αβεβαιότητα απόβλητα αλληγορική διήγηση αμφιβολία αξεπέραστος διαβάλλω απορρίμματα παραβολή μάντρα περιβολή στολή περίβολος συκοφαντώ 2. Να βρείτε τη σημασία της λέξης εμβόλιμος στο επόμενο κείμενο υπογραμμίζοντας τη σωστή ερμηνεία: « Το Διοικητικό Συμβούλιο της Επιχείρησης συνεδριάζει κανονικά μία φορά το μήνα μέσα στο πρώτο δεκαήμερο. Αυτόν το μήνα θα πραγματοποιηθεί και μία εμβόλιμη συνεδρία στις 23 του μηνός.» Η λέξη εμβόλιμη σημαίνει: α) υποχρεωτική για όλα τα μέλη β) περιττή γ) πολύ σημαντική δ) που παρεμβάλλεται κατ΄ εξαίρεση σε μια κανονική σειρά. 3. Ποια είναι η σημασία της λέξης προβολή στα επόμενα κείμενα: α) Η προβολή της ταινίας: β) Η προβολή του προϊόντος από τα Μ.Μ.Ε. γ) Προβολή του δεξιού ποδιού: δ) Προβολή στον επιστημονικό κόσμο του εξωτερικού. 4. Να συμπληρώσετε τα κενά με την κατάλληλη λέξη – παράγωγο του ρήματος βάλλω, σύνθετου με τις προθέσεις ανά-, δια-, εν-, μετά-, παρά-, προ-, κατά-, συν-, υπό-: α) Αποκλείστηκε από τους αγώνες, γιατί έπαιρνε …………………………… β) Δεν έδωσε καμιά σημασία στις κατηγορίες και στις …………………..εις βάρος του. γ) Ο πομπός του Κρατικού Σταθμού είχε μεγάλη…………………… δ) Ο γιατρός του συνέστησε νέα θεραπεία για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα ………………. ε) Ο Χριστός καταδίκασε την υποκρισία στην ……………….. του Τελώνου και του Φαρισαίου. στ) Ζήτησε το μισό ποσό της αμοιβής του ……………………. ζ) Το δυστύχημα έγινε στην ………………………. των οδών Αριστοτέλους και Μάρνη. η) Αύριο λήγει η προθεσμία ………………. των αιτήσεων. 5. Να χρησιμοποιήσετε τρεις προτάσεις χρησιμοποιώντας αντίστοιχα τις παρακάτω λέξεις: λειψυδρία, ανελλιπώς, παράλειψη. 6. Να συνδυάσετε κατάλληλα τις λέξεις της στήλης Α΄ με το κατάλληλο ουσιαστικό της στήλης Β΄: Α Β αναστέλλω επιστολή αποστέλλω δαπάνες καταστέλλω περιπτώσεις περιστέλλω σώματα συστέλλομαι εργασίες αντιδιαστέλλω επανάσταση 7. Να συμπληρώσετε τα κενά με την κατάλληλη λέξη από αυτές που δίνονται σε παρένθεση: α) Δεν είχε …………………. (παράθεση, ανάθεση, διάθεση) να διασκεδάσει απόψε. β) Δεν αντέδρασαν και με άφησαν ………………….(ένθετο, έκθετο, αντίθετο) στις κατηγορίες των ανταγωνιστών μου. γ) Ο ………………(διαθέτης, καταθέτης, συνθέτης) όρισε αυτούς κληρονόμους του. δ) Πολλά ……………… (αποθέματα, εκθέματα, επιθέματα) υπάρχουν στις προσόψεις των εμπορικών καταστημάτων. ε) Η ορθογραφία είναι……………. (θεματικό, θεμελιακό, αναθηματικό) στοιχείο της γλώσσας. στ) Οι μάρτυρες ……………….(εξέθεσαν, κατέθεσαν, προσέθεσαν) υπέρ του κατηγορουμένου. 8. Να κατατάξετε σε ζεύγη αντωνύμων τις λέξεις: ανεκτός μεταφορικός αξιόπιστος αφερέγγυος άπροικη διάφορος ασήμαντος εισφορά ατέλεια ενδιαφέρων κυριολεκτικός ανυπόφορος όμοιος πολύφερνη 9. Να αντικαταστήσετε τις υπογραμμισμένες λέξεις με συνώνυμά τους: α) Οι Πέρσες επιχείρησαν τρεις φορές να υποδουλώσουν την Ελλάδα. β) Πήρε εντολή να επιστρέψει εσπευσμένα στη μονάδα του. γ) Ήλθε, για να διευθετήσει κάποιες επείγουσες υποθέσεις του. δ) Το γραπτό του ήταν γεμάτο από σολοικισμούς. 10. Να σχηματίσετε τρεις προτάσεις χρησιμοποιώντας αντίστοιχα τις λέξεις: ένταξη, τακτικός, προτάσσω. 11. Να συνδυάσετε τις λέξεις της α΄ και β΄ στήλης: ανέκδοτος πράξη ανεπίδοτος ταραξίας ανένδοτος βιβλίο ανανταπόδοτος τηλεγράφημα ασύδοτος αγώνας προδοτικός φιλοξενία 12. Να σχηματίσετε τρεις προτάσεις χρησιμοποιώντας στην πρώτη τη λέξη αποδίδω, στη δεύτερη τη λέξη επιδότηση και στην τρίτη τη λέξη δωροδοκία. 13. Να συνδυάσετε κάθε λέξη της α΄ στήλης με την κατάλληλη λέξη από τη β΄ στήλη: α΄ β΄ ιατρικός συνείδηση κυκλαδικός διαφορά υψηλός ειδικότητα ειδοποιός ειδώλια ιστορικός ιδανικά ηθικός μυθιστόρημα βυζαντινός υπάλληλος βουκολικός ειδησεογραφία ευσυνείδητος ειδύλλια πολιτικός ιστοριογραφία 14. Να επιλέξετε τη σωστή σημασία της λέξης κυκλώνοντας το αντίστοιχο γράμμα: 1. ελλοχεύω α. φωλιάζω β. απειλώ 2. καταιγισμός α. βροχή - καταιγίδα β. πυκνή ρίψη βλημάτων 3. πλασματικός α. εικονικός - ψεύτικος β. αληθινός 4. κορεσμός α. υπερπλήρωση β. αχορτασιά 5. ευτελίζω α. ψευτίζω – διαβρώνω την ποιότητα β. αναβαθμίζω 6. ευφυολόγημα α. εξυπνάδα β. μωρολογία 7. φενάκη α. περούκα (μτφ. απάτη) β. εφεύρημα 15. Να αντιστοιχίσετε τις λέξεις της στήλης Α με αυτές της στήλης Β, ώστε να δημιουργηθούν ζεύγη αντίθετων εννοιών: Α Β α. αφιλοκέρδεια 1. συμφέρον β. ανιδιοτέλεια 2. απληστία γ. αυτάρκεια 3. ευχέρεια δ. δυσχέρεια 4. αναζήτηση κέρδους ε. αναζήτηση ομορφιάς 5. τσιγγουνιά στ. γενναιοδωρία 6. χρησιμοθηρία 16. Να αντιστοιχίσετε τις λέξεις της στήλης Α με αυτές της στήλης Β, ώστε να δημιουργηθούν αντωνύμων: Α Β α. αδρανοποιώ 1. δυσνόητος β. εικονικός 2. ουσιαστικός γ. δεσμεύομαι 3. φαινομενικός δ. εύπεπτος 4. θέτω σε κίνηση ε. επιφανειακός 5. απαγκιστρώνομαι 17. Να συμπληρώσετε τα κενά της ακόλουθης παραγράφου με τις παρακάτω λέξεις, αφού τις τοποθετήσετε σε σωστή σειρά και στο σωστό τύπο: κατάρτιση, ισηγορία, αυταπόδεικτος, αμείλικτος, μισαλλόδοξος, αυτονόητος, προωθητικός. …Η συμβολή του διαλόγου στην εύρεση της αλήθειας είναι μεγάλη και αναμφισβήτητη. Κανένας φραγμός δεν μπορεί να αντέξει τον……………….. ανταγωνισμό «θέσης» και «αντίθεσης». Προκαταλήψεις, δογματικές και ………………..θέσεις, σκοπιμότητες αποκαλύπτονται ………………..από την πιο πειστική ερμηνεία. Η διεξαγωγή ενός καλού διαλόγου προϋποθέτει πνευματική ………………..των διαλεγομένων, κριτική ικανότητα, ελευθερία σκέψης και το δικαίωμα της……………….. . Τα στοιχεία αυτά αντίθετα με ………………..αλήθειες και……………….. συμπεράσματα. 18. Να βρείτε την ετυμολογία των παρακάτω λέξεων: σύσταση, εμβέλεια, διαλεκτική, ανέκκλητος, διασκελίζω. 19. Να δώσετε παραγόμενα επίθετα από τα ρήματα λανθάνω, ωθούμαι και να γράψετε μια πρόταση για καθένα απ’ αυτά. 20. Να επιλέξετε τη σωστή απόδοση της σημασίας των παρακάτω λέξεων κυκλώνοντας το αντίστοιχο γράμμα: 1. λανθάνω α. διαπράττω λάθος β. ξεφεύγω την προσοχή κάποιου 2. εμβέλεια α. η εμβάθυνση σε ένα θέμα β. η μέγιστη απόσταση βολής 3. σύσταση α. συγκρότηση - ίδρυση β. αναδιοργάνωση 4. διαλεκτική α. μέθοδος αναζήτησης της αλήθειας β. μονολογικός συλλογισμός 5. στατικός α. αεικίνητος β. ακίνητος 6. ανέκκλητος α. τελεσίδικος, οριστικός β. αυτός που εύκολα ακυρώνεται 7. ιδεατός α. φανταστικός, ιδεώδης β. υπαρκτός 8. διασκελίζω α. υπερπηδώ β. ακινητοποιώ 21. Να αντιστοιχίσετε τις λέξεις της στήλης Α με αυτές της Β, ώστε να δημιουργηθούν ζεύγη συνωνύμων: Α Β α. αεργία 1. τεχνική εκπαίδευση β. αναλφαβητισμός 2. απραξία γ. επαγγελματική κατάρτιση 3. πνευματική ευελιξία δ. ενότητα 4. υπόβαθρο ε. υψηλό πνευματικό επίπεδο 5. σύμπνοια στ. υποδομή 6. αμάθεια 22. Να συμπληρώσετε τα κενά των παρακάτω προτάσεων με μία από τις λέξεις που δίνονται σε παρένθεση: α) Ο αναλφαβητισμός είναι σοβαρό πρόβλημα. ………………..τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά (οξύνει, διευρύνει, αναβάλλει, αναστέλλει). β) Ο αναλφαβητισμός είναι ………………..(έρεισμα, εφαλτήριο, τροχοπέδη) στην κοινωνική………………..(ελευθερία, χειραφέτηση, πρόοδο) των λαών. γ) Ο βαθμός ………………..(εξομοίωσης, εξοικείωσης, εκμάθησης) με το γραπτό λόγο είναι ένδειξη μόρφωσης. δ) Μία από τις ………………..(συνέπειες, ενδείξεις, συμβάσεις) του γραπτού λόγου είναι ότι δεν επιδέχεται εύκολα γλωσσικές εξελίξεις. 23. Να συμπληρώσετε τις λόγιες λέξεις που παραλείπονται ανάλογα με τα συμφραζόμενα και σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνεται σε παρένθεση: α) Ήταν άνθρωπος αναλφάβητος, ο λόγος του ήταν γεμάτος.………………..(συντακτικά λάθη). β) Οι αναλφάβητοι οδηγούνται σε γλωσσική ………………..(φτώχεια). γ) Ο αναλφαβητισμός παρεμποδίζει την………………..(ευκαμψία) του πνεύματος. δ) Ο αναλφαβητισμός οδηγεί σε ………………..(νωθρότητα σκέψης, στενομυαλιά). 24. Να γράψετε συνώνυμα (μονολεκτικά ή περιφραστικά) των παρακάτω λέξεων: παίρνουν (επίδομα), εμφανής (ο αναλφαβητισμός), ξεχνάμε, ευφυΐα, ειδική (επαγγελματική κατάρτιση), ενότητα. 25. Με καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις να σχηματίσετε δύο προτάσεις, φροντίζοντας στη μία η χρήση της λέξης να είναι δηλωτική και στην άλλη συνυποδηλωτική: προσιτός, αθάνατος, συντηρώ, πυκνότητα, ανοιχτός, νίκη. 26. Να αντιστοιχίσετε τα στοιχεία της στήλης Α με αυτά της στήλης Β, ώστε να δημιουργηθούν ζεύγη συνωνύμων: Α Β α. έντεχνος 1. αποδοκιμασία β. συμβατικός 2. σύμφυτος γ. απόκλιση 3. συμφωνημένος δ. επίκριση 4. καλαίσθητος ε. εγγενής 5. εκτροπή 27. Να αντιστοιχίσετε τα στοιχεία της στήλης Α με αυτά της στήλης Β, ώστε να δημιουργηθούν ζεύγη συνωνύμων (μια λέξη της στήλης Β περισσεύει): Α Β α. συμβατικός 1. ικανοποίηση β. ιδιόλεκτος 2. εφαρμογή γ. πραγμάτωση 3. ύφος δ. ομιλητής 4. συμφωνημένος ε. πλήρωση 5. πομπός 6. δέκτης 28. Να συμπληρώσετε τα κενά των παρακάτω προτάσεων, με τις λέξεις που δίνονται σε παρένθεση: α) Στο βαθυστόχαστο αυτό κείμενο, ο φιλόσοφος εκφράζει τη/τα………………..(διανόηση, διανοήματα, διάνοια) του. β) Ο άνθρωπος που δημιουργεί, συλλαμβάνει πρωτότυπες ιδέες, διακρίνεται από………………..(επινοητικότητα, επίνοια, επινόηση). γ) Ο μεταξύ τους διαξιφισμός οφείλεται σε………………..(παρονομασία, παράνοια, παρανόηση) και δεν απηχεί πραγματική διαφορά απόψεων. δ) Η παροχή επιδομάτων σε ανέργους και άλλους αναξιοπαθούντες εντάσσεται στο πλαίσιο προγραμμάτων κοινωνικής………………..(πρόνοια, προνοητικότητα, πρόνευση) που εφαρμόζονται από το κράτος. 29. Να κατατάξετε σε ζεύγη συνωνύμων τις παρακάτω λέξεις: απέρχομαι, μύηση, προσιτός, αποχωρώ, εφορμώ, ιταμότητα, προσηλυτισμός, διάβαση, σύνοδος, επέρχομαι, θρασύτητα, βατός, διέλευση, συνέλευση. 30. Να σχηματίσετε φράσεις με τις παρακάτω λέξεις: αμαξιτός, ανεξίτηλος, εθνοσυνέλευση, εισιτήριος, ισθμός, κατιούσα, παρέλευση, προσέλευση. 31. Να σχηματίσετε ουδέτερα ουσιαστικά με β΄συνθετικό το –στάσι/ -στάσιο (
ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ
Όταν η φύση ηχηρά, επιβλητικά, εμφανίζει την ανυπέρβλητη δύναμή της, τότε ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την ουσιαστική του μικρότητα στο μεγαλείο του κόσμου που τον περιβάλλει. Η έπαρση και η ψευδαίσθηση της παντοκρατορίας του στον πλανήτη ισοπεδώνεται εν μία νυχτι, κρούοντας του τον κώδωνα του κινδύνου για εκείνα , τα ακόμη μεγαλύτερα, τα ασύγγνωστα καταστροφικά που μπορεί να ακολουθήσουν . Άλλο η καταστροφολογία κι οι θεωρίες συνομωσίας, ασφαλώς άλλο η πρόληψη , άλλο ο σεβασμός κι η αλληλέγγυα συνεργασία.! Δεν μπορούμε να θωρακιστούμε στο άγνωστο, όμως μπορούμε να μην προκαλούμε οι ίδιοι το μένος της φύσης, με καταχρηστικές παρεμβάσεις .Οφείλουμε να χρησιμοποιήσουμε την έλλογη δύναμη του ίδιους μας, για να περισώσουμε, να διατηρήσουμε ένα υγιές περιβάλλον ,θέτοντας τις βάσεις για μια ουσιαστική και αποτελεσματική αναχαίτιση μια ενδεχομένης επέλασης ενός νέου κύματος ακραίων φαινομένων παντός είδους. Κουβέντες χιλιοειπωμένες αλλά πολύτιμες. Όπως πολύτιμη είναι και η ομαδική από κοινού προσπάθεια όλων μας, ειδικά όταν μετατρέπεται σε επώδυνη αναμέτρηση, με τον χρόνο, τον προσωπικό κάματο, τα δυσχερή καιρικά φαινόμενα. Συγκινητικά πολύτιμη είναι η δύναμη , η ατελεύτητη δύναμη , που αντλείται μαγικά από την εφεδρεία ανθρώπων υπερ-εξαντλημένων αλλά απίστευτα πιστών σε έργα προσφοράς, εκπληκτικά αποτελεσματικών στην τιτάνια εκστρατεία αποκατάστασης και ανάκαμψης των πληγέντων περιοχών. Άλλωστε η δυναμική , η εφυϊα , η νίκη το είδους μας, στις μάχες της ζωής κατακτάται όταν, παλεύουμε χερι, χέρι, για σκοπό ιερό, σκοπό ευλογημένο και συνετό. Ιδου ένα παράδειγμα από την πρόσφατη θεομηνία, εργάτες και μηχανήματα δουλεύουν νύχτα μέρα κυριολεκτικά, νύχτα μέρα αψηφώντας κάθε εμπόδιο, φυσικό, χρονικό, σωματικό, για την αποκατάσταση της σπηλαίωσης του λιμανιού της Αγ.Ευφημίας. Εκεί η φύση είναι πλέον εκείνη που «υποκλίνεται στο μεγαλείο των ανθρώπων», ανθρώπων απλών, ανθρώπων καθημερινών, ανθρώπων του μόχθου . Ανθρωπων!!! Οι εικόνες συγκλονιστικές αποτυπώνουν ρεαλιστικά, ζωντανά αυτό που δεν περιγράφουν οι λέξεις. ΣΑΜΟΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
Με απόφαση του Β΄τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, ξεκαθαρίζεται το τοπίο σχετικά με τα ζητήματα που αφορούν τη φορολογία ακινήτων από χρησικτησία (μετά από χρήση δηλαδή 20 ετών). Ειδικότερα, το Β΄τμήμα του ΣτΕ έκρινε πως τα εν λόγω ακίνητα δεν υπόκεινται σε φορολογία καθώς δεν καταβάλλεται χρηματικό ποσό για την απόκτηση τους! Όπως επισημαίνεται στο σκεπτικό του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της χώρας, σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος το θεσπιζόμενο τεκμήριο φορολογητέου εισοδήματος λόγω δαπάνης για την αγορά ακινήτου εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις που ο φορολογούμενος καταβάλλει πράγματι χρηματικό ποσό για την αγορά ακινήτου. Αντίθετα, σύμφωνα με το ΣτΕ σε περίπτωση «απόκτησης ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 1045 του Αστικού Κώδικα, ήτοι με άσκηση νομής επί εικοσαετία, για την οποία δεν συντρέχει η προϋπόθεση της πραγματικής καταβολής χρηματικού ποσού, το πιο πάνω τεκμήριο δεν εφαρμόζεται». Το Διοικητικό Εφετείο ερμηνεύοντας τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος είχε δεχθεί ότι λογίζεται ως αγορά ακινήτου και η περίπτωση μεταγραφής ακινήτου, με δικαστική απόφαση, με την οποία αναγνωρίζεται η κυριότητα ακινήτου λόγω συμπλήρωσης των όρων της «χρησικτησίας» (20 χρόνια). Ωστόσο, το ΣτΕ έκρινε πως το Διοικητικό Εφετείο δεν αιτιολογεί νόμιμα την απόφαση του και την αναίρεσε. Η απόφαση του ΣτΕ εκδόθηκε με αφορμή την περίπτωση ακινήτου έκτασης 7.021τ.μ. το οποίο περιήλθε στην κατοχή ζευγαριού με απόφαση επαρχιακού Ειρηνοδικείου κατόπιν «έκτακτης χρησικτησίας». Μετά από αυτό στο καταλογίσθηκαν σε βάρος τους διαφορά κυρίου φόρου εισοδήματος 133.979,06 ευρώ και 154.201,57 ευρώ, αντίστοιχα, καθώς και πρόσθετος φόρος για ανακριβή δήλωση 259.439,85 ευρώ. Δηλαδή, συνολικά τους καταλογίστηκε, συνολικά, το ποσό των 547.831,62 ευρώ για το επίμαχο ακίνητο. ΠΗΓΗ
Οι Άγγελοι των Χριστουγέννων ήρθαν από τη Θάλασσα ! Το Ιόνιο Κέντρο Τεχνών & Πολιτισμού σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα κι Ευτυχισμένο το Νέο Έτος Τhe Angels of Christmas came from the Sea Ionion Center for the Arts and Culture wishes for Merry Christmas and Happy New Year Ionion Center for the Arts and Culture Metaxata 28100,Island Kefalonia, Greece [email protected] [email protected] www.ionionartscenter.gr
Ακολουθούν επιγραμματικά οι βασικές διαφορές παραδοσιακής και μοντέρνας ποίησης καθώς και παραδείγματα παραδοσιακών και μοντέρνων ποιημάτων αντίστοιχα. Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ Η ΜΟΝΤΕΡΝΑ • σεβασμός στο μέτρο, την ομοιοκαταληξία, • η μοντέρνα ποίηση αμφισβητεί κάθε κανόνα • χωρισμός του ποιήματος σε στροφές με ίσο αριθμό στίχων και ίσο αριθμό συλλαβών σε κάθε στίχο • στίχος ελεύθερος • έλλειψη μέτρου, ομοιοκαταληξίας • αποφυγή διασκελισμών • συχνά το ποίημα προσεγγίζει τον πεζό λόγο • προσεκτική επιλογή λέξεων (αποφεύγονται οι «αντιποιητικές» επιμονή στα σχήματα λόγου και στα εκφραστικά μέσα • χρήση λέξεων και από τον καθημερινό λόγο (ακόμη και κακόηχη). Μπορεί να γράψει κάποιος ποίηση με οποιαδήποτε λέξη • προσπάθεια ώστε το ποίημα να απέχει πολύ από τον καθημερινό λόγο και φυσικά τον πεζό λόγο • • κυριαρχία της εικόνας εκφραστική τόλμη: σχήματα λόγου που αμφισβητούν την κοινή λογική. Γέννηση νέων νοημάτων μέσα από απρόσμενους λεξικολογικούς συνδυασμούς => κατάργηση κάθε λογικής αλληλουχίας σε ό,τι αφορά το νόημα, που παραμένει κρυμμένο. Ο αναγνώστης το ανακαλύπτει μόνος του προσπερνώντας τις γλωσσικές δυσκολίες • αλληλουχία νοημάτων: ο τρόπος που παρουσιάζουν τα νοήματα δεν αμφισβητεί τη λογική μας ή τον κόσμο γύρω μας και όσα γνωρίζουμε γι’ αυτόν στόχος του ποιήματος: η αισθητική απόλαυση μέσα από την τήρηση συμβάσεων • πολυσημία των λέξεων / ασάφεια • συμπύκνωση, αφαίρεση, ελλειπτικότητα, ερμητικότητα • ασύμβατες και άλογες συζεύξεις • υπάρχουν ιδέες, έννοιες και συναισθήματα που ήταν αδύνατο να εκφραστούν μέσα από τους αυστηρούς και δεσμευτικούς κανόνες της παραδοσιακής ποίησης. Δείγμα παραδοσιακής ποίησης: Λορέντζος Μαβίλης: «Μούχρωμα» Φυσάει τ' αεράκι μ' ανάλαφρη φόρα και τες τριανταφυλλιές αργά σαλεύει· στες καρδιές και στην πλάση βασιλεύει ρόδινο σούρουπο, ώρα μυροφόρα, χρυσή θυμητικών ονείρων ώρα, που η ψυχή τη γαλήνη προμαντεύει, την αιώνια γαλήνη, και αγναντεύει σα για στερνή φορά κάθε της γνώρα αξέχαστη· ξανθές κρινοτραχήλες αγάπες, γαλανά βασιλεμένα μάτια ογρά και φιλιά και ανατριχίλες και δάκρυα· πλάνα δώρα ζηλεμένα της ζήσης, που αχνοσβιέται και τελειώνει σαν το θαμπό γιουλί που ολοένα λιώνει. Δείγμα μοντέρνας ποίησης: Γιάννης Ρίτσος: «Ο τόπος μας» Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες, λιόδεντρα. Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ' αλέτρι καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππουλή τα ρούχα τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Οι μέρες μας παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες. Κάτω απ' τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο. Ο πετεινός στο φράχτη. Η αγελάδα στο κίτρινο. Πώς έγινε και μ' ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ' ανώφλια είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ' τα κεριά του Πάσχα μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι γυρίζοντας απ' την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος με υπομονή και περηφάνια. Κάθε νύχτα απ' το ξερό πηγάδι βγαίνουν τ' αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.